بسم محبوب مدتی پیش موبایل بنده خراب شد و تمام اطلاعاتش حذف شد. از حذف ناخواسته‌ی اطلاعات، احساس کمبود و ناخوشی داشتم. یاد این داستان افتادم: گويند ابوحامد محمد غزالى آن چه را فرا مى گرفت در دفترها مى نوشت. وقتى (زمانی) با كاروانى در سفر بود و نوشته ها را يك جا بسته با خود برداشت، در راه گرفتار راهزنان شدند. غزالى رو به آنان كرد و به التماس گفت: اين بسته را از من نگيريد، ديگر هر چه دارم از آن شما. دزدان را طمع زيادت شد، آن را گشودند و جز دفترهاى نوشته، چيزى نيافتند. دزدى پرسيد كه اين ها چيست؟ چون غزالى وى را به آن ها آگاهى داد، دزد راهزن گفت: علمى را كه دزد ببرد، به چه كار آيد...؟! اين سخن دزد، در غزالى اثرى عميق گذاشت و گفت: پندى بِه از اين از كسى نشنيدم، و ديگر در پى آن شد كه علم را در دفتر جان بنگارد... ✅ «شراب توحید» 🆔 @sharabetohid

🔹یکی از اساتید ما میفرمود: همانطور که در اصولِ «فقه الاحکام» گفته میشود بعضی روایات فقهی، بر اساس «تقیه در مذهب» صادر شده است، باید اصولِ «فقه المعارف» پی ریزی شود و این نکته بیان شود که بسیاری از روایات اعتقادی و معارفی، بر اساس «تقیه در اسرار و معارف» صادر شده است؛ «لو عَلِم ابوذر ما فی قلب سلمان لقَتَلَه...» ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

🔹اصطلاح «عرفان» و «عارف» را درمورد چه کسی میتوان استعمال کرد؟ 🆔 @SharabeTohid حقیقت «عرفان»، نه به معنی «باطن گرایی» صِرف است، نه به معنی «باطن گرایی با محوریت خداوند» است، نه به معنی «باطن گرایی با محوریت خداوند، همراه با ریاضت و عشق» است، زیرا هیچکدام از این سه تعریف، مانع اغیار نیست، مثلا احدی در دنیای عرفان، شیخ اشراق را «عارف» محسوب نمی کند. حتی سطوح متوسط مباحث صدرا نیز عرفان محسوب نمی شود. بنابراین فضایل اخلاقی، کرامات، چشم برزخی، ریاضات مرتاضان، بسیاری از دراویش، یوگا، عشق خدا، طی الارض، خلع بدن، کشف مثالی داشتن و... هیچکدام مولفه اساسی عرفان محسوب نمیشود و استعمال لفظ «عارف» درمورد بعضی از بزرگان اخلاقی یا صاحب کرامات و..، تسامح است. حقیقت «عرفان» اینست و «عارف» کسی است که از لحاظ عملی و سلوکی، حداقل به شهود «فناء فی الله» برسد. و به لحاظ اعتقادی و معرفتی، به «وحدت وجود» برسد. ✍ تقریر و برداشت از دروس استاد امینی نژاد (با کمی تغییر و تصرف) ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

🔹حقیقت «عرفان» اینست و «عارف» کسی است که از لحاظ عملی و سلوکی، حداقل به شهود «فناء فی الله» برسد. و به لحاظ معرفتی، به «وحدت وجود» برسد استعمال لفظ عارف درمورد بعضی بزرگان تسامح است 🆔 @SharabeTohid

