eitaa logo
بر لبه‌ی تاریخ
809 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
1.2هزار ویدیو
0 فایل
روایتی از روزگارانی که جهان لرزید... نقبی به وقایع، اسناد، و رازهای تاریخ معاصر جهان. اینجا، هر حادثه، داستانی‌ست ناگفته. ارتباط با مدیر: @MMSALEHN
مشاهده در ایتا
دانلود
آغاز سفر پادشاهان و محاصره عکا در پی فراخوان پاپ، سه تن از قدرتمندترین پادشاهان اروپای غربی برای رهبری این جنگ صلیبی آماده شدند: فردریک بارباروسا امپراتور مقدس روم، فیلیپ دوم پادشاه فرانسه، و ریچارد اول (شیردل) پادشاه انگلستان. ۱. لشکرکشی فردریک بارباروسا (مسیر زمینی) فردریک بارباروسا، امپراتور مقدس روم (شامل قلمرو آلمان و اطراف آن)، در سال ۱۱۸۸ جنگ صلیبی را کلید زد و در مه ۱۱۸۹، ارتش عظیم خود (شامل حدود ۱۵,۰۰۰ نفر) را از رگنسبورگ (Regensburg) به حرکت درآورد. او مسیر زمینی را از طریق آناتولی (ترکیه امروزی) انتخاب کرد. نبردها در آناتولی: اگرچه سلطان‌نشین سلجوقی (ترک‌ها) قول عبور امن داده بود، ارتش فردریک دائماً مورد حملات چریکی قرار می‌گرفت. صلیبیون آلمانی در دو نبرد کلیدی با سلجوقیان پیروز شدند: نبرد فیلوملیون (می ۱۱۹۰): ۲۰۰۰ صلیبی، ارتش ۱۰,۰۰۰ نفری ترک‌ها را شکست دادند. نبرد ایکونیوم (می ۱۱۱۹۰): فردریک در پاسخ به حملات مداوم، پایتخت ترک‌ها، قونیه را فتح و غارت کرد. مرگ فردریک (۱۰ ژوئن ۱۱۹۰): درست زمانی که به نظر می‌رسید راه به سوی سرزمین مقدس باز شده است، فاجعه برای ارتش آلمان رخ داد. فردریک بارباروسا هنگام عبور از رودخانه سالف (Saleph) در کیلیکیه (ترکیه) غرق شد. مرگ ناگهانی او باعث فروپاشی ارتش آلمان شد؛ هزاران سرباز به خانه بازگشتند و تنها بخش کوچکی (حدود ۵,۰۰۰ نفر) به رهبری پسرش، فردریک شوابیا، به انطاکیه رسیدند. ۲. سفر ریچارد و فیلیپ (مسیر دریایی) برخلاف فردریک، ریچارد شیردل و فیلیپ دوم تصمیم گرفتند از طریق دریا به سرزمین مقدس بروند. آن‌ها در ژوئیه ۱۱۹۰ از فرانسه حرکت کردند و توافق کردند که در سیسیل یکدیگر را ملاقات کنند. توقف در سیسیل (۱۱۹۰): هر دو پادشاه زمستان را در سیسیل گذراندند. در این مدت، ریچارد درگیر جنگ در سیسیل شد و در نهایت شهر مسینا را در اکتبر ۱۱۹۰ تصرف کرد. حرکت به سوی شرق: فیلیپ در مارس ۱۱۹۱ سیسیل را به مقصد سرزمین مقدس ترک کرد و در ۲۰ آوریل به عکا رسید. ریچارد کمی بعد در ۱۰ آوریل حرکت کرد، اما ناوگان او دچار طوفان شد. ۳. محاصره طولانی عَکا (آغاز: ۱۱۸۹) در همین حین که پادشاهان در راه بودند، نبرد اصلی از قبل آغاز شده بود. گی لوزینیان (پادشاه سابق اورشلیم که در جنگ حطین اسیر و سپس آزاد شده بود)، پیش از ورود پادشاهان، تصمیم گرفت بندر استراتژیک عکا (Acre) را محاصره کند. محاصره عکا در اوت ۱۱۸۹ آغاز شد و به یک بن‌بست طولانی و دوساله تبدیل گشت. صلیبیون شهر را از خشکی محاصره کرده بودند، در حالی که ارتش صلاح‌الدین، صلیبیون را از بیرون محاصره کرده بود (یک «محاصره دوگانه»). ورود پادشاهان: این محاصره فرسایشی ادامه داشت تا اینکه پادشاهان اروپایی از راه رسیدند. ورود فیلیپ دوم در آوریل ۱۱۹۱ و به دنبال آن ریچارد شیردل (پس از یک توقف غیرمنتظره برای فتح قبرس)، سرنوشت محاصره عکا را تغییر داد. ریچارد با استفاده از منجنیق‌های سنگین، برج‌های متحرک و حملات منظم، دیوارهای شهر را هدف قرار داد. در مقابل، مدافعان عکا با مقاومت شدید، حملات شبانه و استفاده از آتش، تلاش کردند صلیبیون را عقب برانند. شرایط سخت آب‌وهوایی، بیماری‌های واگیردار، کمبود غذا و اختلافات سیاسی میان فرماندهان صلیبی، روند محاصره را دشوارتر کرد. با این حال، در ژوئیه ۱۱۹۱، پس از فشارهای سنگین و فرسایشی، مدافعان شهر تسلیم شدند. عکا به دست صلیبیون افتاد و به پایگاه اصلی آن‌ها در شام تبدیل شد و بدین ترتیب، خطوط تدارکاتی صلیبی‌ها از اروپا تا سرزمین مقدس (فلسطین)، کامل شد. پس از فتح عکا، ریچارد دستور اعدام حدود ۲۷۰۰ اسیر مسلمان را صادر کرد؛ اقدامی که واکنش شدید صلاح‌الدین را در پی داشت. @Barlabeietarikh
آریامهر همیشه در حسرتِ محبوبیت و قدرت بود. محبوبیت مصدق و قدرت پدرش. گرچه وانمود می‌کرد که هر دو را دارد، ولی نداشت…حزب رستاخیز او هیچ نبود ولی رستاخیز واقعی در این نهضتی است که به ضد آن «رستاخیز» در گرفت. آن یکی به خلاف ادعایش فقط فراگیرندهٔ جمعی فرومایگان متملّق بود و این یکی فراگیرندهٔ ملت. ۵ بهمن ۱۳۵۷ @Barlabeietarikh
رسیدیم به تماشاخانه که اوپرای بزرگ وین، بلکه از همه‌جا بهتر است. انصافاً تماشاخانهٔ بسیار بسیار عالی است. جمعیت زیادی بود؛ در حجره‌ها و زمین آسمان پر بود از زنِ خوشگل مثل ماه. طرف دست راست ما دو زن بسیار بسیار خوب بودند، من با دوربین دوچشمی متصل به آن دو نفر نگاه می‌کردم؛ چقدر خوب بودند. سفر اول فرنگ؛ اطریش جمادی‌الثانی ۱۲۹۰ @Barlabeietarikh
با هماهنگی و هم‌فکری نزدیک متفق خودمان روسیه، ما عناصر بدخواه را از تهران ریشه‌کن ساختیم؛ ما یک دیکتاتور [پهلوی اول] را از کشور رانده، به تبعید روانه کردیم. وینستون چرچیل ۸ مهر ۱۳۲۰ @Barlabeietarikh
رضاشاه روزی در اواخر سلطنت خود به نمایندگان مجلس گفت: در رژیم‌های مشروطه، احزابی در مملکت هست. حزب برای انتقاد از کار دولت‌ها و مراقبت در اعمال است. و این کار را من به جای حزب می‌کنم و ایراد و انتقاد را من می‌گیرم. به خصوص حالا که ولیعهد از خارج مراجعت کرده‌اند، ما دو نفر شده‌ایم و دیگـر مــن تنها نیستم. @Barlabeietarikh
آقایان‌ [سید محمود] دعائی‌ و [سیدمحمد] خاتمی‌، مسؤولان‌ اطلاعات‌ و کیهان آمدند و از کمبود امکانات‌ مالی‌ مؤسسه‌ها، ضررهایی‌ در حدود دو میلیون‌ و نیم‌ تومان‌ صحبت‌ داشتند و کمک‌ می‌خواستند. عجیب‌ است‌ که‌ مؤسسه‌ای‌ با بیش‌ از دویست‌ میلیون‌ تومان‌ سرمایه‌، ضرر هم‌ بدهد. نشان‌ ناسالمی‌ سازمان‌ است‌. قرار شد وامی ‌برای‌ رفع‌ مشکلاتشان‌ از دولت‌ بگیرند. ۲۹ اردی ۱۳۶۰ @Barlabeietarikh
