آنچنان کز رفتن گل، خار می‌ماند به جا از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا آهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسرت است آنچه از عمرِ سبک‌رفتار می‌ماند به جا نیست غیر از رشتهٔ طولِ اَمَل چون عنکبوت آنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به جا کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی در کفِ گل‌چین ز گلشن، خار می‌ماند به جا زنگِ افسوسی به دستِ خواجه هنگام رحیل از شمار درهم و دینار می‌ماند به جا نیست از کردار، ما بی‌حاصلان را بهره‌ای چون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جا سینهٔ ناصاف در میخانه نتوان یافتن نیست هر جا صیقلی، زنگار می‌ماند به جا صائب تبریزی @Arefane

تمام خاک مدرسه میناب، استکان استکان الک شد و تکه‌هایی از بچه‌ها باز هم پیدا شد، گلبرگ‌های باقیمانده امروز دفن شد، ولی باز هم میان آنها خبری از ماکان نبود...

دلم از این خرابی‌ها بُوَد خوش، زانکه می‌دانم خرابی چون که از حد بگذرد، آباد می‌گردد

به ویرانیِ این اوضاع هستم مطمئن زآن رو که بنیان جفا و جور بی‌بنیاد می‌گردد

👆از ابیات فرّخی یزدی که در زندان ستم‌شاهی سروده شده و چندی بعد توسط پزشک جلّاد رضاشاه (احمدی) با آمپول هوا کشته شد.

صلّی الله علیک یا رحمة الله الواسعه یا اباعبدالله الحسین و علی الارواح التی حلّت بفنائک و السلام علی ابنک القتیل الشهید سیّدنا الخامنه‌ای

والدین کوچک و فرزندان بزرگ @Arefane

توضیحات آیت‌ الله‌ جوادی آملی درباره تفاوت عبارت قتیل (شهادت به معنای عام) و شهید (شهادت به معنای خاص) که در نماز بر پیکر رهبر شهید قرائت کردند | توصیه به تایید و حفظ رهبر جدید (صالحٌ بعدَ صالح) @Arefane

سخنان مرحوم اکبر عبدی درباره حضور در جلسات سالک مجذوب میرزا اسماعیل دولابی @Arefane

نقش هستی را به آسانی ز دل نتوان زُدود بی گداز، از سکّه هیهات است گردد زر جدا تا نسوزد آرزو در دل، نگردد سینه صاف زنگ از آیینه می‌گردد به خاکستر جدا بر نیارد کثرتِ مردم ز تنهایی مرا در میانِ لشکرم چون رایت از لشکر جدا صائب تبریزی @Arefane

📹 سخنان شنیدنی حکیم آیت‌الله جوادی آملی: هیچکس فکر نمی‌کرد که آمریکا و اسرائیل به ذلت بیفتند! من هفتاد سال قبل، از حوزه پربرکت تهران به مدرسه فیضیه منتقل شدم. همان روزی بود که اسرائیل به مصر حمله کرد. من جلوی کتابخانه فیضیه قدم می‌زدم، ببینم اینها چه می‌گویند، آقای بروجردی چه کار می‌خواهد بکند! نتیجه تمام رفت و آمدهای ما این شد که همه متحیّر بودند که آیا آقای بروجردی مجاز است یک مجلس دعا (نه سیاست، نه کنگره) برای مصری‌های مسلمان بگیرد یا نه! و بالاخره هم معلوم شد که اجازه ندادند؛ این وضع هفتاد سال قبل ما! یک بیان نورانی حضرت امیر دارد: شما سابقه‌تان را یادتان نرود؛ آن سابقه تان، این لاحقه تان! ما الآن باید شب و روز شاکر باشیم که از آن درجه‌ای که اصلاً ما را به حساب نمی‌آوردند به جایی رسیدیم که دو ابرقدرت حمله کرده و ماند! این معجزه نیست؟! معجزه حتماً این است که سنگ حرف بزند؟! هیچ فکر می‌کردیم که ما دو ابرقدرت را چُماله کنیم؟! دنیا فکر می‌کرد؟ خود آنها فکر می‌کردند؟ آقای بروجردی بیچاره می‌خواست یک مجلس دعا برقرار کند، نتوانست! این همینجوری پیدا شد؟ خیلی بی انصافی است اگر حق شناسی نکنیم! ۱۴۰۵/۰۴/۲۴ @Arefane

الهی؛ اگر در کمین سرّ تو به ما عنایت نیست، سرانجام قصّه‌ی ما جز حسرت نیست. خواجه عبدالله انصاری @Arefane