هو ضمن تبریکِ روز ولادت حضرت زهراے اطھر سلام الله علیها، قصیده ے فوق العاده زیباے عرفانی، از عارفِ شھیر خمینیِ کبیر، با عنوان مدیحه‌ے نورَیْنِ نَیّرَیْن که در وصف بانوے دو عالم حضرت فاطمه‌ے زهراء و فاطمه‌ے معصومه‌ - سلام الله علیهما - سروده شده است، تقدیم شما می شود... 🆔 @SharabeTohid ای‌ے ازلیّت، به تربت تو مُخمّر وے ابدیّت، به طلعت تو مُقرّر آیت رحمت ز جلوه‌ے تو هویدا رایَتِ قدرت در آستینِ تو مُضْمَر جودت، همبسترا به فیض مقدّس لطفت همبالشا به صدرِ مُصَدّر عِصمتِ تو تا کشید پرده به اجسام عالَم اجسام گردد عالَم دیگر جلوه‌ے تو، نور ایزدی‌ را مَجْلی‌ٰ عِصمت تو، سِرّ مُختفی‌ را مَظهر گویم واجب تو را، نه آنَتْ رُتبت خوانم ممکن تو را، ز مُمکِن برتر مُمکن اندر لباس واجب پیدا واجبی‌ اندر رداے امکان مُظْهر ممکن، امّا چه ممکن، علّت امکان واجب، امّا شعاعِ خالقِ اکبر ممکن، امّا یگانه واسطه‌ے فیض فیض به مِهْتر رسد، وزان پس کهتر ممکن، امّا نمودِ هستی‌‌ از وے ممکن، امّا ز مُمکِناتْ فزونتر وین نه عجب، زانکه نور اوست ز زهرا نور وے از حیدر است و او ز پیمبر نور خُدا در رسول اکرم پیدا کرد تجلّی‌ ز وے به حیدر صفدر وَ ز وی‌، تابان شده به حضرت زهرا اینک ظاهر ز دُختِ موسی‌ جعفر این است آن نور، کز مشیّت «کُنْ» کرد عالم، آنکو به عال است مُنوّر این است آن نور، کز تجلّی‌ قدرت داد به دوشیزگان هستی‌ زیور شیطانْ عالِم شدی‌ اگر که بدین نور ناگفتی‌ آدم است خاک و من آذر آبِروے مُمْکِناتْ جمله، از این نور گر نَبُدی، باطل آمدند سراسر جلوه‌ے این، خود عَرَض نمود عَرَض را ظِلّش بخشود جوهریّتِ جوهر عیسی‌ِ مریم به پیشگاهش دربان موسی‌ِ عمران به بارگاهش چاکر آن یک چون دیده‌بان، فرا شده بر دار وین یک چون قاپقان، معطّی‌ بر در یا که دو طفل‌اند در حریم جلالش از پی‌ تکمیل نفس آمده مُضطَر آن یک، «انجیل» را نماید از حفظ وین یک «تورات» را بخواند از بر گر که نگفتی‌: امام هستم بر خلق موسی‌ِ جعفر ولّیِ‌ حضرتِ داور فاش بگفتم که این رسول خدای‌ است معجزه‌اش می‌ بُوَد همانا دختر دختر، جُز فاطمه نیاید چون این صُلْبِ پِدر را و هم مَشیمه‌ے مادر دختر، چون این دو، از مَشیمه‌ی‌ قدرت نامد و ناید، دگر هُماره مُقدّر آن یک، امواج اعلم را شده مبدأ وین یک، افواج حلم را شده مَصْدر آن یک، موجود از خطابش مَجْلی‌ٰ وین یک، معدوم از عقابش مُسْتَر آن یک، بر فرق انبیا شده تارک وین یک، اندر سرْ اولیا را مِغفر آن یک، در عالم جلالت کعبه وین یک، در مُلک کبریایی‌ مَشْعَر لَمْ یَلِد م بسته لب و گر نه بگفتم دختِ خُدایند این دو نور مُطهّر آن یک، کوْن و مکانْش بسته به مَقْنَع وین یک، مُلکِ جهانْش بسته به مِعْجَر چادر آن یک، حِجابِ عصمت ایزد مِعْجَرِ این یک، نقابِ عفّتِ داور آن یک، بر مُلک لایَزالی‌، تارُک وین یک، بر عرش کبریایی‌ افسر تابشی‌ از لطفِ آن، بهشتِ مُخَلّد سایه‌ای‌ از قهر این، جحیم مُقَعّر قطره‌ای‌ از جودِ آن، بِحارِ سماوی‌ رَشْحه‌ای‌ از فیض این، ذخایر اغیر آن یک، خاکِ مدینه کرده مُزّین صفحه‌‌ی‌ قم را نموده، این یک انور خاک قم، این کرده از شرافتْ جنّت آب مدینه، نموده آن یک، کوثر عرصه‌ی‌ قم غیرت بهشت برین است بلکه بهشتش، یَساولی‌ است برابر زیبد اگر خاک قم به «عرش» کند فخر شاید، گر «لوح» را بیابد همسر خاکی‌، عجب خاک! آبروی‌ خلایق ملجأ بر مُسلم و پناه به کافر گر که شنیدندی‌ این قصیده‌ی‌ هندی‌ شاعر شیراز و آن ادیب سخنور آن یک طوطی صفت همی نسرودی ای‌ به جلالت ز آفرینش برتر وین یک قمری‌ نمط هماره نگفتی‌ ای‌ که جهان از رُخ تو گشته منوّر ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

