❖ با نوای «علی فانی» منتشر شد: نَادِ عَلِيّاً مَظْهَرَ الْعَجَائِبِ تَجِدْهُ عَوْناً لَكَ فِي النَّوَائِبِ كُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَيَنْجَلِي بِعَظَمَتِكَ يَا اللَّهُ بِنُبُوَّتِكَ يَا مُحَمَّدُ بِوَلَايَتِكَ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ... @Arefane

ای ساقی کوثر مدد

نه فقط شاهِ نجف، شاهِ جهان است علی... @Arefane

پدرها، حرف‌های نامفهومی می‌گویند؛ سپس روزگار آنها را برای ما توضیح می‌دهد... #روز_پدر

کهکشان‌ها همه بر گِردِ نجف سیّارند ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند کلّ ذرّات که در چرخِ فلک دوّارند به علی بن ابیطالب ارادت دارند... @Arefane

شنیده‌ایم که از کعبه آمدی بیرون؛ به جستجوی که بودی؟ به جستجوی خودت...

هر آن زمان که رسول از حرای وحی آمد؛ نَفَس نَفَس به مشامت رسید بوی خودت...

«خودت» در دو بیت بالا می‌تواند اشاره باشد به حضرت رسول الله و حقیقت محمّدیه، که طبق آیۀ مباهله، حضرت امیرالمومنین، نَفْسِ پیامبر است و هر دو نور واحدند؛ صلوات الله علیهما.

تمام انبیا را در نجف دیدیم و فهمیدیم؛ به گِردِ مرقدش جمعند مُشتی بی‌پناه آنجا... @Arefane

مگر تا از غبارِ قبر او تاجی نهی بر سر چنان سگها بیفت ای بینوا قدری به خاک آنجا @Arefane

اسد الله در وجود آمد در پسِ پرده هرچه بود آمد

عالَمِ ممکنات احیا شد غرضِ خالقِ وَدود آمد