خرده‌روایت‌های جنگی- ۱۶ 📌روایت‌های تنبّه‌آفرین پیشنهاده‌ای برای دانشگاه‌های بمباران‌شده روایت‌ها تنها از جنس کلمه و تصویر نیستند. خودِ عینیت، گاهی روایتگری می‌کند.‌ ساختمانی که در میان محوطۀ زیبای دانشگاه شریف، با آن سازه‌های بااصالتش، چنین فروریخته و به تلّ خاک و خاکستر مبدّل شده، یک راوی تمام‌عیار از ماجرای تلخ مسخ‌شدگی برخی اهالی آن دانشگاه است. آن ساختمان، شاهد روزهای پرغصۀ فتنۀ ۱۴۰۱ و بهمن ۱۴۰۴ بوده است؛ و حکایت می‌کند از دانشجویانی که با رتبه‌های کم‌رقمی، فهم بی‌رمق خود را با شعارهای سخیف و الفاظ رکیک، برای دنیا نمایش می‌دادند. آن سازۀ شکیل، تنها از بمب‌های آمریکا‌یی‌صهیونی به این روز نیوفتاده است؛ بلکه این سنگر دانش، آن‌ روزی گرفتار سنگرشکن‌ها شد که دانشجویانش بر سر نفهمیدنِ سخن انقلاب و ضربه‌زدن به امنیت ملّی، باهم رقابت می‌کردند. زمینه‌های این بمباران، در همان بمباران ذهنی در روزهای فتنه فراهم شده بود. نمی‌توان به سادگی از این دو بمباران گذشت، باید این بمباران عینی را تبدیل به سپری برای تکرار نشدن آن بمباران ذهنی کرد. از این‌رو پیشنهاد می‌کنم در همه دانشگاه‌ها، به‌خصوص دانشگاه شریف، یکی از ساختمان‌های آسیب‌دیده را بازسازی نکنند، و به‌همان شکل نگه دارند، مخصوصِ ثبت در ذهن دانشجویان و در تاریخ آن دانشگاه‌؛ شرح تذکری هم بنگارند و بر ورودی آن سازه بگذارند که: «این تخریب، پاسخ آن خبیثان به التماس برخی اساتید و دانشجویان این دانشگاه است، که پشت به ملّت خود، در مقابل دشمن اظهار خاکساری می‌کردند...» . @AzadeMahmoudian

خرده‌روایت‌های جنگی- ۱۷ 📌تاب‌آوری در سایۀ باورمندی به عهد الهی ژیژک چنین نگاشته که ایران در این جنگ برای اصل حاکمیت ملی می‌جنگد. اگرچه جنگ رمضان یک جنگ وجودی برای حاکمیت ایران است؛ و ایران برای تمام هویت و موجودیت خود در حال جنگ است، اما همه چیز به اینجا ختم نمی‌شود. ایران، نه فقط برای وجود خود، بلکه بالاتر، برای ماهیت «مفهوم استقلال» در جهان بشری می‌جنگد. رفتار قلدرمآبانه آمریکا، جهان را به دو دسته ارباب و رعیت تقسیم کرده است. او تفرعن می‌ورزد و خود را تنها ارباب عالم می‌پندارد. از شرق تا غرب، یا این ادعای او را پذیرفته و خود را در جایگاه رعیت می‌بینند، یا در مقابل این ادعا سکوت کرده‌اند و مراقب هستند تا منافعشان در تضاد با منافع او نباشد؛ مبادا که وارد معادلۀ پرهزینۀ اثبات برتری شوند. اما ایران بر روی این کره خاکی، تنها خطه‌ای است که نه‌تنها این معادله را نپذیرفته، بلکه مخالفت خویش را فریاد می‌زند. امروز، صدای شرافت و انسانیت ایران از حنجرۀ نیروهای مسلح بی‌هماورد او، به گوش جهان رسیده است. ایران اسلامی، نه فقط برای موجودیت خود که برای حفظ آزادگی و شرافت انسان، در دوران سالاریِ طبقۀ اپستین می‌جنگد. و این عهدی است که پروردگار از پاکان روزگار ستانده است؛ و خود نیز ضامن پیروزی ایشان شده است. باید به جنگ از این مقام نگریست؛ این نگاه آفرینندۀ تاب‌آوری برای ایرانیان باورمند است. کانال پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی: https://eitaa.com/irseri_ir/75

