🔻گزارش کارگاه آموزشی ویژۀ مربیان طرح بهنام در آخرین روزهای سال، در خدمت مربیان جهادی طرح بهنام بودم. در این طرح جهادگرانی با اراده، کفش پولادین به‌پا کرده‌اند‍‌ و برای تبیین و روشنگری در میان یکی از حساس‌ترین گروه‌ها، یعنی نوجوانان دبیرستانی، وارد مدرسه‌ها شده‌اند. برای رسیدن به مخاطبان خود از سد دوره‌های آموزشیِ پیوسته در تابستان و زمستان گرفته، تا مدیرانی که غالباً بنای همکاری ندارند، گذشته‌اند و اکنون رضایت و حالِ خوش را در چشمان‌شان می‌توان دید. خوشحالند از اینکه در روزگاری که مبنای انتخابِ دل‌مشغولی‌ها، منافع و کسب بیشترها و بالاترها شده، آنها خالی از این دغدغه‌ها، بدون دریافت هیچ حق‌الزحمه‌ای (حتی هزینه رفت‌و‌آمد) فرصت یافته‌اند خمیرۀ وجودی سازندگان ِفردای ایران را سر و شکل دهند؛ بر اساس آموزه‌هایشان از دین و فهم‌شان از انقلاب. قدردان این فرشتگان زمینی‌ام، که پذیرفتند دقایقی در خدمت ایشان باشم. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔺اهم مطالبی که در این کارگاه، با موضوع «طرح‌نامه‌نویسی»، ارائه شد بدین مختصر بود: ۱. طرح‌نامه، متن مکتوبی است که در آن از گام ابتدایی تا انتهایی یک فعالیت، با ذکر دقیق جزئیاتِ لازم، ثبت می‌شود. ۲. در طرح‌نامه هیچ زاویه‌ای نادیده نمی‌ماند و در نگارش اولیه در صورت ابهام در تعیین تکلیف برخی موارد، آن مورد در کارگاه‌های عملیاتی و با مشورت با سایر مربیان تعیین تکلیف می‌شود. ۳. اولین قدم برای نگارش طرح‌نامه شناخت جامعه هدف یا همان مخاطب است. لازم است اطلاعات ضروری را دربارۀ او گردآوری نمود. سن، جنس، گروه (مثلاً دانش‌آموزان)، طبقه اجتماعی و ... . ۴. هر طرح‌نامه شامل سه بخش «هدف اصلی»، «مسیر حرکت» و «ابزار» است. ۵. هدف اصلی، آن مفهومی است که مربی قصد دارد، در طول دوره، به مخاطب خود منتقل کند. این هدف باید در اهدافی جزیی‌ تنظیم شود. این اهداف مفاهیم جزیی‌ای هستند که در بطن هدف کلی می‌گنجند و همگی در کنار هم آن مفهوم کلی را منتقل می‌کند. همچنین لازم است برای تحقق هر یک از هدف‌ها -اعم از کلی و جزیی‌- زمانی دقیق تعیین شود. لازم است این اهداف بر اساس ضرورت‌های جامعه و نیازهای قشر مخاطب تعیین گردد. بیانات رهبر انقلاب خطاب به گروه‌های گوناگون مخاطبان منبع مناسبی برای استخراج اهداف است. در این خصوص می‌توان به پژوهش‌های صورت گرفته بر بیانات معظم‌له مراجعه داشت. ۶. «مسیر» را بر اساس فضایی که برای فعالیت فراهم شده، انتخاب می‌کنیم. اینکه چه نوع رابطه‌ای میان مربّی و متربّی برقرار می‌شود در تعیین مسیر تحققِ اهداف مؤثر است. مربیان این دوره، اغلب در مدارس و البته برخی در مکان‌هایی خاص با نوجوانان ارتباط برقرار می‌کنند. ۷. «ابزار»، تمام امکاناتی است که مربّی در طی مسیر خود در اختیار دارد. او می‌بایست برای هر یک از اهداف خُرد، و بر اساس ویژگی‌های مخاطب و شرایط حاکم بر مسیر از بهترین ابزار در دسترس بهره بگیرد. نبوغ و خلاقیت مربی خود عاملی ابزارساز است. معمولاً مربیان خلاّق با استفاده از نیروهای بالقوۀ متربیان به ابزارهای کاربردی‌ای دست می‌یابند. ▫️نکته پایانی: برای آنکه مربیان پرتلاش طرح‌های جهادی متهم به حرکت‌های بی‌برنامه و گتره‌ای نشوند، ضروری است طرح‌نامه را پیش از آغاز فعالیت‌های خود تنظیم کنند. این مهم بی‌شک در موفقیت برنامه و تبدیل شدن آن به یک تجربه سودمند و دلنشین برای مربیان و متربیان مؤثر است. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹نسخه امام راحل در مواجهه با بی‌حجابی و شهوت‌رانی در جامعه: -اسلام جلوی شهوات را می‌گیرد. -اسلام جلوی فساد را گرفته‌است. - دولت اگر جلوی این رفتارها را نگیرد، مردم می‌گیرند. -ما تا زنده هستیم، نمی‌گذاریم آزادی‌های غربی تحقق پیدا کند. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹 شورای‌عالی فضای مجازی و هدف‌های فراموش شده امروز در هفته‌نامه ۹دی https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻شورای‌عالی فضای مجازی و هدف‌های فراموش شده بخش اول: شورا، روی کاغذ و در میدان شورای‌عالی فضای مجازی در اقدامی مدبّرانه و پیش‌گیرانه در اسفند ۱۳۹۰ با فرمان رهبر انقلاب تشکیل شد. قرار بود این شورا تمام آنچه مربوط به فضای مجازی است را تنظیم، هدایت و نظارت کند. برای آنکه هیچ خلأ و تعللی باقی نماند، مرکز ملی فضای مجازی نیز برای پیگیری امور اجرایی و حتی ورود بی‌اختلال در امور اجرایی تشکیل شد. با این حال چند سال پس از تشکیل شورا، در سال‌های ۹۶ و ۹۸، از طریق تلگرام و اینستاگرام به مردم انواع روش‌های جنگ خیابانی آموزش داده ‌‌شد. در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲ به انحاء نبرد رسانه‌ای، امید برای مشارکت، بازیچه صاحبان برون‌مرزی این فضا بود و مردم به تحریم انتخابات دعوت ‌شدند. در اوج جولان فضای مجازی در سال ۱۴۰۱ نیز هجمه روانی این فضا چنان بر اذهان جامعه به‌ویژه نسل نوجوان و جوان چیره شد که برخی فریب‌خوردگان بی‌مهابا به انواع خشونت، از آسیب به اموال عمومی گرفته تا هتک‌حرمت و قتل دست زدند. اکنون نیز همچنان افسار حرکت‌های حرمت‌شکنانه در دست فضای مجازی است. پس محقق نشد، آنچه هدف تشکیل این شورا بود. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹دین خدا، ناموس الهی است این کلام حضرت علامه حسن‌زاده آملی(ره)، درخصوص وضعیت جامعه و بی‌حجابی زنان و غفلت مردان را بارها شنیده بودم. از خود می‌پرسم مگر می‌شود این کلام به جانم نشسته باشد و در برابر برخی آشنایان و یا جامعه‌ای که هر روز بیشتر از حجاب دور می‌شوند، به راحتی سکوت و عافیت پیشه کنم؟! https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی، چراغ دل برافروزی در روز چهارشنبه و آغاز سال نو🌱 مددجویِ نسیم کوی یار هستیم و دست به دامان محبت و رأفت و کرم امام موسی‌بن جعفر، امام رضا، امام جواد و امام هادی(علیهم‌السلام). https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹وظیفه دارید موضع خود را در گفتار و کردار در برابر حرام شرعی و سیاسیِ کشف حجاب، آشکارا اعلام کنید. مکلف هستید در جهت حفظ حقوق و آزادی‌های اجتماعی از عفاف جامعه دفاع کنید تا بی‌حیایی‌ نهادینه نشود. اما تا کنون چنین نکردید! اگر کردید، فهرست عملکرد خود در این حوزه را با جزئیات علنی کنید‌. عفاف، حیا و ارزش‌های دینی جزو حقوق معنوی یک جامعه اسلامی است. آیا خود را موظف به دفاع از آنها نیز می دانید؟ نگاه تک‌بعدی و شبه‌لیبرالی شما، موجب شده سخنان و مواضع‌تان، دستاویز جریان‌های تجددی قرار گیرد. