❖ تصویر تابلویی که در مغازه حاج میرزا عابد نهاوندی معروف به «مُرشِد چلویی» نصب بوده است: «نسیه و وجه دستی داده می‌شود حتی به جنابعالی، به قدر قوّة (در حد توان)». نقل است که برخی برای امتحان صداقت ایشان، مقداری پول نسیه از ایشان می‌گرفتند و بعداً به ایشان بر می‌گردانند. و نیز نقل است: هر وقت کودکانی برای بردن غذا برای صاحبکارشان می‌آمدند، لقمه‌ای چرب و لذیذ از گوشت و کباب و ته‌دیگ زعفرانی درست می‌کردند و با دستان خودشان در دهان آنها می‌گذاشتند و می‌فرمودند: «مبادا صاحبکارش از این غذا به او ندهد و او چشمش به این غذا بماند و من نزد خداوند شرمنده باشم.» @Arefane | عارفانه

شب شهادت زهرا، علی به خود می‌گفت: گل محمّدیِ من چه زود پرپر شد...

تفسیر اجتماعی و سیاسی از آیۀ مبارکۀ «نَسُوا الله فأنساهم انفسهم». این آیه از مهترین آیات در زمینه سلوک و معرفت نفس است. @Arefane

تو طریقی و ماسوا گمراه... @Arefane

یک عمر صرفِ مدرسه و درس شد ولی؛ بی گریه بر حسین به جایی نمی‌رسیم صلّی الله علیک یا اباعبدالله الحسین #شب_جمعه @Arefane

قبل از سفرِ شبانه‌اش چندین بار بالای سرِ حسینِ خود آب گذاشت 🏴 صلّی‌ الله‌ علیک‌ یا‌ فاطمة‌الزهرا

آن دَر که جبرئیلِ امین بود خادمش؛ اهلِ ستم به پهلوی خیرُالنّسا زدند... @Arefane

🏴 با نوای آسمانی مرحوم سلیم مؤذن زاده اردبیلی بشنوید: دیشب نشستی گیسویم را شانه کردی امشب در آغوش لحد کاشانه کردی @Arefane

ابیات بلند معرفتی در رثای حضرت زهرا سلام الله علیها توسط مرحوم آیت الله غروی اصفهانی(کمپانی) سروده شده که به مناسبت سالروز شهادت، برخی ابیات و مصراع‌های ناب ایشان تقدیم می‌شود:

آتشى در بيتِ معمورِ ولايت شعله زد تا اَبَد زان شعله هر معمور و هر ويرانه سوخت‏

سینه‌ای کز معرفت گنجینۀ اسرار بود؛ کِی سزاوارِ فشارِ آن در و دیوار بود...؟

آن که کردی ماهِ تابان پیشِ او پهلو تهی؛ از کجا پهلوی او را تابِ آن آزار بود...؟