این جملهی «سحرخیز باش تا کامروا شوی» به نظرم خیلی جملهی اشتباهی هست، آدم کلهی سحر بیدار بشه کامروایی نداره، بیخوابی داره.
والا من یه خبطی کردم، شب عروسیم، موقع خداحافظی از مامانم دوتا قطره اشک ریختم، از اون شب برادرزاده ام هرجا منو میبینه
میگه:
«عمه یادته شب عروسیت از خوشحالی گریه میکردی » :////
😂😂
درگیر نقاب آدمها نشید. ظاهر خونسرد و خوش فازی داره؟ توی خلوتش دغدغه و ناراحتی همه چیز رو داره، بیحسه؟ تا استخون درد بیوقفه کشیده، نمیذاره نا امید بشی؟ نا امیدی رو زندگی کرده.
مامانم: بری خدااتومن پول کافه بدی که چی؟ خودم برات درست میکنم،
خودش:
🤍●@Atomospher