⚔️ پست ویژه👇 @Barlabeietarikh

⚔️ آخرین پرده امپراتوری ساسانی در سال ۶۲۸ میلادی، خسروپرویز، آخرین امپراتور مقتدر ساسانی، پسر بزرگش شیرویه (قباد) را از ولیعهدی برکنار کرد و تحتِ نفوذ همسرِ محبوبش، شیرین، پسر کوچک‌ترش مردانشاه را به جانشینی برگزید. این تصمیم، شیرویه را به شدت خشمگین کرد و جرقه‌ای شد برای آغازِ پایان امپراتوری ساسانی. خاندان‌های پرنفوذی که از شکست‌های خسروپرویز در جنگ با روم ناامید شده بودند — از جمله اسپهبد فرخ‌هرمزد و پسرانش رستم فرخزاد و شهربراز از خاندان میهران، و خاندان وارازتیروتس — با شیرویه همراه شدند. در ۲۵ فوریه همان سال، شیرویه با کمک فرمانده‌اش آسپاد گوشناسپ، تیسفون را تصرف کرد، خسروپرویز را به زندان انداخت و خود را با نام قباد دوم بر تخت نشاند. قباد دوم بی‌درنگ تمام برادران خود، از جمله ولیعهد (مردانشاه) را که فرزند خسرو و شیرین بود، به قتل رساند. این اقدام موجب شد تا دودمان ساسانی، از نسل حاکمان شایسته تهی شود. سه روز بعد، او دستور قتل پدرش را داد و بلافاصله پس از آن، مجری حکم — مهر هرمزد — را نیز از میان برداشت. شیرویه همچنین پس از رسیدن به سلطنت، با امضای پیمان صلحی شتاب‌زده با امپراتوری روم شرقی، به جنگ‌های طولانی و ویرانگر خسروپرویز پایان داد. بر اساس این پیمان، تمامی سرزمین‌هایی که ساسانیان طی بیست سال گذشته از روم گرفته بودند، بازگردانده شد و اسیران رومی آزاد شدند. هرچند این صلح موقت، جنگ را خاتمه داد، اما برای ایران که در اوج قدرت نظامی و سیاسی بود، شکستی حیثیتی و ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به اعتبار شاهنشاهی محسوب می‌شد. اما پادشاهی قباد دوم تنها چند ماه دوام آورد. روایت رسمی می‌گوید که او قربانی طاعون سهمگینی شد که همان سال تیسفون را دربر گرفت. با این حال، برخی منابع متأخر احتمال دیگری را مطرح می‌کنند: مسمومیت به دست خواهرش پوران‌دخت. انگیزه‌ی او، بنا بر این روایت، هم انتقام خون پدر و برادران بود که به فرمان قباد کشته شده بودند، و هم احتمالاً برای رسیدن به تخت سلطنت. این شک و ابهام، مرگ قباد دوم را به یکی از معماهای بزرگ پایان عصر ساسانی بدل کرده است. پس از مرگ قباد، تاج‌وتخت ساسانیان در کمتر از چهار سال، میان چندین پادشاه و ملکه (از جمله خواهر قباد) جابه‌جا شد و هرج‌ومرج سیاسی، نفوذ خاندان‌های بزرگ و بحران‌های اقتصادی و نظامی، امپراتوری را به آستانه فروپاشی رساند؛ وضعیتی که در نهایت، راه را برای پیروزی اعراب مسلمان در میانه قرن هفتم میلادی هموار ساخت. 📚برگرفته از منابع مختلف، از جمله کتاب تاریخ کامل ایران جلد اول حسن پیرنیا، تاریخ فرهنگ و تمدن ایران دوره ساسانی و تاریخ ایران کمبریج جلد سوم، افول و سقوط شاهنشاهی ساسانیان #امپراتوری_ساسانی #ایران #ساسانیان @Barlabeietarikh

