‌ استاد مؤیدی بارها این دستور را از میرزا جواد آقا ملکی تبریزی نقل می‌کردند و می‌فرمودند: «ما برای نقل این دستورالعمل، دلّالی می‌کنیم تا ثواب و عنایتی هم به ما برسد.»

المُستَعانُ بِکَ یَابنَ الحَسَن

برخی از حاضرین در مراسم بزرگداشت علامه حسن زاده آملی؛ از سمت راست: حسین آقا (فرزند علامه)، دکتر گرجیان، استاد یزدان‌پناه، استاد نائیجی، استاد رمضانی، استاد فقیهی، استاد پارسانیا، استاد حسینی آملی، آقای نوری (داماد علامه)

‌ چند جلد از کتاب شیرین و تاثیرگذار «نامه‌ها برنامه‌ها» اثر حضرت علامه حسن زاده آملی جهت خرید موجود است. (مشاهده توضیحات)

آقا در چه حال است؟ آیا از زرق و برق دنیا رهایی یافته است و از ماسوا روی برتافته است؛ و یا چون صبیان، خاک‌بازی می‌کند که: التّرابُ ربیعُ الصّبیان؟ آیا در حضور است یا دور است؟ حضوری گر همی‌خواهی، از او غایب مشو حافظ مَتیٰ ما تَلقَ مَن تَهویٰ، دَعِ الدّنیا و اَهمِلها 📚 نامه‌ها برنامه‌ها، نامه ۱۲ @Arefane

«ما یار به جز حضرت غفّار نداریم»

گنجشک بین که صحبتِ شاهینش آرزوست بیچاره در هلاکِ تنِ خویشتن، عجول

چند جلد از کتاب نفیس «دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی» با خط زیبای نستعلیق موجود است. (مشاهده توضیحات)

رضوان خدا بر آن جان قدسی که به امید وصال محبوب، چو بلبل ناله مستانه داشت... دیوان اشعار، ص ۲۲۰ @Arefane

‌ گاهی بچه یک حرکتی می‌کند و پدری که می‌خواهد او را ادب کند، یک‌دفعه روی دست او می‌زند، این بچه هم به هوش می‌آید و یک قاعده به دستش می‌آید [که هر وقت بچه کوچکی سر و صدا کرد، بجای تحمل و صبوری باید تنبیهش کرد]. ما داریم زندگیمان را می‌کنیم و کسی هم نبوده که ما را تنظیم کند، گاهی دائم پیش می‌رویم. باید بتوانیم خودمان را در میزان اهل‌بیت عرضه کنیم، اصلاً بزرگ می‌شویم، اگر این کار را بکنیم راه می‌رویم. استاد شیخ جعفر ناصری @Arefane

چندان که بَهرِ پرورشم گشت روزگار پُر شیرتر ز دایه‌ی غم، دایه‌ای نیافت

به خداوند که سرگرم مَجازیم همه ورنه از کُلّ خودش، جُزءْ گریزان نَبوَد علامه حسن زاده آملی، دیوان اشعار @Arefane