در فریب خوردن از شیطان همین بس که انسان را از کار خوبی که اهمیت بیشتری دارد، به کار خوبی که اهمیت کمتری دارد منتقل و مشغول میکند.
حضرت رسول اکرم (ص)، تمام صفات انبیاء را به نحو «کمال» و به نحو «جمعی و اعتدالی» دارد. اگر موسی، کلیم الله است و اگر عیسی، روح الله است و اگر ابراهیم، خلیل الله است، رسول اکرم همه این صفات را به نحو کامل و اعتدالی دارد.
مثلا رسول اکرم مانند حضرت ابراهیم، خلیل الله است. آن، خُلّت ابراهیمی داشت، و این، خُلّت محمّدی دارد که اکمل و اعدل است.
در آیه شریفه درباره مقام رسول اکرم(ص) میفرماید: ثم دنی فتدلّی فکان قاب قوسین أو أدنی؛ سپس نزديك آمد و نزديكتر شد، تا فاصله اش به قدر طول دو كمان يا نزديكتر شد.
«قاب قوسین» میتواند اشاره به مقام خُلّت ابراهیمی باشد، و «أو أدنی» اشاره به مقام خُلّت محمّدی.
شیخ کاظم.س که از اساتید اخلاقِ محب و ولایی هست به بنده نقل کرد، روزی مشرف شدم جهت دیدارِ خدمت استادم علامه حسن زاده آملی، وارد خانه که شدیم، در حیات منزل یک دفعه علامه حسن زاده آملی عطسه کردند، و چند قطره از آب دهانشان افتاد روی برگ گلی که در حیات منزل کاشته بودند. شیخ کاظم.س نقل می کرد؛ جناب علامه دو زانو مقابل گل نسشت و دستمال شان را از جیب بیرون آورد و برگ گل را پاک کرد و سه بار خطاب به گل فرمودند: "ببخشید عمدی نبود".
توضیحا عرض می شود که اولا عارف همه موجودات عالم را صاحب حیات و روح می بیند؛ ثانیا سرمایه سلوک عارف ادب است؛ ثالثا آنها که چشیدند، رهیدند؛ مابقی بجای عرفان، توهمِ عرفان را دارند.
t.me/lam_mim_channel_3
«تخلُّل» یعنی شیئی در شیء دیگر نفوذ کند، به نحوی که همه خُلَل و فُرَج آن را پر کند؛ مثل نفوذ سفیدی در شیر، و نفوذ روح در بدن.