📹 عبارات عمیق و حس و حالِ حرکات دست و شیوه تخاطب و گفتگوی رو در روی یک عارف با خداوند: اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ؛ إِنَّهُ نَزَلَ عِندَكَ شَهِيدًا لِلإِسلامِ وَ القُرآنِ وَ العِترَةِ؛ هذا أَوَّلًا [این مطلب اول]. اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ؛ إِنَّهُ نَزَلَ عِنْدَكَ قَتِيلًا لِلْإِسْلَامِ؛ قَتِيلًا لِلْأُمَّةِ الْمُسْلِمَةِ؛ قَتِيلًا لِسِيَاسَتِهَا؛ قَتِيلًا لِصِيَانَتِهَا؛ قَتِيلًا لِكِيَانِهَا؛ قَتِيلًا لِعَظَمَتِهَا وَ سِيَادَتِهَا وَ مَوْلَوِيَّتِهَا وَ وَحْدَتِهَا، [هذا ثانیاً؛ این مطلب دوم]. @Arefane

نَفَس ز دل به لبم می‌رسد به دشواری ز بس گره شده در سینه‌ام شکایت‌ها

از مهم‌ترین مصادیق «علی الاصول» در پیام جدید رهبر عزیز: «از جمله اصولی‌ترین امور در این برهه، اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدّس در همه‌ی سطوح مردم و مسئولان و در تمام عرصه‌ها است».

محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من؟ من همان ذوقم که می‌یابند از افکار من

فیلم کامل مصاحبه با دکتر عراقچی در برنامه ماجرای جنگ (بخش اول): mshrgh.ir/1826824

در بیت زیر از صائب تبریزی، شکل گریبان و یقه انسان به دو لبه مقراض (قیچی) و به حرف «لا» در عربی (ادات نفی)، تشبیه شده:

به فکرِ نیستی هرگز نمی‌افتند مغروران اگرچه صورتِ مِقراضِ «لا» دارد گریبان‌ها

سیّدنا القائد

آنچنان کز رفتن گل، خار می‌ماند به جا از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا آهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسرت است آنچه از عمرِ سبک‌رفتار می‌ماند به جا نیست غیر از رشتهٔ طولِ اَمَل چون عنکبوت آنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به جا کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی در کفِ گل‌چین ز گلشن، خار می‌ماند به جا زنگِ افسوسی به دستِ خواجه هنگام رحیل از شمار درهم و دینار می‌ماند به جا نیست از کردار، ما بی‌حاصلان را بهره‌ای چون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جا سینهٔ ناصاف در میخانه نتوان یافتن نیست هر جا صیقلی، زنگار می‌ماند به جا صائب تبریزی

تمام خاک مدرسه میناب، استکان استکان الک شد و تکه‌هایی از بچه‌ها باز هم پیدا شد، گلبرگ‌های باقیمانده امروز دفن شد، ولی باز هم میان آنها خبری از ماکان نبود...

دلم از این خرابی‌ها بُوَد خوش، زانکه می‌دانم خرابی چون که از حد بگذرد، آباد می‌گردد