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻حجاب در تاریکی ساختارهای خاموش(۱) تغافل نهادینۀ نهادهای فرهنگی 🖋آزاده محمودیان ۱. در ابتدای اغتشاشات و بروز پدیدۀ قبیح کشف حجاب، مسئولین نهادهای موظف، یک‌صدا اعلام کردند به‌مدد اقدامات فرهنگی، گریبان جامعه را از دست بیماری خطرناک بی‌حجابی آزاد خواهند کرد. اما امروز ورطۀ عمل گویای حکایت دیگری است؛ جامعۀ عفیف ایرانی قریب به ۱۸ماه، دل به مسئولینی بسته که در قامت «انقلابی‌گری»، به‌جای حفاظت از دین و اجرای قانون، در برابر حرام شرعی و سیاسی، تغافلی مشهود داشته‌‌اند. بیش از سی نهاد موظف در امر حجاب در این مدت طولانی، چشم بر دغدغه‌های دینی و اخلاقی هستۀ سخت طرفدار نظام بسته‌ است. رصد مواضع میدانی قوای سه‌گانه، نه‌تنها کمترین نشان از ارادۀ عمل به وظایف ندارد، بلکه خبر از اتفاقاتی در جهت عکس، یعنی رواج بی‌حجابی و بی‌عفتی می‌دهد. در اوضاعی که قاطبۀ مردم به امید حرکت مسئولین، بی‌حرکت نشسته‌اند، مسئولینی که جامعه به اتحاد نظرشان بر سر انقلابی‌ماندن و انقلابی عمل‌کردن، دل‌خوش کرده، حتی دیگر در سخن نیز نگران حریم شرع و آرامش روان جامعه نیستند. ۲. در دولت، شاهد چنان مواضع و سیاست‌هایی در مسیر عفت‌زدایی از جامعه‌ایم که در هیچ‌یک از دولت‌های قبلی مشاهده نشده. وزیر ارشاد که متولی اصلی فرهنگ است در برابر موارد مکرر کشف حجاب در محافل هنری و فرهنگی، صوم سکوت پیشه کرده، دغدغۀ لغو کنسرت‌های ماه رمضان را دارد، اشتیاق دارد به همکاری با خواننده‌ای که برای همراهی با فتنۀ ۱۴۰۱ از همسر بایدن جایزه گرفته، و او را جوان خوب و بااستعداد خطاب می‌کند! معاون او در رسانۀ ملی، آغوش می‌گشاید برای فردی بهایی و هنرپیشه‌ای که بارها ضدانقلاب بودنش را جار زده! معاون امور بانوان رئیس‌جمهور در تلاش برای اخذ مجوز گواهی‌نامه موتور برای زنان است، ولی طی شش‌ماه فعالیت بانوان آمربه‌معروف که با مصائب بسیار، وظایف چون اویی را به‌گردن گرفته‌اند، حتی زحمت یک‌ بازدید یا دلجویی از ایشان را به خود نمی‌دهد. درِ استادیوم فوتبال به روی زنان مکشفه و رفتارهای شنیع آنان گشوده می‌شود و هیچ مسئول فرهنگی و ورزشی برای این قبح‌زدایی عذرخواه نیست. موضع‌گیری شاذ دستیار رییس‌جمهور در پیگیری حقوق و آزادی‌های اجتماعی، در برابر حادثه بیمارستان قم، آشکار می‌کند که او ادراکی از حق ابتدایی جامعه در حفظ ارزش‌های دینی و معنوی عفاف و حیا ندارد،‌ چه‌رسد به همّی برای پیگیری آن. اظهارات وزیر گردشگری در حمایت از بازیگران مکشفه، یکی از چندین همراهی او با این سرود بدصداست. بماند وضعیت اسفبار بازار پوشاک، با وجود شعارهای بلند دبیر شورای فرهنگ عمومی و ده‌ها سیاست و موضع‌گیری دیگر از بدنۀ فرهنگی دولت، که همگی حاکی است از سستی ارادۀ قوه مجریه در اجرای شرع و بی‌اهتمامی نسبت به حرمت‌شکنی از عفاف جامعه. آیا زیاده‌روی است اگر این مسیر را زمینه‌سازی محسوس برای استحالۀ فرهنگی بدانیم؟! ۳. در سایر قوا هم اوضاع بهتری نداریم. تطویل نامتعارف لایحۀ حجاب و عفاف در مجلس، حتی مردمی که چندان شمّ سیاسی ندارند را نیز به این نتیجه رساند که برخی در مجلس درپی رأی جماعت خاکستری، چشم بر به‌یغما رفتن حکم الهی بستند و مصمم به‌تعویق لایحه شدند. دربارۀ برخی چهره‌های مؤمن و زاهد در مجلس، چه فکر می‌کردیم و چه شد! لااقل از ایشان توقع آن می‌رفت که بفهمند دین خدا ناموس الهی است و برای دفاع از آن تقیه نورزند. محاکم قضایی نیز در این عرصه، اغلب منفعل، و احکام قضائی محافظه‌کارانه و غیربازدارنده بود؛ شاهد آن هم فیلم‌هایی است که محکومین به‌محض خروج از زندان یا بازداشتگاه، منتشر کرده‌اند از روسری از سَر کندن‌ها و یاوه‌سرایی‌های بدتر از قبل‌شان. حداقلِ انتظار از احکام قضایی این بود که اگر توان اقناع‌سازی مجرمان را ندارد، لااقل تنبهی عملی باشد. ادامه👇 https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian