آخرین سخنرانی جوزف گوبلز، شوهر خواهر هیتلر و وزیر تبلیغات آلمان نازی، در ۱۹۴۵ و در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم و در آستانه سقوط برلین به دست متفقین، یکی از تلخ‌ترین و غم‌انگیزترین پرده‌های فروپاشی رژیم هیتلر است. این سخنرانی، سراسر پر از ناامیدی، تعصب کور، و اصرار بر مقاومت بی‌حاصل بود. گوبلز تا آخرین لحظه، به هیتلر وفادار ماند و پس از خودکشی هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، برای مدت کوتاهی—تنها یک روز—به عنوان صدراعظم رایش سوم منصوب شد. اما او که پیشاپیش شکست را پذیرفته بود، هیچ تلاشی برای تسلیم یا حفظ دولت نکرد. سرنوشت گوبلز و خانواده‌اش در دوم مه ۱۹۴۵، تنها یک روز پس از خودکشی هیتلر، گوبلز و همسرش «ماگدا» تصمیم گرفتند که خود و شش فرزند خردسالشان را بکشند تا به گفته خودشان «در جهانی بدون ملی‌سوسیالیسم زندگی نکنند». ماگدا گوبلز، با کمک دکتر شخصی خانواده و همراهی یکی از افسران اس‌اس، ابتدا به شش فرزندش (همه زیر ۱۲ سال) داروی خواب‌آور داد، و سپس با خرد کردن کپسول‌های سیانور در دهان‌شان، آن‌ها را کشت. ساعاتی بعد، جوزف و ماگدا گوبلز نیز در باغ صدراعظمی با شلیک گلوله به زندگی خود پایان دادند. جسد آن‌ها توسط همراهانشان سوزانده شد، اما بقایای آن‌ها بعدها توسط ارتش سرخ کشف شد. #هیتلر #جنگ_جهانی_دوم @Barlabeietarikh

بعد از شام [نیکسون و شاهنشاه] نخست‌وزیر هویدا، کیسینجر مشاور امنیتی نیکسون را با معاون وزارت خارجه آمریکا، سیسکو، همراه برد. به ظاهر برای این که به آنها تهران را نشان بدهد و در باطن به اعتقاد من برای .......! چون می‌داند که آمریکایی‌ها حمایت او را می‌کنند. اینها همان دار و دستهٔ خائن منصور هستند که به حمایت و راهنمایی آمریکایی‌ها روی کار آمدند. ۹ خرداد ۱۳۵۱ #اسدالله_علم #پهلوی @Barlabeietarikh

اگر من به جای شاه مشروطه، یک دیکتاتور بودم، آنگاه وسوسه میشدم نظامی تک حزبی مستقر سازم. مانند هیتلر یا آنگونه که می‌توانید امروز در کشورهای کمونیستی ببینید. ۱۳۴۵ #محمدرضا_پهلوی #پهلوی پی‌نوشت: وی چند سال بعد از این سخنرانی، تمامی احزاب را منحل کرده و حزب رستاخیز را به عنوان تنها حزب مجاز راه‌اندازی کرد و دستور داد تا همه‌ی ملت در آن عضو شوند. @Barlabeietarikh

نقشه‌ای از پراکندگی عجیب کشورهای اروپای مرکزی پیش از اتحاد کشورهای امروزی (مربوط به سال ۱۴۴۴) ظهور آلمان مدرن به‌عنوان یک ملت منسجم، پدیده‌ای نسبتاً جدید در بستر تاریخ اروپا به شمار می‌رود. این ویژگی خاص تاریخی، ریشه در وحدت آلمان در سال ۱۸۷۱ دارد؛ رویدادی سرنوشت‌ساز که به‌دست سیاستمدار برجسته‌ی آلمانی، اُتو فون بیسمارک، محقق شد. پیش از این نقطه‌ی عطف، منطقه‌ای که امروزه آلمان نامیده می‌شود، اسامی گوناگونی داشت و با پراکندگی سیاسی شدیدی شناخته می‌شد. در میان موجودیت‌های تاریخی مهمی که بر این سرزمین حکم می‌راندند، می‌توان به امپراتوری مقدس روم (۸۰۰ تا ۱۸۰۶) اشاره کرد. با این حال، این امپراتوری از نبود تمرکز و ثبات رنج می‌برد، به‌گونه‌ای که مجموعه‌ای از دوک‌نشین‌ها، بارونی‌ها و ایالت‌های متعدد، ساختار حاکمیتی آن را تشکیل می‌دادند. پی‌نوشت: شاید به خاطر همین است که اروپا، مملو از قلعه‌های مربوط به دوران قرون وسطی است. #اروپا #بیسمارک @Barlabeietarikh

بعد از ظهر ساعت ۱٫۳۰ برای رفتن نیکسون [رئیس‌جمهور آمریکا] به فرودگاه از طریق شاهراه و نک راه افتادیم، راه از کنار خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران می‌گذرد که اتفاقاً نسبت به جاده سرکوب است. از آن جا دانشجویان به [اسکورت موتور سوار] سنگ پرتاب کردند. خوشبختانه اتومبیل شاهنشاه و نیکسون و شهبانو و خانم نیکسون گذشته بودند که سنگ پرانی شروع شد. یک سنگ به اتومبیل من خورد. باز هم پلیس غفلت کرده و این کار را پیش بینی نکرده بود. باری به خیر و خوشی گذشت. ۱۰ خرداد ۱۳۵۱ #اسدالله_علم #پهلوی @Barlabeietarikh

قشون من عالی‌ترین قشونی است که امروز در دنیا می‌توان نشان داد. رضاخان مرداد ۱۳۲۰ یک ماه قبل از اشغال کشور و از هم پاشیدن ارتش در عرض ۷۲ ساعت #پهلوی #رضاخان @Barlabeietarikh

[فیلمی از توقف هواپیمای محمد رضا شاه درپاناما] آخرین پرواز شاه؛ بیم و بلاتکلیفی در واپسین ماه‌های زندگی محمدرضاشاه، سرنوشت او در هاله‌ای از ابهام، تبعید و بیماری رقم خورد. پس از اقامت در پاناما، که با توقفی در جزایر آزور همراه شد، هواپیمای حامل شاه مدت زیادی در پرواز نهایی‌اش معطل ماند. دلیل این تأخیر، مذاکرات پشت‌پرده‌ای بود که صادق قطب‌زاده با مقامات آمریکایی برای معاوضه گروگان‌های سفارت آمریکا با شاه انجام می‌داد. در آن زمان، وضعیت جسمانی شاه رو به وخامت گذاشته بود؛ تب شدیدی داشت و شمار پلاکت‌های خونش به شدت کاهش یافته بود، نشانه‌ای از پیشرفت سرطان لنفاوی که مدتی بود با آن دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در نهایت، در تاریخ ۳ فروردین ۱۳۵۹، آخرین سفر شاه آغاز شد؛ از پاناما، با توقفی کوتاه در جزایر آزور پرتغال، به مقصد نهایی: مصر. جایی که قرار بود واپسین روزهای زندگی خود را در آن سپری کند و در همان‌جا نیز به خاک سپرده شد. #پهلوی @Barlabeietarikh

در جوامع «متمدن» امروزی، جنگ به‌عنوان یک وضعیت استثنایی و حتی بیمارگونه تلقی می‌شود که تنها به منظور پیشگیری از آن باید مورد مطالعه قرار گیرد. اما در بیشتر طول تاریخ بشر، جنگ به‌عنوان امری کاملاً عادی پذیرفته شده بود: به اندازه قحطی، فقر و بیماری طبیعی به نظر می‌رسید. صلح، در صورتی وجود داشت که، تنها به‌عنوان یک فاصله زمانی موقت و ناپایدار میان بهبود از جنگ قبلی و آماده‌سازی برای جنگ بعدی بود. صلح طولانی‌مدت تنها زمانی امکان‌پذیر می‌شد که امپراتوری‌هایی به‌قدری قدرتمند وجود داشتند که می‌توانستند اراده خود را در داخل اعمال کنند و خود را در برابر تهدیدهای خارجی برای نسل‌ها محافظت کنند. زمانی که توانایی آن‌ها در انجام این کار از بین می‌رفت،pax imperium پکس امپریوم (صلح امپراتوری) نیز با آن‌ها از بین می‌رفت. قسمتی از مقدمه ی کتاب :The Oxford Handbook of War #متفرقه @Barlabeietarikh

الحمدلله‌تعالی جمعیت شهر زیاد است و الحمدلله فراوانی نعمت و ارزانی و امنیت است. هزار مرتبه شکر خدا را که چنین است. آغاسلیم خواجهٔ سیاه، مرده است. آغاسلیم قریب نود سال داشت، خواجهٔ فتحعلی‌شاه و غیره بود، سیاهی خوش‌حرکات و رقاص و بذله‌گو و خوش‌محاوره بود؛ نقل هم می‌گفت، از حسین کرد و حمزهٔ صاحب‌قران و غیره، خَراج بود، پنج شش سال قبل یک‌دفعه در ورارود پای گردنهٔ دماوند، آغاسلیم ناخوش شد در اردو. دکتر میرزاحسین را بردند برای معالجه، گفته بود این حالا خواهد مرد، معالجه ندارد؛ او خوب شد و دکتر مرد. آغاسلیم الی حال بود که حالا فوت شد. محرم ۱۲۹۴ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

امروز باید برویم به وسج که از دهات نهاوند است. نعوذبالله از امروز از دست گدا، کور، کچل، فقیر و عریضه‌چی نزدیک بود خفه شویم. فتح‌الله‌خان - نایب عدلیه - هم گاهی به طرف راست، گاهی به دست چپ و عقب‌سر و جلو، اسب می‌دواند و عریضه‌های اینها را طوری می‌گرفت مثل این که الان احقاقِ حق این‌ها را خواهد کرد. خاطرات ناصرالدین‌شاه ذی‌حجه ۱۳۰۹ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

این تصویر (تصویری که استالین در آن است) یکی از مشهورترین نمونه‌های پاک‌سازی تاریخی در دوران استالین است. در عکس اول، جوزف استالین در کنار سه نفر دیگر دیده می‌شود که یکی از آن‌ها، مرد جوان سمت راست، نیکلای یژوف (Nikolai Yezhov) است. یژوف رئیس مخوف پلیس مخفی شوروی (NKVD) در اوج دوران «پاک‌سازی بزرگ» بود؛ دوره‌ای که هزاران نفر از مقامات حزب کمونیست، ارتش، روشنفکران و حتی مردم عادی به جرم خیانت اعدام یا زندانی شدند. اما وقتی خود یژوف در سال ۱۹۳۹ مغضوب شد، بازداشت و بعدتر اعدام شد، تمام آثارش از عکس‌ها، اسناد و رسانه‌ها حذف شد از جمله همین عکس. در تصویر دوم، یژوف به‌طور کامل از عکس پاک شده است. این کار توسط تیم‌های حرفه‌ای سانسور عکس در اتحاد جماهیر شوروی انجام می‌شد تا دشمنان «مورد غضب واقع‌شده» استالین، گویی هرگز وجود نداشته‌اند. این نمونه‌ای هولناک از بازنویسی تاریخ است، که در آن واقعیت نه تنها سرکوب می‌شود، بلکه با دقتی فنی، از حافظه جمعی هم پاک می‌شود. به همین دلیل، یژوف در فرهنگ عامه به‌عنوان «مردی که ناپدید شد» شناخته می‌شود. پی‌نوشت: اختلاف امروز ایلان ماسک و ترامپ و رفتارهای جالب ترامپ در برخورد با ایلان ماسک، مرا یاد عکس استالین انداخت! #استالین #شوروی @Barlabeietarikh