📌در اول مهر ۱۴۰۴ فرمود: اگر چنانچه شما با طرف مقابل مذاکره کنید و آنچه را او میخواهد قبول کنید که خب، این تسلیم و ضعف کشور و نابود کردن شرف یک ملّت است؛‌ اگر تهدید او را، که با تهدید دارد با شما حرف میزند، قبول کردید، این‌جوری است، اگر قبول نکردید میشوید مثل حالا که باز همان دعوا و همان [مسئله‌ها هست]. بنابراین مذاکره، مذاکرۀ درستی نیست. تجربه‌ها را فراموش نکنیم، این تجربۀ ده سال گذشته را فراموش نکنیم. آن که محلّ کلام ما است، [مذاکره با] آمریکا است.... این طرف مقابل ما در همه‌چیز خُلف وعده میکند، در همه‌چیز دروغ میگوید، فریب اِعمال میکند؛ وقت و بی‌وقت تهدید نظامی میکند؛ اگر دستشان برسد، اشخاص را ترور میکنند، همچنان که سردار شهید ما را، شهید سلیمانی را ترور کردند؛ یا مراکز هسته‌ای را بمباران میکنند؛ اگر بتوانند از این کارها میکنند. طرف یک چنین وضعیّتی دارد؛ با این طرف نمیشود مذاکره کرد، نمیشود با اطمینان و اعتماد نشست و حرف زد و حرف شنید و قرار گذاشت. به نظر من مذاکرۀ با آمریکا برای مسئلۀ هسته‌ای و شاید برای مسائل دیگر، بن‌بست محض است؛ یعنی هیچ راه درستی وجود ندارد برای اینها، بن‌بست محض است. فکر کنند، ببینند. البتّه برای او مفید است؛ این مذاکره برای آن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا مفید است؛ او سرش را بالا خواهد گرفت، خواهد گفت من ایران را تهدید کردم و او را آوردم پای میز مذاکره نشاندم؛ او در دنیا از این افتخارات میکند. امّا برای ما ضرر محض است و هیچ فایده‌ای برای ما ندارد. @AzadeMahmoudian

📌 امروز روز هفتم «عید پسح» است. روزی که موسی با قوم خود به نیل رسیدند، از ادامه نهراسیدند و با یقین به وعدۀ الهی، دل‌ به دریا سپردند‌. روزی که خداوند، به پاس یقین و استقامتِ اهل ایمان، فرعون و تمام لشگریانش را در دل دریا غرق کرد. فرعونیان اپستینی، با این محاسبات دقیق حرکت می‌کنند... . @AzadeMahmoudian

رهبر انقلاب: قبول مذاکره‌ای که با تهدید همراه است را هیچ ملت با شرفی انجام نمی‌دهد. 📌مذاکره یا روایتِ تهدیدپذیری از همان لحظات ابتدایی رسانه‌ای شدن اخبار آتش‌بس، مقامات آمریکایی از بالاترین آن تا اعضای مختلف دولت، زبان به تهدید و تحقیر و استفاده از کلمات سخیف علیه ایران و شروط ده‌گانه‌اش گشودند. کار از تهدید و تحقیر هم فراتر رفت و شخص رئیس‌جمهور رژیم آمریکا امروز، با ادبیاتی تند و به‌طور علنی و رسمی اعلام کرد که در حال تجهیز و بازیابی توان نظامی برای «آغاز آتش واقعی» و تحقّق «فتح اصلی» است. در مقابل، هنوز هیچ موضع رسمی و صریحی از مقامات ایران، حتی مبنی بر عدم حضور قطعی در مذاکرات صادر نشده است! مقامات رسمی، از آن‌سو روایت «قدرت» و «کینه‌جویی» و «انتقام» بلند کرده‌اند، از این‌سو سکوت‌ها و توئیت‌های بدون لبه و گفتگوهای تلفنی، روایت سر خم کردن در مقابل تهدیدهای آتشین را زمزمه می‌کنند! روایت‌ها تنها در مواضع و کلمات نیستند، بلکه جایگاه گوینده و لحن و سرعت و شدت ادبیات نیز خود راوی و ناقل پیام است. روایت‌ها کار خود را به سرعت، در ذهن و قلب مخاطبان در هر دو سوی جبهه، به‌پیش خواهند برد. در انتظار موضع‌گیری‌های اقتدارآفرین از سوی مذاکره‌کنندگان خود هستیم. #تحلیل‌روایت @AzadeMahmoudian

«ای شقایق‌های آتش گرفته، دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت شما را بر خود دارد! آیا آن روز نیز خواهد رسید که بلبلی دیگر در وصف ما سرود شهادت بسراید؟» آن روز در ۲۱ فروردین ۱۳۷۲ برای آقا سیدمرتضی آوینی فرارسید.

