چون دو دست افتاده دید آن محتشم گفت دستا رو که من بی تو خوشم

اندر آن کویی که آن محبوبِ دوست عاشقِ بی دست و پا دارند دوست

باز ده ای دست هین دستم به دست تا به هم شوییم دست از هر چه هست

چون به محشر دوزخ آید در زَفیر این دو دست است عاصیان را دستگیر

اباالفضل علمدار؛ خامنه‌ای نگه دار

ما را بقیه پس زده بودند هزار بار ما را حسین بود که آدم حساب کرد

اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللّه، وَ عَلَى الاَرواحِ الَّتى حَلَّت بِفِنائِک، عَلَیکَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَدًا ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیلُ وَ النَّهار، وَ لا جَعَلَهُ اللّهُ آخِرَ العَهدِ مِنّى لِزیارَتِکُم، اَلسَّلامُ عَلَى الحُسَین وَ عَلىٰ عَلىِّ بنِ الحُسَین وَ عَلىٰ اَولادِ الحُسَین وَ عَلىٰ اَصحابِ الحُسَین.

ای بدن تو غرق خون، ای سر و روت لاله‌گون با چه خضاب کرده‌ای؟ خون که حنا نمی‌شود

مستغنی از کفن شده‌ای خوش مبارکت لیکن لباس مندرسی داشتی چه شد؟

زبان حال حضرت سکینه خطاب به ذوالجناح: ای فَرَس! با تو چه رخ داده که خود باخته‌ای؟ مگر اینگونه که ماتی، تو شَه انداخته‌ای؟

تو آن حسینِ غریبی که روز عاشورا جهان مصالحه کردی به کهنه پیرهنی

ای غم شیرینت با آدم و حوّا (بازخوانی مداحی باید برخاست) شب ششم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی