گفتنِ ماه به یوسُف بِ خدا کم لطفیست‌ تاکه سر سلسله ماه رُخان عباس است ؛

جلسه اصلش اینه! ندونی بخندی یا گریه کنی، ندونی دست بزنی یا سینه بزنی از شدتِ شوق و شور و شعف... محبت از همه یِ وَجَنات و سَکَناتت فَوَران کنه و در و دیوار رو به جنبش دربیاری و تبِ عشق رو ملتهب کنی و دیوونه بشی و دیوونه کنی...

-

مقام حضرت عباس قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَحِمَ اَللَّهُ اَلْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَى وَ فَدَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى قُطِعَتْ يَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِمَا جَنَاحَيْنِ يَطِيرُ بِهِمَا مَعَ اَلْمَلاَئِكَةِ فِي اَلْجَنَّةِ كَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَنْزِلَةً يَغْبِطُهُ بِهَا جَمِيعُ اَلشُّهَدَاءِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ . سپس فرمود: خدا عمويم عباس را رحمت كند كه جانبازى كرد و خود را فداى برادر كرد تا دو دستش قطع شد و خدا در عوض باو دو بال داد كه بدانها با فرشتگان در بهشت ميپرد چنانچه بجعفر بن ابى طالب عطا كرد و براى عباس نزد خداى تبارك و تعالى مقامى است كه در قيامت همه شهداء و اولين و آخرين بدان رشك برند. نشانی: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام ج ۲۲، ص ۲۷۴ قائل: امام حسین (علیه السلام) ، امام سجاد (علیه السلام) #کلام

. ڪیست لُقمـان که خـ‌دایِ ادبَش می‌داننـد ؟ مقـتدایِ هـمه باادبان‌ عـباس است ؛ ❤️‍🔥🕯 - #مُنیر ؛

مَبروک يا امَّ‌البَنین 😍🫀

- شهِ والا گوهَر هنر اندَر هنَر الا یا اهلَ العالمین‌ : أنا ڪلـب القمـ‌ر🕯 - #مُنیر ؛

1:20 آها ساقی 🥲

- عالَم بِ عـلی نازدُ مـولا به ابالفـضل - #مُنیر ؛

شیر ام‌ البنین .

احوالات حضرت علیّ بن الحسین؛ امام سجاد علیه السلام بعد از واقعه کربلا بَکَی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیهما السلام عِشْرِینَ سَنَةً وَ مَا وُضِعَ بَیْنَ یَدَیْهِ طَعَامٌ إِلَّا بَکَی...وَ كَانَ إِذَا أَخَذَ إِنَاءً یَشْرَبُ مَاءً بَكَی حَتَّی یَمْلَأَهَا دَمْعاً فَقِیلَ لَهُ فِی ذَلِكَ فَقَالَ وَ كَیْفَ لَا أَبْكِی وَ قَدْ مُنِعَ أَبِی مِنَ الْمَاءِ الَّذِی كَانَ مُطْلَقاً لِلسِّبَاعِ وَ الْوُحُوشِ وَ قِیلَ لَهُ إِنَّكَ لَتَبْكِی دَهْرَكَ فَلَوْ قَتَلْتَ نَفْسَكَ لَمَا زِدْتَ عَلَی هَذَا فَقَالَ نَفْسِی قَتَلْتُهَا وَ عَلَیْهَا أَبْكِی💔

علی بن الحسین علیه السلام بیست سال گریه کرد. وقتی غذا پیش آن جناب می‌نهادند اشک می‌ریخت...هر وقت ظرف آبی را می‌گرفت آنقدر گریه می‌کرد که ظرف را پر از اشک می‌کرد. عرض کردند: چرا این قدر ناراحتی می‌کنید؟ فرمود: گریه نکنم! با اینکه آبی را که درندگان و وحوش از آن استفاده می‌کردند به پدرم ندادند. به ایشان عرض شد: شما در تمام زندگیت گریه می‌کنی؟ اگر خودت را کشته بودی بیش از این گریه نمی کردی! فرمود: من نفسم را کشتم و بر آن می‌گریم. نشانی: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام ج ۴۶، ص ۱۰۸ #کلام