در جریان جنگ ۱۲ روزه وزیر دفاع به کمیسیون امنیت ملی مجلس آمد و من به او گفتم: امروز هیچ تفاوتی بین توانمندی پدافندی ما با دوران جنگ عراق وجود ندارد. آنزمان عراق یا از هوا می‌زد و یا موشک اسکاد می‌فرستاد و ما فقط می‌نشستیم که کجا می‌خورد. توان کار دیگری نداشتیم. امروز هم اسرائیل از فضای عراق می‌زند و پدافند شما نه در مرز می‌تواند کاری کند و نه جنگده‌ای منهدم می‌کنید. ایشان جواب داد، خستگی را به تن ما نشاندید. خاطره شفاهی علا‌الدین بروجردی (نماینده مجلس) #متفرقه @Barlabeietarikh

شهر اسلامبول بسیار بسیار کثیف است؛ کوچه‌ها تنگ، پر از زبیل [آشغال] پر از سگ. سگ آن‌قدر هست در اسلامبول که مردم عبور از روی سگ می‌کنند. اغلب سگ‌ها مردنی، کر، چلاق. مثلاً هزاران هزار سگ و گربهٔ مرده در کوچه‌ها ریخته است، کسی برنمی‌دارد. بوی متعفن در شهر و کوچه‌ها و اسکله‌های شهر به‌طوری است که مغز آدم درد می‌آید. بازارهای تنگ کوتاه بد، کاروانسراهای بسیار بد. خاطرات ناصرالدین‌شاه سفر اول فرنگ؛ عثمانی، جمادی‌الثانی ۱۲۹۰ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

دست‌های سلطان عثمانی بسیار قشنگ و خوب است؛ پرگوشت، توپولی‌موپولی است. سن سلطان چهل‌وچهار سال است - هم سن ماست - اوایل فربه و سمین نبوده است، سنش که بالا رفته فربه شده است. سلطان الی زیر پلهٔ عمارت آمده بود؛ دست داده رفتیم بالا، در اطاق معینه نشستم. صدراعظمین بودند. خیلی صحبت شد، از دوستی و مسالمت بین‌الدولتين اسلام و بعضی کارهای مشکله که از چند وقت قبل از این بین‌الدولتین به‌ظهور رسیده بود؛ در این ملاقات‌ها رفع شده بود، اظهار خوشحالی کردیم. برخاستم آمدم منزل. خاطرات ناصرالدین‌شاه سفر اول فرنگ؛ عثمانی، جمادی‌الثانی ۱۲۹۰ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

ویدیویی مربوط به دوران اشغال ایران توسط بریتانیا و شوروی در سال ۱۹۴۱ (۱۳۲۰) #ایران #رضاخان #پهلوی #شوروی #بریتانیا @Barlabeietarikh

⚔️سخنرانی «خون و آهنِ» صدر اعظم آهنین اتو فون بیسمارک (Otto von Bismarck)، صدر اعظم پروس (آلمان)، این سخنرانی را زمانی ایراد کرد که لیبرال‌ها در پارلمان با بودجه نظامی مخالفت می‌کردند. او برای توجیه سیاست‌های نظامی‌گرایانه و تقویت ارتش پروس، از عبارت خون و آهن استفاده کرد و آشکارا گفت که اتحاد آلمان نه از راه رأی‌گیری و سخنرانی، بلکه با جنگ و قدرت نظامی حاصل خواهد شد. این سخنرانی به طرز عجیبی پیش‌گویانه بود؛ چراکه بعدها آلمان دقیقاً با سه جنگ بزرگ (دانمارک، اتریش، فرانسه) متحد شد. متنی از سخنرانی معروف بیسمارک: سیاست‌های بزرگ در زمان ما با خطابه‌ها و تصمیم‌گیری‌های اکثریت رقم نمی‌خورند؛ این‌ها اشتباهات سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۴۹ بودند. بلکه مسائل بزرگ زمان ما با خون و آهن حل خواهند شد. ما پروس‌ها باید قدرت خود را حفظ کنیم و تنها از طریق این قدرت است که می‌توانیم نقش خود را در آلمان ایفا کنیم. مرزهای وین (کنفرانس وین ۱۸۱۵) برای ما مناسب نیستند؛ ما آن‌طور که شایسته ملت آلمان است، به اتحاد و عظمت نیاز داریم. نه با بحث و خطابه، بلکه با عمل، با ارتشی قوی، با شهامت و عزم راسخ. زمان آن است که بفهمیم دوره ایده‌آلیسم صرف گذشته است؛ ملت‌ها به چیزی بیش از وعده‌ها نیاز دارند. ما برای وحدت ملی‌مان باید هزینه بدهیم. تنها راه رسیدن به این هدف، آمادگی برای نبرد است، برای فداکاری، برای آنچه که تاریخ را می‌سازد: خون و آهن. سخنرانی «خون و آهن» بیسمارک، نه‌تنها نقطه آغاز سیاست رئال‌پولیتیک در آلمان بود، بلکه به شکل‌گیری امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ نیز انجامید. #بیسمارک #آلمان @Barlabeietarikh

