📹 تماشا کنید و لذت ببرید؛ ✍ و هنوز بعد از ده‌ها سال، پژواک این شعر که از جانِ قُدسیِ سالک الی الله شیخ حسنعلی نخودکی صادر شده، دلهای غفلت‌زده ما را با گرمی محبت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صیقل می‌دهد: زمانه بر سر جنگ است؛ یا علی مددی مدد ز غیر تو ننگ است؛ یا علی مددی دلم برای تو تنگ است؛ یا علی مددی كُمِیت ما همه لنگ است؛ یا علی مددی @Arefane | عارفانه

✍ بوی حیدر از که جوییم؟ از شما @Arefane

اسدُ الله در وجود آمد؛ در پسِ پرده هرچه بود آمد... @Arefane

ما بی‌کسیم و معرکه خونخوار؛ یا علی ما را به لطف خویش نگهدار؛ یا علی

فَإنّ لک عند الله شأناً من الشّأن @Arefane

❖ کتاب «درگاه گشایش»، شرح فرازهایی از دعای هفتم صحیفه سجادیه، اثر جناب استاد سید محمدجواد وزیری فرد، از شاگردان سلوکی و برجستۀ آیت الله سعادت پرور (پهلوانی) صفحات: ۸۷ قطع: رقعی جلد: نرم ✓ معرفی کتاب: در این کتاب به مطالبی از جمله اهمیت و ارزش دعا کردن و تبیین رابطه عبد با پروردگار و نقش دعا در این رابطه اشاره می‌شود. در بخش‌هایی از این کتاب به شرح فرازهایی از دعای هفتم صحیفه سجادیه پرداخته شده است. در ضمن این شرح به نکات کلیدی در فهم چیستی و چرایی مصیبت‌ها و گرفتاری‌ها در عالم برای انسان‌ها و فلسفه ابتلائات اشاره می‌گردد. همچنین از مهم‌ترین مسائل مطرح شده در این کتاب راه رهایی اساسی و ریشه‌ای از سختی‌ها و رسیدن به آرامش و آسایش مطلق است. 👈 مشاهده فهرست کتاب قیمت: ۵۹,۰۰۰ تومان ثبت سفارش: @rosvaa @Arefane

❖ فهرست کتاب «درگاه گشایش»، شرح فرازهایی از دعای هفتم صحیفه سجادیه، اثر استاد وزیری فرد، از شاگردان سلوکی آیت الله سعادت پرور @Arefane

❖ این مهر و لطف خاص خداست كه انسان در حالت انكسار، عاطفه‌ای و لطفی (از خداوند) را احساس می‌كند و با همه دل شكستگی می‌سازد و رنج نمی‌برد. زینب كبری صلوات الله علیها فرمود: «ما جز خوبی چیزی ندیدیم». این برای آن است كه كسی (خداوند) كه با او بود و حرف او را می‌شنید که «أنَا عِندَ الْمُنکَسِرَةِ قُلُوبُهُم»، آن «جمیل محض» بود و كسی كه با جمیل محض مأنوس است، می‌گوید: «ما رَأَیتُ إِلّا جَمیلا». حکیم آیت‌الله جوادی آملی @Arefane | عارفانه

صَلّی الله علیک یا رحمة الله الواسعه یا اباعبدالله و علی زینب الکبری و علی الارواح التی حلّت بفنائک #شب_جمعه @Arefane

فریاد رس که سیل بلا در ره است و ما در خواب غفلتیم و تو بیدار، یا علی...

از که می‌نالی که آتش بر تنت افروخته قابلیّت از خودت بود ای درخت سوخته