برخاسته رفتم خانهٔ بیزمرک [بیسمارک] به بازدید. بیزمرک حاضر شده بود، استقبال کرد. خانهٔ ساده دارد، کوچک. نشستیم در اطاق. زن بیزمرک که بسیار بدگل است نشسته بود. صدراعظم بود. دختر بیزمرک که رسیده است بود، اما بدگل است، ولی بی‌نمک نیست؛ خلاصه خیلی صحبت شد. بیزمرک در صحبت کُند حرف می‌زند، مثل این است که زبانش می‌گیرد، با تأمل حرف می‌زند. بعد برخاستیم رفتم به موزه که روبه‌روی عمارت ما بود. ۱۰ ربیع‌الثانی ۱۲۹۰- پروس #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

⚔️جنگ صلیبی سوم؛ تقابل صلاح‌الدین و ریچارد شیردل (بخش اول) 🔸 جنگ صلیبی سوم (۱۱۸۹–۱۱۹۲ م) از بزرگ‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین لشکرکشی‌های قرون وسطی بود که در واکنش به سقوط بیت‌المقدس (اورشلیم) به دست مسلمانان آغاز شد. این واقعه، جهان مسیحیت را در بهت فرو برد و سه تن از مقتدرترین فرمانروایان اروپا — ریچارد اول انگلستان (ملقب به شیردل)، فیلیپ دوم فرانسه، و فردریک بارباروسا امپراتور آلمان — را به صحنه‌ی نبرد کشاند. اما برای درک عمق این رویارویی، باید به چهره‌ای بازگردیم که موازنه‌ی قدرت را در خاورمیانه دگرگون کرد: صلاح‌الدین ایوبی. 🗡️ طلوع قدرت صلاح‌الدین: صلاح‌الدین یوسف بن ایوب در حدود سال ۱۱۳۸ میلادی در تکریت زاده شد. خانواده‌اش از کردهای نظامی‌تبار بودند و پدرش، نجم‌الدین ایوب، در خدمت نورالدین زنگی، فرمانروای شام، ایفای نقش می‌کرد. صلاح‌الدین در جوانی وارد دستگاه نورالدین شد و در سال ۱۱۶۹، به فرمان او، به عنوان وزیر و فرمانده کل در مصر منصوب گردید. در آن زمان، مصر در دست خلافت فاطمیان بود؛ اما صلاح‌الدین با مهارت سیاسی، خلافت فاطمی را برانداخت و مصر را تحت لوای خلافت عباسی قرار داد. او در سال‌های بعد با تثبیت قدرت خود، میان مصر و شام اتحادی راهبردی پدید آورد و پس از مرگ نورالدین، دمشق و حلب را ضمیمه‌ی قلمرو خود کرد. با این اقدام، برای نخستین‌بار پس از دهه‌ها، جبهه‌ای واحد در برابر دولت‌های صلیبی شکل گرفت. @Barlabeietarikh

🗡️ نبرد حِطّین؛ نقطه‌ی بازگشت تاریخ: در تابستان ۱۱۸۷ میلادی، در واکنش به تحریکات و بی‌رحمی‌های رینالد شاتیون — که حتی تهدید به حمله به مکه و مدینه کرده بود — صلاح‌الدین سپاهی بزرگ از مصر و شام بسیج کرد. در چهارم ژوئیه، در دشت‌های نزدیک دریاچه طبریه، ارتش صلیبی به فرمان پادشاه اورشلیم، «گی لوزینیان»، در گرمای سوزان و بی‌آبی گرفتار محاصره شد. تاکتیک‌های هوشمندانه‌ی صلاح‌الدین آنان را فرسوده و پراکنده ساخت. در پایان نبرد، رینالد اعدام شد، گی اسیر گشت، و شالوده‌ی قدرت صلیبیون در شام فروپاشید. 🗡️فتح اورشلیم و واکنش جهان مسیحیت: در پی این پیروزی، صلاح‌الدین شهرهای ساحلی و استحکامات صلیبی را یکی پس از دیگری فتح کرد. سرانجام در ۲ اکتبر ۱۱۸۷، پس از محاصره‌ای کوتاه، اورشلیم بدون خون‌ریزی تسلیم شد. برخلاف قتل‌عام فجیع سال ۱۰۹۹ به‌دست صلیبیون، صلاح‌الدین راه مدارا برگزید؛ به ساکنان اجازه داد با پرداخت جزیه از شهر خارج شوند و کلیساها را از تعرض مصون داشت. این رفتار، جایگاه او را نه تنها در جهان اسلام بلکه حتی نزد برخی از نویسندگان مسیحی نیز به عنوان فرمانروایی شرافتمند تثبیت کرد. اما سقوط اورشلیم، اروپا را در شوک فرو برد. پاپ اوربان سوم در پی شنیدن خبر درگذشت، و جانشینش، پاپ گریگوری هشتم، فرمان بسیج عمومی صادر کرد. این‌چنین، جنگ صلیبی سوم (۱۱۸۹–۱۱۹۲ میلادی) آغاز شد که این جنگ، یکی از سازمان‌یافته‌ترین و پرشورترین موج‌های صلیبی بود که در واکنش به سقوط اورشلیم به دست صلاح‌الدین ایوبی شکل گرفت. این جنگ با مشارکت سه تن از قدرتمندترین پادشاهان اروپا آغاز شد: ریچارد اول انگلستان (شیردل)، فیلیپ دوم فرانسه و فردریک بارباروسا امپراتور آلمان. هر یک از این فرماندهان با ارتشی عظیم، مسیرهای متفاوتی را به سوی شام پیمودند و با چالش‌های جدی روبه‌رو شدند. ⚔️ ادامه دارد… (در بخش دوم: ریچارد شیردل در برابر صلاح‌الدین — از نبرد عکا تا پیمان صلح ۱۱۹۲) #جنگهای_صلیبی #صلاح_الدین #ریچارد @Barlabeietarikh

توی تالار آینه عکس توی آینه انداخته شده که من هم پیدا هستم. ۱۳۰۸ هجری نخستین سلفی ایران #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

رئيس‌الوزرای جدید یعنى فروغى بيشك برجسته‌ترین دانشمند ایران بشمار می‌آمد و در صحنهٔ سیاست نیز دارای تجربیات فراوان بود و از هر جهت شخصیت بارزی محسوب میشد. وی با معلومات محیط و رای صائبش بی‌تردید می‌توانست ناصح و مشاور عالیقدری برای شاه باشد اما از آن نیروی لازم برخوردار نبود تا بتواند در مورد بروز اختلاف، عقیدهٔ شاه را به صراط مستقیم هدایت کند. وی يك بار در محفلی کاملاً خصوصی برای توصیف مناسبات خود با رضاشاه به استشهاد از فردوسی پرداخت و به این بیت متوسل شد: در کف شیر نر خونخواره‌ای غیر تسلیم و رضا کو چاره‌ای؟ از خاطرات ویپرت فون بلوشر، سفیر آلمان در ایران(۱۹۳۵-۱۹۳۱) #بلوشر #پهلوی #فروغی @Barlabeietarikh

عملیات «کمان ۹۹» اختصاصاً مربوط به نیروی هوایی ارتش بود. بعد از حمله ناگهانی عراق، نیروی هوایی باید حرکتی انجام می‌داد و باید این حرکت عراق را جسورانه پاسخگو می‌بودیم. اما در آن سال شرایط به‌گونه‌ای بود که فرماندهان در جایگاه خود نبودند و خلبانان آمادگی پرواز نداشتند، اما غیرت و مردانگی خلبانان به گونه‌ای عملیات کمان ۹۹ را رقم زد که درست روز دوم بعد از حمله عراق در دوم مهرماه سال ۱۳۵۹ تعداد ۲۰۰ فروند هواپیما از زمین برخاست. عملیات دوم مهر، عملیات شاخصی بود که توانست نیروی هوایی عراق را به مدت چهار ماه فلج کند. در این عملیات خلبانان نیروی هوایی ارتش مناطق حساس و عملیاتی عراق را مورد اصابت قرار دادند و از ۲۰۰ فروند هواپیما ۱۴۰ فروند از مرز خارج شد و به همین دلیل به آن عملیات ۱۴۰ فروندی نیز می‌گویند. از خاطرات سرتیپ دوم خلبان مسعود روزخوش؛ فرمانده اسبق پایگاه هشتم شکاری نیروی هوایی ارتش #متفرقه @Barlabeietarikh