شب دکتر محمد، اخوى‌زاده آمد. براى فرصت مطالعاتى به هاروارد آمریکا رفته بود. گفت، آقایان [محسن] کدیور و [عبدالکریم] سروش هم آنجا بودند. از قول کدیور نقل مى‌کرد، در اتاقى‌که به او داده بودند، یک استاد فقه اسلامى دیگر هم بود که از یهودیان شناخته‌شده اسرائیل است. ۲۱ مرداد ۱۳۸۱ #هاشمی_رفسنجانی #متفرقه @Barlabeietarikh

روز اربعین رفتم زیارت حضرت عبدالعظیم، نهار را دولت‌آباد خوردم، بدون قرق رفتیم با مردم زیارت کردیم. صفر ۱۲۹۳ #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

فیلمی از مصاحبه‌ی خبرنگار فرانسوی با هویدا در زندان، بعد از انقلاب اسلامی امیرعباس هویدا، که نزدیک بیش از یک دهه نخست‌وزیر ایران بود، چهره‌ای قدرتمند در حکومت پهلوی به شمار می‌رفت. دوران نخست‌وزیری او با رشد اقتصادی، اما همزمان با فساد گسترده و نارضایتی‌های عمومی همراه بود. با افزایش اعتراض‌ها و تظاهرات مردمی در سال ۱۳۵۷، موقعیت سیاسی هویدا و دیگر مقامات رژیم به شدت تضعیف شد. در آبان همان سال، به دستور محمدرضا شاه، هویدا بازداشت شد و راهی زندان قصر تهران گردید. این بازداشت بخشی از تلاش رژیم پهلوی برای کنترل بحران و کاهش فشارهای اجتماعی بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، هویدا در زندان ماند و در دادگاه انقلاب محاکمه شد و به اتهام «افساد فی‌الارض» و سوءمدیریت کلان اقتصادی و سیاسی محکوم گردید. حکم اعدام او در سال ۱۳۵۸ اجرا شد. #هویدا #پهلوی @Barlabeietarikh

عرض کردم: به سخنرانی مذهبی از مسجد ترکها در رادیو گوش می‌کردم، فخرالدین حجازیِ واعظ حرف می‌زد، خوب هم حرف می‌زد، ولی در آخر مجلس به همه کس و همه چیز و حوزه علمیه قم دعا کرد و به شما دعا نکرد! جای تعجب شد. فرمودند: تحقیق کن برای چه؟ عرض کردم: رسم عجیبی است هر کس می‌خواهد خود را در دل عامه جا کند، از ما دوری می‌کند. معنی این کار را هم نمی‌فهمم. فلسفی پدرسوخته همین کار را می‌کرد، او را کنار زدیم. این آقا که با اجازه‌ی ما منبر می‌رود و سخنرانی او را هم رادیو دولتی پخش می‌کند، همین کار را می‌کند. فرمودند: بپرس چرا این کار را می‌کند؟ مدتی هم فکر کردند. ۷ آبان ۱۳۵۱ #اسدالله_علم #پهلوی @Barlabeietarikh