[فیلمی از توقف هواپیمای محمد رضا شاه درپاناما] آخرین پرواز شاه؛ بیم و بلاتکلیفی در واپسین ماه‌های زندگی محمدرضاشاه، سرنوشت او در هاله‌ای از ابهام، تبعید و بیماری رقم خورد. پس از اقامت در پاناما، که با توقفی در جزایر آزور همراه شد، هواپیمای حامل شاه مدت زیادی در پرواز نهایی‌اش معطل ماند. دلیل این تأخیر، مذاکرات پشت‌پرده‌ای بود که صادق قطب‌زاده با مقامات آمریکایی برای معاوضه گروگان‌های سفارت آمریکا با شاه انجام می‌داد. در آن زمان، وضعیت جسمانی شاه رو به وخامت گذاشته بود؛ تب شدیدی داشت و شمار پلاکت‌های خونش به شدت کاهش یافته بود، نشانه‌ای از پیشرفت سرطان لنفاوی که مدتی بود با آن دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در نهایت، در تاریخ ۳ فروردین ۱۳۵۹، آخرین سفر شاه آغاز شد؛ از پاناما، با توقفی کوتاه در جزایر آزور پرتغال، به مقصد نهایی: مصر. جایی که قرار بود واپسین روزهای زندگی خود را در آن سپری کند و در همان‌جا نیز به خاک سپرده شد. #پهلوی @Barlabeietarikh

در جوامع «متمدن» امروزی، جنگ به‌عنوان یک وضعیت استثنایی و حتی بیمارگونه تلقی می‌شود که تنها به منظور پیشگیری از آن باید مورد مطالعه قرار گیرد. اما در بیشتر طول تاریخ بشر، جنگ به‌عنوان امری کاملاً عادی پذیرفته شده بود: به اندازه قحطی، فقر و بیماری طبیعی به نظر می‌رسید. صلح، در صورتی وجود داشت که، تنها به‌عنوان یک فاصله زمانی موقت و ناپایدار میان بهبود از جنگ قبلی و آماده‌سازی برای جنگ بعدی بود. صلح طولانی‌مدت تنها زمانی امکان‌پذیر می‌شد که امپراتوری‌هایی به‌قدری قدرتمند وجود داشتند که می‌توانستند اراده خود را در داخل اعمال کنند و خود را در برابر تهدیدهای خارجی برای نسل‌ها محافظت کنند. زمانی که توانایی آن‌ها در انجام این کار از بین می‌رفت،pax imperium پکس امپریوم (صلح امپراتوری) نیز با آن‌ها از بین می‌رفت. قسمتی از مقدمه ی کتاب :The Oxford Handbook of War #متفرقه @Barlabeietarikh

الحمدلله‌تعالی جمعیت شهر زیاد است و الحمدلله فراوانی نعمت و ارزانی و امنیت است. هزار مرتبه شکر خدا را که چنین است. آغاسلیم خواجهٔ سیاه، مرده است. آغاسلیم قریب نود سال داشت، خواجهٔ فتحعلی‌شاه و غیره بود، سیاهی خوش‌حرکات و رقاص و بذله‌گو و خوش‌محاوره بود؛ نقل هم می‌گفت، از حسین کرد و حمزهٔ صاحب‌قران و غیره، خَراج بود، پنج شش سال قبل یک‌دفعه در ورارود پای گردنهٔ دماوند، آغاسلیم ناخوش شد در اردو. دکتر میرزاحسین را بردند برای معالجه، گفته بود این حالا خواهد مرد، معالجه ندارد؛ او خوب شد و دکتر مرد. آغاسلیم الی حال بود که حالا فوت شد. محرم ۱۲۹۴ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

امروز باید برویم به وسج که از دهات نهاوند است. نعوذبالله از امروز از دست گدا، کور، کچل، فقیر و عریضه‌چی نزدیک بود خفه شویم. فتح‌الله‌خان - نایب عدلیه - هم گاهی به طرف راست، گاهی به دست چپ و عقب‌سر و جلو، اسب می‌دواند و عریضه‌های اینها را طوری می‌گرفت مثل این که الان احقاقِ حق این‌ها را خواهد کرد. خاطرات ناصرالدین‌شاه ذی‌حجه ۱۳۰۹ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