هو الهی؛ این بنده ات از عمق جان اعتراف دارد که رسوای غفلت و رسوای دو جهان است، خودت به او آبرویی ده که بتواند از شدت شرمندگی، در پیشگاه نظام هستی سر بلند کند. ماه رجب در پیش است، کاش دوستان ایمانی مرا از دعای خیر خود فراموش نکنند. در مشکلات و سختی های زیادی گرفتارم، اما نیک می دانم: «غفلت از یار، گرفتار شدن هم دارد...» متن شعر زیبای موجود در تصویر: چنین شنیدم که لطف یزدان به روی جوینده در نبندد دری که بگشاید از حقیقت بر اهل عرفان دگر نبندد چنین شنیدم که هرکه شبها نظر ز فیض سحر نبندد ملک ز کارش گره گشاید فلک به کینش کمر نبندد خط از دوست عزیزم: آقای سلطان آبادی 🆔 @SharabeTohid

🍷سه نکته سلوکی ‌به مناسبت آغاز ماه رجب 🆔 @SharabeTohid 🔹نکته اول: عارف بزرگ مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات، در خصوص مقدم داشتن "عبادت" بر "تحصیل علم" در سه ماه مبارک رجب و شعبان و رمضان می فرماید: «از دیگر مراقبتها در این ماه (رجب) این است که سالک معنى ماه حرام را بداند تا مواظب تمام کارها و حالتها و حتى امورى که وارد قلبش مى شود باشد. و بداند که سه ماه رجب ، شعبان و رمضان ماه عبادت است. بنابراین سزاوار است طالبان علم در آن ماه ها عبادت را مقدم بر تحصیل علم نمایند؛ گر چه تحصیل علم نیز از برترین عبادتهاست.» 🔹نکته دوم اینکه به فرموده بزرگان: « ماه رجب، ماه کشت و کار معنویست؛ و ماه شعبان، ماه داشت و نگه داریست؛ و ماه رمضان، ماه برداشت محصولات معنوی است. » لذا برای بهره بردن در ماه رمضان، باید مراقبه را از ماه رجب آغاز نمود. 🔹نکته سوم هم اینکه به فرموده بزرگان، بسیار مناسب است قبل از ورود به ماه رجب یا در اولین فرصت ممکن در ماه رجب، غسل توبه و نماز توبه با دستور خاصش - که در مفاتیح در اعمال ماه ذی القعده، با عنوان "نماز روز یکشنبه" ذکر شده است - بجا آورده شود. لطفا بنده را نیز از دعای خیر خود فراموش نکنید. ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

🔹الهی؛ در این جهان پر بیم و امید، ناامیدان را امید تویی... 🔹الهی؛ اگر از درگاه تو ناامید شویم، به کدامین درگاه رو توانیم کرد...؟ #دلنوشته ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

🔹برخی از اساتید عرفان می‌فرمودند: «من هر وقت در فتوحات، مطالعه و تحقیق میکنم، روایات خودمان را بهتر میفهمم؛ و هر وقت در روایات، مطالعه و تحقیق میکنم، فتوحات را بهتر میفهمم.» ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid

🔰طرح زیبا| لا اله الا الله؛ محمد رسول الله... 🆔 @SharabeTohid

#هو چقدر فرق است بین نگاه ظاهری به دین با نگاه باطنی به دین؛ این موجب قبض و بی حالی انسان میشود و آن موجب بسط و نشاط... این نگاه، بعثت حضرت رسول را به هدف احکام نجس و پاکی و رسیدن به حور و قصور بهشتی می داند، و آن نگاه هدف از بعثت را "لقاءالله" و "تبدیل فلسفه یونانی به عرفان شهودی" میداند. این کجا و آن کجا... به مناسبت بعثت مبارک حضرت ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله، دو عبارت کمتر شنیده شده و عمیق و شیرین از حضرت امام خمینی را تقدیم دوستان عزیز میکنیم: 🔹« مسئله بعثت، یک تحول علمی - عرفانی در عالم ایجاد کرد، که آن فلسفه‌های خشک یونانی را که به دست یونانی‌ها تحقق پیدا کرده بود و ارزش هم داشت و دارد، لکن مبدّل‌ کرد به یک عرفان عینی و یک شهود واقعی برای ارباب شهود...» 🔸«بعثت رُسُل و انزال كُتُب، براى مَقصَد شريف "معرفة الله" بوده كه سعادات دنيويه و اخرويه در سايه آن حاصل آيد.» ☑️ «شراب توحید» 🆔 @SharabeTohid