شماره پنجم گزاره برگ "نگاه" منتشر شد 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 مطالعه این مطلب در آدرس تارنمای اینترنتی https://irseri.ac.ir/s/95

خرده‌روایت‌های جنگی- ۱۸ 📌اختلال ارتباطیِ چالش‌آفرین آزاده محمودیان مردم ایران یک اطلاع‌رسانی جامع از چندوچون طراحی آتش‌بس را از شعام طلب دارند. فارغ از اینکه این آتش‌بس در همان ساعات اولیه دستخوش چه تحولاتی شد، این توقع که افکار عمومی در ایران پیش از سایر جهان از جزئیات این برنامه باخبر باشند، توقع به‌جایی است. از ابتدایی‌ترین بنیان‌های فرایند اطلاع‌رسانی، ارائه اطلاعات دقیق و دور از کلی‌گویی و به‌موقع است. رعایت اصول ارتباطات بحران در شرایط حساس و جنگ، دوصدچندان اهمیت می‌یابد. وقتی جریان اطلاع‌رسانی به‌موقع نباشد، از یک سو منابع غیررسمی یا متعلق به دیگری‌های هویتی، پیشتر، ظرف ذهنی مخاطب را پر خواهند کرد، آن‌هم آنطور که منافع آن دیگری‌ها تأمین شود؛ از سوی دیگر، این ابهام و پرسش در ذهن مخاطب ایجاد می‌شود که این تأخیر به چه دلیل ناصوابی بوده و با هدف تضییع کدام حق صورت گرفته است. هنگامی‌که اطلاع‌رسانی، غیردقیق و همراه با کلی‌گویی باشد، هم دربارۀ موضوع ابهام تولید می‌شود، هم بذر تردید در جان مخاطب کاشته می‌شود که قطعا پای پنهان‌کاری و پشت‌پرده‌ای در میان است. در اینجا نیز مخاطب، خود برای به دست آوردن اطلاعات دقیق، به سوی سایر منابع، پناه می‌برد. گام اول در ایجاد اختلال و بی‌توجهی به ساخت ذهنی مخاطب، تنها یک گام نیست، بلکه همچون یک گلوله برف از بالای کوهی شروع به غلتیدن می‌کند و پس از چند گامی، تبدیل به یک تودۀ بزرگ می‌شود که مهار آن دیگر ساده نیست. مخاطبی که بی‌اعتماد شده و لاجرم به سایر منابع اعتماد کرده، یک گرۀ مرکزی در شبکه ارتباطی است و دیگرانی را نیز با خود همراه کرده و قدرت تصمیم‌سازی برای جامعه را به منابع غیرخودی تقدیم می‌کند. اکنون جامعۀ ایران در سردرگمی است که محتوای دقیق ده‌شرط چیست، ده شرطِ ما یا پانزده شرط دشمن؟! و... . اگر تمهیدی برای اصلاح این رفتار ارتباطیِ پراختلال اندیشه نشود، بی‌تردید چالش‌های بیشتری را برای جامعه به‌همراه خواهد داشت. کانال پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی: https://eitaa.com/irseri_ir/75 @AzadeMahmoudian

مذاکرات به نتیجه نرسید. یک عدم توافقِ اقتدارآفرین! این اولین‌بار است که ایران در مذاکره با آمریکا، موفق عمل کرده است! این اولین‌بار است که طرف ایرانی، خبر از «روند خوب مذاکره و نیاز به دورهای بعدی گفتگو» نداده؛ که اگر این‌طور بود، دلمان می‌لرزید از تکرارهای تلخ. و این شیرینی ادامه دارد، اگر سخن از دورهای بعدی به گوش نرسد. وقتی منازعه ذاتی است، چه جای توافق! مگر به مکر. یعنی این‌بار مذاکره‌کنندۀ ما، نه از حق ملت کوتاه آمده، نه فریب خورده است. آمادگی و حمایت خیابان و میدان، مؤثر افتاده است. @AzadeMahmoudian

در کانال پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی منتشر شد: https://eitaa.com/irseri_ir/75 @AzadeMahmoudian

📌زمان ملی شدن فضای مجازی؛ دروغ بزرگ اینترنت بین‌الملل زمزمۀ فعال شدن برخی سرویس‌های اینترنت درحالی به گوش می‌رسد که طبق شواهد، هنوز در شرایط جنگی به سر می‌بریم. جامعه در هیچ زمانی به اندازه امروز، همراه و همدل و هم‌نظر با تصمیمات نظام نبوده است. شاید هیچ واقعه‌ای همچون ملموس‌شدن جنگ، نمی‌توانست صبوری در برابر قطع اینترنت را برای اذهان به همراه آورد. یک صبر خردمندانه در میان آحاد ملّت، در بسیاری موارد، از جمله محدودیت‌های اینترنتی، حاکم شده است. تازه این واکنش هوشمندانه، بدون توضیح دقیق حملات سایبری صورت‌گرفته و تبیین خطرهای احتمالی است که پایان قطع اینترنت به همراه دارد. اکنون زمان آن است که به‌طور دقیق و گویا، برای مردم افشا بشود که چیزی به نام «اینترنت بین‌الملل» اصلا وجود ندارد. آنچه به اسم اینترنت بین‌الملل در اذهان، ترسیم شده، فضایی است که در اختیار و کنترل کامل آژانس امنیت ملی آمریکاست. هیچ شبکه‌ای در جهان به صورت یک توافق جهانی وجود ندارد، که مثلا هر کشوری سهمی از آن داشته باشد. همه کشورها در حال اتصال به شبکه‌ای هستند که مستقیم‌ متعلّق به آمریکاست‌؛ و این واقعیت را اغلب قریب به‌اتفاق مردم نمی‌دانند. نمی‌دانند که با یک اتصال ساده به اینترنتِ صددرصد آمریکایی، امکان ارسال همه‌گونه اطلاعاتی به این آژانسِ آمریکایی که بخشی از وزارت جنگ آمریکاست، وجود دارد. به زبان ساده، اینترنتی که همه جهان از آن استفاده می‌کنند تحت مدیریت یک ارگان نظامی ایالات متحده و تأمین‌کننده منافع وزارت جنگ آمریکاست. پس، قطع اینترنت، یعنی قطع امکان حملات روانی و سایبری و امنیتی و نظامی به کشور. و این واقعیت باید به زبان‌های مختلف برای مخاطب روایت‌پردازی شود. هرچند که فارغ از این روایت‌پردازی‌ها، ایرانیان در این روزها، چنان با واقعیت آمریکایی مواجه شده‌اند که محدودیت‌های ضمنی را به‌طور منطقی ادراک می‌کنند و تاب می‌آورند. البته دوام عنصر تاب‌آوری، مستلزم سروسامان دادن فوری و جدّی و کارآمد به اینترنت ملی است؛ اقدامی که با وجود تأکید مکرّر و غلیظ رهبر شهید، به دست فراموشی سپرده شده است. @AzadeMahmoudian

🎬 اثر خون شهید ▫️خون شهید رعب را از مردم برمی‌دارد و باعث قیام مردم است. 🏷 گوشه‌ای از جلسه اول ویژگی‌های معنوی قیام میدان در تجمعات مردمی #بعثت_خون #استاد_یزدان_پناه 💠 کانال استاد یزدان‌پناه @ostad_yazdanpanah

🔻ضرورت بومی‌سازی اینترنت؛ گلوگاه حیاتی در دست دشمن آزاده محمودیان ۱. در یادداشت کوتاه قبلی نوشتم: اینترنت بین‌الملل یک دروغ بزرگ است و این فضا در خدمت اهداف (NSA) آژانس امنیت ملی آمریکا و وزارت جنگ این کشور قرار دارد. در این یادداشت به تحلیل گزاره‌هایی در اثبات این واقعیت مغفول و مهلک می‌پردازم. ۲. ایالات متحده از دو طریق به‌طور حرفه‌ای بر اینترنت مصرفی در جهان چنبره زده و آن را در راستای منافع خود به کار می‌بندد. طریق اول که خطر آن برای ایران غیرمستقیم و زمان‌بر است، استفادۀ غیرمستقیم از بستر پروتکل‌های بنیادین مثل TCP/IP یا DNS، که دارایی‌هایی عمومی به‌شمار می‌روند، است. اگرچه به دلیل امکان طراحی پروتکل‌های جایگزین، آمریکا و هیچ کشوری در جهان نمی‌تواند برای استفاده از آنها حق امتیاز دریافت کند، اما آمریکا به‌جای استفاده از زیرساخت، از کنترل سرویس‌هایی که روی آن‌ها بنا شده، هم قدرت و هم میلیاردها دلار درآمد کسب می‌کند. مسئله اینجاست که تقریباً تمام لایه‌های بالای اینترنت که کاربر با آن‌ها تعامل دارد، توسط شرکت‌های آمریکایی کنترل می‌شوند. گوگل، شبکه‌های اجتماعی همچون متا (فیس‌بوک، اینستاگرام، واتس‌اپ)، سیستم‌عامل‌هایی مانند مایکروسافت (ویندوز) و گوگل (اندروید)، خدمات ابری همچون آمازون (AWS)، مایکروسافت (Azure) و باز هم گوگل و... ، موجب شده تا از سراسر دنیا برای استفاده از خدمات و ابزارهای کاربردی که توسط شرکت‌های آمریکایی ساخته شده، مبالغ هنگفتی به اقتصاد آمریکا واریز شود و هم‌زمان زمام مدیریت و کنترل اقتصاد پلتفرمی در دست این کشور باشد. هر چند افشای این واقعیت به کام بسیاری در ایران خوش نخواهد آمد، اما ایران و هر کشوری که فاقد زیرساخت‌های اینترنت بومی باشد، ناچار است برای بهره‌مندی از خدمات سرویس‌های پرکاربرد اینترنتی، مشتری مستقیم و مطیع آمریکا باشد. ۳. اما، طریق دوم، که برای ایران بسیار پرچالش و به‌ویژه در شرایط جنگ مهلک‌تر است، امکان آگاهی آمریکا از جزئیات استفاده از اینترنت است. این امکان مادامی‌ برقرار است که کشور به اینترنت آمریکایی (همانی که با اصرار و به‌اشتباه اینترنت بین‌الملل خطاب می‌شود) متصل باشد. مقصود از آگاهی از جزئیات، رصد صفحۀ مانیتور کاربر نیست، بلکه این کار از طریق تحلیل ترافیک و داده‌های کلان صورت می‌گیرد. آمریکا به چند روش می‌تواند الگوی رفتاری و استفادۀ اینترنتی هر کشوری را که اراده کند، ادراک نماید. در ساده‌ترین روش، او این کار را از طریق‌ کنترل گره‌های اصلی(backbone) انجام می‌دهد. از آنجایی که بسیاری از کابل‌های زیردریایی و مراکز تبادل داده، تحت مدیریت یا نفوذ شرکت‌های بزرگ فناوری یا نهادهای غربی هستند، این امکان فراهم است که حجم ترافیک، مقصد داده‌ها و الگوی جابجایی اطلاعات بین کشورها، توسط آنها مانیتور بشود. اما مهمترین و چه‌بسا پرکاربردترین بخش در اعمال دشمنی با ایران، مربوط به تحلیل داده‌های پلتفرم‌ها است‌. وقتی میلیون‌ها نفر در یک کشور از محصولات گوگل، فیس‌بوک یا اپل استفاده می‌کنند، این شرکت‌ها و به تبع آن نهادهای اطلاعاتی مرتبط با آنها، داده‌های عظیمی از مسائل حیاتی و مؤثری چون ساعات اوج مصرف اینترنت در کشور، موضوعات مورد علاقه مردم، الگوهای ارتباطی و ترندهای اجتماعی، نوع دستگاه‌هایی که استفاده می‌شود و... را در اختیار دارند. این داده‌ها به راحتی، یک نقشه رفتاری از جامعۀ ایران را پردازش کرده و در اختیار آمریکا قرار می‌دهد. ۴. روش بعدی، اعمال نفوذ و حتی اقدام از طریق امنیت سایبری و جاسوسی است. این بدان معناست که بستر اینترنت در کنار سایر بسترهای ممکن، بخشی از محل وقوع حملات سایبری را به خود اختصاص داده است. سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، مانند NSA، با استفاده از تکنیک‌های شنود دیجیتال و دسترسی به زیرساخت‌های ارتباطی، می‌توانند جریان اطلاعات را در سطح کلان، تحلیل کنند و به راحتی اطلاعاتی در خصوص نحوه و کیفیت توسعۀ تکنولوژی‌های جدید و الگوهای ارتباطی جدیدی که در حال شکل‌گیری در ایران است و نیز بسیاری از اطلاعات استراتژیک دیگر را احصاء نمایند. در واقع، آمریکا از طریق اینترنت، یک تصویر بسیار دقیق از رفتار دیجیتال ایران و هر کشوری در جهان که فاقد شبکه ملی و بومی است را در اختیار دارد. اما این تصویر، برای ایران و متحدانش می‌تواند منشأ آسیب‌های جدی و ضربه‌های جبران‌ناپذیر باشد. ۵. اکنون چشم انتظار به سوی مجلس دوازدهم است که وظایف بر زمین ماندۀ دوره یازدهم را انجام داده و منویات مؤکد رهبر شهید در این خصوص را به انجام رساند. مجلس شورای اسلامی می‌تواند با تمهید بسترهای لازم برای به‌کارگیری نخبگان فردی و شرکتیِ توانمند و تجربۀ کشورهای موفق مانند چین، و الزام دولت به همکاری سریع و همه‌جانبه، به صورت جهادی ملزومات طرح حیاتی بومی‌سازی و تقویت وسیع اینترنت را فراهم آورد. @AzadeMahmoudian