دردا که عمرِ رفته بسی رایگان گذشت؛ ما در خیالِ سود، ولی در زیان گذشت...

یا ربِّ یسِّر لی ما أخافُ تَعسیرَه؛ پروردگارا، آسان بگیر بر من آنچه را که از سختی‌اش هراسانم.

لطف حسین ما را تنها نمی‌گذارد؛ گر خَلق واگذارد، او وا نمی‌گذارد... الس‍ّلام علیک یا رحمة الله الواسعه یا اباعبدالله الحسین و علی الارواح التی حلّت بفنائک #شب_جمعه @Arefane

هنرنمایی مرحوم نیّر تبریزی در استفاده از اصطلاحات شطرنجی در این تک بیتِ حزن‌انگیز را تماشا کنید: «فَرَس»، «رخ»، «باخت»، «مات»، «شَه».

✍ یَساَلُهُ مَن فِی السَّماواتِ وَ الاَرض؛ تمام موجودات آسمان‌ها و زمین، به زبان حال و قال، سائل درگاه اوست... «الرحمن,۲۹»

تلخ‌تر از فُرقَتِ تو هیچ نیست؛ بی‌پناهت غیر پیچاپیچ نیست...

اَللّهُمَّ اَنتَ رَبّی لا اِلهَ اِلّا اَنت

ای که می‌دانی ندارم غیر درگاهت پناهی...

و گفت: «اگر بر آب رَوی، خَسی باشی؛ و اگر بر هوا پَری، مگسی باشی؛ دل به دست آر تا کسی باشی.»

فلسفه‌ی «فلسفه»، رسیدن به «عرفان» است.

✍ فلسفه‌‌ی «عرفان»، رسیدن به «عرفان» نیست؛ رسیدن به «معروف: الله» است‌. فرمود: «مَن آثَرَ العِرفانَ لِلعِرفانِ فَقَد قالَ بِالثّانی»؛ کسی که عرفان را برای عرفان بخواهد، قائل به ثانی و مشرک است.

کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد؛ من نیز بر آنم که همه خلق بر آنند...