⚔️جنگ صلیبی سوم؛ ورود پادشاهان به سرزمین مقدس (بخش دوم)👇 @Barlabeietarikh

آغاز سفر پادشاهان و محاصره عکا در پی فراخوان پاپ، سه تن از قدرتمندترین پادشاهان اروپای غربی برای رهبری این جنگ صلیبی آماده شدند: فردریک بارباروسا امپراتور مقدس روم، فیلیپ دوم پادشاه فرانسه، و ریچارد اول (شیردل) پادشاه انگلستان. ۱. لشکرکشی فردریک بارباروسا (مسیر زمینی) فردریک بارباروسا، امپراتور مقدس روم (شامل قلمرو آلمان و اطراف آن)، در سال ۱۱۸۸ جنگ صلیبی را کلید زد و در مه ۱۱۸۹، ارتش عظیم خود (شامل حدود ۱۵,۰۰۰ نفر) را از رگنسبورگ (Regensburg) به حرکت درآورد. او مسیر زمینی را از طریق آناتولی (ترکیه امروزی) انتخاب کرد. نبردها در آناتولی: اگرچه سلطان‌نشین سلجوقی (ترک‌ها) قول عبور امن داده بود، ارتش فردریک دائماً مورد حملات چریکی قرار می‌گرفت. صلیبیون آلمانی در دو نبرد کلیدی با سلجوقیان پیروز شدند: نبرد فیلوملیون (می ۱۱۹۰): ۲۰۰۰ صلیبی، ارتش ۱۰,۰۰۰ نفری ترک‌ها را شکست دادند. نبرد ایکونیوم (می ۱۱۱۹۰): فردریک در پاسخ به حملات مداوم، پایتخت ترک‌ها، قونیه را فتح و غارت کرد. مرگ فردریک (۱۰ ژوئن ۱۱۹۰): درست زمانی که به نظر می‌رسید راه به سوی سرزمین مقدس باز شده است، فاجعه برای ارتش آلمان رخ داد. فردریک بارباروسا هنگام عبور از رودخانه سالف (Saleph) در کیلیکیه (ترکیه) غرق شد. مرگ ناگهانی او باعث فروپاشی ارتش آلمان شد؛ هزاران سرباز به خانه بازگشتند و تنها بخش کوچکی (حدود ۵,۰۰۰ نفر) به رهبری پسرش، فردریک شوابیا، به انطاکیه رسیدند. ۲. سفر ریچارد و فیلیپ (مسیر دریایی) برخلاف فردریک، ریچارد شیردل و فیلیپ دوم تصمیم گرفتند از طریق دریا به سرزمین مقدس بروند. آن‌ها در ژوئیه ۱۱۹۰ از فرانسه حرکت کردند و توافق کردند که در سیسیل یکدیگر را ملاقات کنند. توقف در سیسیل (۱۱۹۰): هر دو پادشاه زمستان را در سیسیل گذراندند. در این مدت، ریچارد درگیر جنگ در سیسیل شد و در نهایت شهر مسینا را در اکتبر ۱۱۹۰ تصرف کرد. حرکت به سوی شرق: فیلیپ در مارس ۱۱۹۱ سیسیل را به مقصد سرزمین مقدس ترک کرد و در ۲۰ آوریل به عکا رسید. ریچارد کمی بعد در ۱۰ آوریل حرکت کرد، اما ناوگان او دچار طوفان شد. ۳. محاصره طولانی عَکا (آغاز: ۱۱۸۹) در همین حین که پادشاهان در راه بودند، نبرد اصلی از قبل آغاز شده بود. گی لوزینیان (پادشاه سابق اورشلیم که در جنگ حطین اسیر و سپس آزاد شده بود)، پیش از ورود پادشاهان، تصمیم گرفت بندر استراتژیک عکا (Acre) را محاصره کند. محاصره عکا در اوت ۱۱۸۹ آغاز شد و به یک بن‌بست طولانی و دوساله تبدیل گشت. صلیبیون شهر را از خشکی محاصره کرده بودند، در حالی که ارتش صلاح‌الدین، صلیبیون را از بیرون محاصره کرده بود (یک «محاصره دوگانه»). ورود پادشاهان: این محاصره فرسایشی ادامه داشت تا اینکه پادشاهان اروپایی از راه رسیدند. ورود فیلیپ دوم در آوریل ۱۱۹۱ و به دنبال آن ریچارد شیردل (پس از یک توقف غیرمنتظره برای فتح قبرس)، سرنوشت محاصره عکا را تغییر داد. ریچارد با استفاده از منجنیق‌های سنگین، برج‌های متحرک و حملات منظم، دیوارهای شهر را هدف قرار داد. در مقابل، مدافعان عکا با مقاومت شدید، حملات شبانه و استفاده از آتش، تلاش کردند صلیبیون را عقب برانند. شرایط سخت آب‌وهوایی، بیماری‌های واگیردار، کمبود غذا و اختلافات سیاسی میان فرماندهان صلیبی، روند محاصره را دشوارتر کرد. با این حال، در ژوئیه ۱۱۹۱، پس از فشارهای سنگین و فرسایشی، مدافعان شهر تسلیم شدند. عکا به دست صلیبیون افتاد و به پایگاه اصلی آن‌ها در شام تبدیل شد و بدین ترتیب، خطوط تدارکاتی صلیبی‌ها از اروپا تا سرزمین مقدس (فلسطین)، کامل شد. پس از فتح عکا، ریچارد دستور اعدام حدود ۲۷۰۰ اسیر مسلمان را صادر کرد؛ اقدامی که واکنش شدید صلاح‌الدین را در پی داشت. #جنگهای_صلیبی #ریچارد #صلاح_الدین @Barlabeietarikh

آریامهر همیشه در حسرتِ محبوبیت و قدرت بود. محبوبیت مصدق و قدرت پدرش. گرچه وانمود می‌کرد که هر دو را دارد، ولی نداشت…حزب رستاخیز او هیچ نبود ولی رستاخیز واقعی در این نهضتی است که به ضد آن «رستاخیز» در گرفت. آن یکی به خلاف ادعایش فقط فراگیرندهٔ جمعی فرومایگان متملّق بود و این یکی فراگیرندهٔ ملت. ۵ بهمن ۱۳۵۷ #شاهرخ_مسکوب #پهلوی @Barlabeietarikh