📌در اول مهر ۱۴۰۴ فرمود: اگر چنانچه شما با طرف مقابل مذاکره کنید و آنچه را او میخواهد قبول کنید که خب، این تسلیم و ضعف کشور و نابود کردن شرف یک ملّت است؛‌ اگر تهدید او را، که با تهدید دارد با شما حرف میزند، قبول کردید، این‌جوری است، اگر قبول نکردید میشوید مثل حالا که باز همان دعوا و همان [مسئله‌ها هست]. بنابراین مذاکره، مذاکرۀ درستی نیست. تجربه‌ها را فراموش نکنیم، این تجربۀ ده سال گذشته را فراموش نکنیم. آن که محلّ کلام ما است، [مذاکره با] آمریکا است.... این طرف مقابل ما در همه‌چیز خُلف وعده میکند، در همه‌چیز دروغ میگوید، فریب اِعمال میکند؛ وقت و بی‌وقت تهدید نظامی میکند؛ اگر دستشان برسد، اشخاص را ترور میکنند، همچنان که سردار شهید ما را، شهید سلیمانی را ترور کردند؛ یا مراکز هسته‌ای را بمباران میکنند؛ اگر بتوانند از این کارها میکنند. طرف یک چنین وضعیّتی دارد؛ با این طرف نمیشود مذاکره کرد، نمیشود با اطمینان و اعتماد نشست و حرف زد و حرف شنید و قرار گذاشت. به نظر من مذاکرۀ با آمریکا برای مسئلۀ هسته‌ای و شاید برای مسائل دیگر، بن‌بست محض است؛ یعنی هیچ راه درستی وجود ندارد برای اینها، بن‌بست محض است. فکر کنند، ببینند. البتّه برای او مفید است؛ این مذاکره برای آن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا مفید است؛ او سرش را بالا خواهد گرفت، خواهد گفت من ایران را تهدید کردم و او را آوردم پای میز مذاکره نشاندم؛ او در دنیا از این افتخارات میکند. امّا برای ما ضرر محض است و هیچ فایده‌ای برای ما ندارد. @AzadeMahmoudian

📌 امروز روز هفتم «عید پسح» است. روزی که موسی با قوم خود به نیل رسیدند، از ادامه نهراسیدند و با یقین به وعدۀ الهی، دل‌ به دریا سپردند‌. روزی که خداوند، به پاس یقین و استقامتِ اهل ایمان، فرعون و تمام لشگریانش را در دل دریا غرق کرد. فرعونیان اپستینی، با این محاسبات دقیق حرکت می‌کنند... . @AzadeMahmoudian

رهبر انقلاب: قبول مذاکره‌ای که با تهدید همراه است را هیچ ملت با شرفی انجام نمی‌دهد. 📌مذاکره یا روایتِ تهدیدپذیری از همان لحظات ابتدایی رسانه‌ای شدن اخبار آتش‌بس، مقامات آمریکایی از بالاترین آن تا اعضای مختلف دولت، زبان به تهدید و تحقیر و استفاده از کلمات سخیف علیه ایران و شروط ده‌گانه‌اش گشودند. کار از تهدید و تحقیر هم فراتر رفت و شخص رئیس‌جمهور رژیم آمریکا امروز، با ادبیاتی تند و به‌طور علنی و رسمی اعلام کرد که در حال تجهیز و بازیابی توان نظامی برای «آغاز آتش واقعی» و تحقّق «فتح اصلی» است. در مقابل، هنوز هیچ موضع رسمی و صریحی از مقامات ایران، حتی مبنی بر عدم حضور قطعی در مذاکرات صادر نشده است! مقامات رسمی، از آن‌سو روایت «قدرت» و «کینه‌جویی» و «انتقام» بلند کرده‌اند، از این‌سو سکوت‌ها و توئیت‌های بدون لبه و گفتگوهای تلفنی، روایت سر خم کردن در مقابل تهدیدهای آتشین را زمزمه می‌کنند! روایت‌ها تنها در مواضع و کلمات نیستند، بلکه جایگاه گوینده و لحن و سرعت و شدت ادبیات نیز خود راوی و ناقل پیام است. روایت‌ها کار خود را به سرعت، در ذهن و قلب مخاطبان در هر دو سوی جبهه، به‌پیش خواهند برد. در انتظار موضع‌گیری‌های اقتدارآفرین از سوی مذاکره‌کنندگان خود هستیم. #تحلیل‌روایت @AzadeMahmoudian