این تصویر (تصویری که استالین در آن است) یکی از مشهورترین نمونه‌های پاک‌سازی تاریخی در دوران استالین است. در عکس اول، جوزف استالین در کنار سه نفر دیگر دیده می‌شود که یکی از آن‌ها، مرد جوان سمت راست، نیکلای یژوف (Nikolai Yezhov) است. یژوف رئیس مخوف پلیس مخفی شوروی (NKVD) در اوج دوران «پاک‌سازی بزرگ» بود؛ دوره‌ای که هزاران نفر از مقامات حزب کمونیست، ارتش، روشنفکران و حتی مردم عادی به جرم خیانت اعدام یا زندانی شدند. اما وقتی خود یژوف در سال ۱۹۳۹ مغضوب شد، بازداشت و بعدتر اعدام شد، تمام آثارش از عکس‌ها، اسناد و رسانه‌ها حذف شد از جمله همین عکس. در تصویر دوم، یژوف به‌طور کامل از عکس پاک شده است. این کار توسط تیم‌های حرفه‌ای سانسور عکس در اتحاد جماهیر شوروی انجام می‌شد تا دشمنان «مورد غضب واقع‌شده» استالین، گویی هرگز وجود نداشته‌اند. این نمونه‌ای هولناک از بازنویسی تاریخ است، که در آن واقعیت نه تنها سرکوب می‌شود، بلکه با دقتی فنی، از حافظه جمعی هم پاک می‌شود. به همین دلیل، یژوف در فرهنگ عامه به‌عنوان «مردی که ناپدید شد» شناخته می‌شود. پی‌نوشت: اختلاف امروز ایلان ماسک و ترامپ و رفتارهای جالب ترامپ در برخورد با ایلان ماسک، مرا یاد عکس استالین انداخت! #استالین #شوروی @Barlabeietarikh

این ضرب‌المثل ژاپنی که در سریال «شوگان» نقل شده، از آن دسته تعبیرهای عمیق فرهنگی‌ست که به‌سادگی، پیچیدگی درونی انسان را توصیف می‌کند: «هر مردی سه قلب دارد: اولی در دهانش، که دنیا، آن را ببیند. دومی در سینه‌اش، که برای دوستان نزدیک و سومی، قلبی پنهان، که در جایی دفن شده، جایی که هیچ‌کس هرگز آن را نمی‌یابد.» این نگاه، بازتابی از فرهنگ سنتی ژاپن است که بر ظاهر آرام، باطن پیچیده، و وفاداری در سکوت تأکید دارد. در دنیای سامورایی‌ها، دروغ کم‌ارزش‌تر از رازی بود که فاش شود. پس دل‌سپردن به "قلب سوم" در واقع دل‌سپردن به نوعی حکمت شرقی‌ست؛ سکوتی پر از حرف، رازی که هویت واقعی انسان را در بر دارد. پی‌نوشت: سریال شوگان، درخشان‌ترین اثر در توصیف دقیق فرهنگ سنتی ژاپن و سامورایی‌ها و قبل از مدرنیزاسیون است. #شوگان #سامورایی #ژاپن @Barlabeietarikh