«ای شقایق‌های آتش گرفته، دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت شما را بر خود دارد! آیا آن روز نیز خواهد رسید که بلبلی دیگر در وصف ما سرود شهادت بسراید؟» آن روز در ۲۱ فروردین ۱۳۷۲ برای آقا سیدمرتضی آوینی فرارسید.

شماره پنجم گزاره برگ "نگاه" منتشر شد 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 مطالعه این مطلب در آدرس تارنمای اینترنتی https://irseri.ac.ir/s/95

خرده‌روایت‌های جنگی- ۱۸ 📌اختلال ارتباطیِ چالش‌آفرین آزاده محمودیان مردم ایران یک اطلاع‌رسانی جامع از چندوچون طراحی آتش‌بس را از شعام طلب دارند. فارغ از اینکه این آتش‌بس در همان ساعات اولیه دستخوش چه تحولاتی شد، این توقع که افکار عمومی در ایران پیش از سایر جهان از جزئیات این برنامه باخبر باشند، توقع به‌جایی است. از ابتدایی‌ترین بنیان‌های فرایند اطلاع‌رسانی، ارائه اطلاعات دقیق و دور از کلی‌گویی و به‌موقع است. رعایت اصول ارتباطات بحران در شرایط حساس و جنگ، دوصدچندان اهمیت می‌یابد. وقتی جریان اطلاع‌رسانی به‌موقع نباشد، از یک سو منابع غیررسمی یا متعلق به دیگری‌های هویتی، پیشتر، ظرف ذهنی مخاطب را پر خواهند کرد، آن‌هم آنطور که منافع آن دیگری‌ها تأمین شود؛ از سوی دیگر، این ابهام و پرسش در ذهن مخاطب ایجاد می‌شود که این تأخیر به چه دلیل ناصوابی بوده و با هدف تضییع کدام حق صورت گرفته است. هنگامی‌که اطلاع‌رسانی، غیردقیق و همراه با کلی‌گویی باشد، هم دربارۀ موضوع ابهام تولید می‌شود، هم بذر تردید در جان مخاطب کاشته می‌شود که قطعا پای پنهان‌کاری و پشت‌پرده‌ای در میان است. در اینجا نیز مخاطب، خود برای به دست آوردن اطلاعات دقیق، به سوی سایر منابع، پناه می‌برد. گام اول در ایجاد اختلال و بی‌توجهی به ساخت ذهنی مخاطب، تنها یک گام نیست، بلکه همچون یک گلوله برف از بالای کوهی شروع به غلتیدن می‌کند و پس از چند گامی، تبدیل به یک تودۀ بزرگ می‌شود که مهار آن دیگر ساده نیست. مخاطبی که بی‌اعتماد شده و لاجرم به سایر منابع اعتماد کرده، یک گرۀ مرکزی در شبکه ارتباطی است و دیگرانی را نیز با خود همراه کرده و قدرت تصمیم‌سازی برای جامعه را به منابع غیرخودی تقدیم می‌کند. اکنون جامعۀ ایران در سردرگمی است که محتوای دقیق ده‌شرط چیست، ده شرطِ ما یا پانزده شرط دشمن؟! و... . اگر تمهیدی برای اصلاح این رفتار ارتباطیِ پراختلال اندیشه نشود، بی‌تردید چالش‌های بیشتری را برای جامعه به‌همراه خواهد داشت. کانال پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی: https://eitaa.com/irseri_ir/75 @AzadeMahmoudian

مذاکرات به نتیجه نرسید. یک عدم توافقِ اقتدارآفرین! این اولین‌بار است که ایران در مذاکره با آمریکا، موفق عمل کرده است! این اولین‌بار است که طرف ایرانی، خبر از «روند خوب مذاکره و نیاز به دورهای بعدی گفتگو» نداده؛ که اگر این‌طور بود، دلمان می‌لرزید از تکرارهای تلخ. و این شیرینی ادامه دارد، اگر سخن از دورهای بعدی به گوش نرسد. وقتی منازعه ذاتی است، چه جای توافق! مگر به مکر. یعنی این‌بار مذاکره‌کنندۀ ما، نه از حق ملت کوتاه آمده، نه فریب خورده است. آمادگی و حمایت خیابان و میدان، مؤثر افتاده است. @AzadeMahmoudian

در کانال پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی منتشر شد: https://eitaa.com/irseri_ir/75 @AzadeMahmoudian

📌زمان ملی شدن فضای مجازی؛ دروغ بزرگ اینترنت بین‌الملل زمزمۀ فعال شدن برخی سرویس‌های اینترنت درحالی به گوش می‌رسد که طبق شواهد، هنوز در شرایط جنگی به سر می‌بریم. جامعه در هیچ زمانی به اندازه امروز، همراه و همدل و هم‌نظر با تصمیمات نظام نبوده است. شاید هیچ واقعه‌ای همچون ملموس‌شدن جنگ، نمی‌توانست صبوری در برابر قطع اینترنت را برای اذهان به همراه آورد. یک صبر خردمندانه در میان آحاد ملّت، در بسیاری موارد، از جمله محدودیت‌های اینترنتی، حاکم شده است. تازه این واکنش هوشمندانه، بدون توضیح دقیق حملات سایبری صورت‌گرفته و تبیین خطرهای احتمالی است که پایان قطع اینترنت به همراه دارد. اکنون زمان آن است که به‌طور دقیق و گویا، برای مردم افشا بشود که چیزی به نام «اینترنت بین‌الملل» اصلا وجود ندارد. آنچه به اسم اینترنت بین‌الملل در اذهان، ترسیم شده، فضایی است که در اختیار و کنترل کامل آژانس امنیت ملی آمریکاست. هیچ شبکه‌ای در جهان به صورت یک توافق جهانی وجود ندارد، که مثلا هر کشوری سهمی از آن داشته باشد. همه کشورها در حال اتصال به شبکه‌ای هستند که مستقیم‌ متعلّق به آمریکاست‌؛ و این واقعیت را اغلب قریب به‌اتفاق مردم نمی‌دانند. نمی‌دانند که با یک اتصال ساده به اینترنتِ صددرصد آمریکایی، امکان ارسال همه‌گونه اطلاعاتی به این آژانسِ آمریکایی که بخشی از وزارت جنگ آمریکاست، وجود دارد. به زبان ساده، اینترنتی که همه جهان از آن استفاده می‌کنند تحت مدیریت یک ارگان نظامی ایالات متحده و تأمین‌کننده منافع وزارت جنگ آمریکاست. پس، قطع اینترنت، یعنی قطع امکان حملات روانی و سایبری و امنیتی و نظامی به کشور. و این واقعیت باید به زبان‌های مختلف برای مخاطب روایت‌پردازی شود. هرچند که فارغ از این روایت‌پردازی‌ها، ایرانیان در این روزها، چنان با واقعیت آمریکایی مواجه شده‌اند که محدودیت‌های ضمنی را به‌طور منطقی ادراک می‌کنند و تاب می‌آورند. البته دوام عنصر تاب‌آوری، مستلزم سروسامان دادن فوری و جدّی و کارآمد به اینترنت ملی است؛ اقدامی که با وجود تأکید مکرّر و غلیظ رهبر شهید، به دست فراموشی سپرده شده است. @AzadeMahmoudian