[فیلم واقعی از حمله خلبان‌های کامیکازه ژاپنی در جنگ جهانی دوم] کامیکازه‌ها (Kamikaze) یکی از پدیده‌های منحصربه‌فرد و هولناک در تاریخ جنگ جهانی دوم بودند؛ خلبانان انتحاری ژاپنی که با هواپیماهای خود به کشتی‌های آمریکایی حمله می‌کردند و عملاً جان خود را فدای امپراتور و وطن می‌کردند. "کامیکازه" به معنای «باد مقدس» است، اشاره‌ای تاریخی به طوفانی که در قرن سیزدهم، ناوگان مغول‌ها را هنگام حمله به ژاپن نابود کرد. در جنگ جهانی دوم، این نام به حملات انتحاری خلبانانی اطلاق شد که با هواپیماهای پر از بمب، خود را به ناوها و ناوشکن‌های متفقین، به‌ویژه آمریکایی‌ها، می‌کوبیدند. در اواخر جنگ، ژاپن به شدت تحت فشار نیروهای آمریکایی در اقیانوس آرام قرار گرفته بود. ارتش ژاپن که از نظر منابع، هواپیما و خلبان دچار بحران شده بود، برای ایجاد ترس و وارد کردن تلفات سنگین، دست به این روش زد. کامیکازه‌ها اغلب خلبانان جوان، بی‌تجربه اما شدیداً ایدئولوژیک بودند. به آن‌ها گفته می‌شد با این حملات، روحشان به آرامش می‌رسد و در بهشت نزد اجدادشان خواهند بود. هواپیماهای ساده، سبک و ارزان‌قیمت با مواد منفجره تجهیز می‌شدند. خلبان‌ها آموزش می‌دیدند که چگونه با دقت به عرشه ناوها یا نقاط حساس فنی برخورد کنند. مهم نبود که زنده بمانند؛ مأموریت با شهادت کامل می‌شد. حملات کامیکازه توانستند آسیب جدی به برخی ناوهای آمریکایی وارد کنند، اما نتوانستند مسیر جنگ را تغییر دهند. این حملات در واقع نشان‌دهنده‌ی ناامیدی راهبردی و اعتقاد شدید به فداکاری مطلق در برابر شکست نظامی بود. #ژاپن #جنگ_جهانی_دوم @Barlabeietarikh

پی‌نوشت: نام نسل پهپادهای انتحاری کامیکازه (مانند شاهد ۱۳۶ ایران) با الهام از این خلبان‌ها گذاشته شده است.

می‌گویند چند مقامی که تاکنون سعی کرده‌اند درباره مظالم با [رضا]شاه صحبت کنند، غالباً از کار برکنار یا تنزل مقام یافته‌اند. بنابراین رغبت کمی برای بیان حقایق وجود دارد. مقالاتی که دیروز به مناسبت تولد شاه در مطبوعات نشر یافت، آکنده از عجیب‌ترین چاپلوسی‌ها بود. از خاطرات ویلیام بولارد؛ سفیر انگلیس در تهران - اسفند ۱۳۱۹ #پهلوی #رضاخان @Barlabeietarikh

بنام نامی اعلیحضرت همایونی سلطان احمدشاه، پادشاه مشروطه ایران؛ عرایض کتبی و تلگرافی در پایتخت سانسور است و به مقامات نمی‌رسد. سهل است، هر بدبختی، برای بدست آوردن حقوق غصب شدهٔ خود تظلم کند، به یاغیگری و تمرد متهم‌اش می‌نامند. معلوم نیست حکومت بر روی چه پایه و قاعده و قانون اداره می‌شود. اینک صریحاً به آن ذوات محترم عرض می‌کنیم که حرکات قانون‌شکنانهٔ آقای سردار سپه، ایل و طوایف بختیاری و عشایر جنوب را عصبانی نموده، دفع و رفع او را که یک نفر غاصب قانون‌شکنی بیش نیست استرحام می‌نماییم. بایست نگذاریم رضاخان با اعمال خودسرانه اصول حکومت ملی را زیر پا گذاشته و مملکت را به قهقرا و استبداد بَرَد. زنده‌باد شاهنشاه، پاینده باد ایران-۱۵صفر۱۳۴۳ از متن تلگراف شیوخ عشایر خمسه، شیخ محمره، روسای قبایل عرب و والی لرستان به نمایندگان مجلس شورای ملی در فروردین ۱۳۰۳ در اعتراض به قتل‌عام لرستان توسط رضاخان و قزاق‌های تحت امرش #پهلوی @Barlabeietarikh

ویدئو بسیار زیبایی از حملات خلبانان #کامیکازه به ناوگان‌های مهاجم آمریکایی، همراه با سرود سامورایی که پیش از حمله خوانده می‌شد. کامیکازه‌ها خلبانانی بودند که با هواپیما‌های خود در حالیکه آن را از بنزین پر می‌کردند با شیرجه‌های سریع یا پرواز در ارتفاع پست خود را به کشتی‌های آمریکایی می‌کوبیدند. این روش در ماه‌های اول بسیار موثر واقع شد و تلفات و ترس سنگینی بر آمریکایی‌ها وارد کرد. اکثر خلبانان کامیکازه‌ها ۱۵ تا ۲۰ساله بودند. #جنگ_جهانی_دوم #ژاپن @Barlabeietarikh