شاهنشاه همیشه می‌فرمایند، باید به متخصصین بگویند مطالعات خودشان را بکنند، وقتی نظر دادند باید درست خلاف آن عمل کنید. مخصوصاً در امور اقتصادی. اردیبهشت ۱۳۵۳ @Barlabeietarikh
📍پشت پرده تنش آمریکا و ونزوئلا: اسم رمز «مواد مخدر» و «دموکراسی» تنش اخیر میان ایالات متحده و ونزوئلا در نوامبر ۲۰۲۵ — شامل استقرار گسترده نیروهای دریایی، حملات محدود در کارائیب و فشار علنی برای تغییر رفتار یا تغییر رژیم — از سوی واشنگتن با دو برچسب «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» و «حمایت از دموکراسی» توضیح داده می‌شود. با این حال، الگوی رفتاری آمریکا در آمریکای لاتین طی دو قرن گذشته نشان می‌دهد که این مداخلات اغلب در چارچوبی وسیع‌تری، شامل منافع انرژی، موازنه‌سازی ژئوپلیتیکی و مهار جریان‌های سیاسی ناسازگار با نظم اقتصادی مورد نظر آمریکا قابل فهم است. ۱. تداوم ساختاریِ دکترین مونرو (۱۸۲۳) تا امروز دکترین مونرو (۱۸۲۳) اساساً چارچوبی برای محدودکردن نفوذ قدرت‌های خارجی در نیم‌کره غربی بود. در عمل، این چارچوب به مجموعه‌ای از مداخلات مستقیم و غیرمستقیم تبدیل شد که هدف آنها حفظ برتری اقتصادی و امنیتی آمریکا بود. نمونه‌های برجسته عبارت‌اند از: • گواتمالا ۱۹۵۴: مداخله برای جلوگیری از اصلاحات ارضی متعارض با منافع شرکت‌های آمریکایی. • جمهوری دومینیکن ۱۹۶۵: جلوگیری از شکل‌گیری دولتی همسو با کوبا. • شیلی ۱۹۷۳: حمایت از کودتای پینوشه علیه دولت چپ‌گرای آلنده. • گرانادا (۱۹۸۳)، پاناما (۱۹۸۹)، هائیتی (۱۹۹۴ و ۲۰۰۴): اقداماتی برای حفظ نظم منطقه‌ای سازگار با منافع امنیتی و اقتصادی واشنگتن. در این چارچوب، ونزوئلا نیز به‌عنوان کشوری دارای ذخایر عظیم انرژی، از این منطق مستثنی نبوده است. ۲. ونزوئلا: انرژی، ایدئولوژی و رقابت‌های ژئواستراتژیک • ۱۹۹۸–۲۰۱۳: ریاست‌جمهوری هوگو چاوز و سیاست «سوسیالیسم قرن ۲۱» به ملی‌سازی نفت و محدودسازی فعالیت شرکت‌های آمریکایی انجامید؛ موضوعی که پیامدهای اقتصادی قابل توجهی برای آنها داشت. • کودتای ۲۰۰۲: شواهد متعدد از حمایت واشنگتن از مخالفان چاوز منتشر شد؛ این رویداد در ادامه‌ی رقابت ایدئولوژیک دوران پس از جنگ سرد قابل تحلیل است. • ۲۰۱۳ به بعد: دولت مادورو با تحریم‌های فزاینده آمریکا مواجه شد که هدف آنها فشار اقتصادی و سیاسی گسترده بود. • ۲۰۱۹: به‌رسمیت شناختن خوان گوایدو به‌عنوان «رئیس‌جمهور موقت» رویکردی کم‌سابقه بود که حتی میان برخی متحدان اروپایی نیز اجماع نداشت. • ۲۰۲۵: عملیات «نیزه جنوبی» در چارچوب سیاست مهار دولت‌های نزدیک به چین و روسیه و برخورد با شبکه‌های غیرقانونی در کارائیب تفسیر می‌شود. ۳. تحلیل تنش بر اساس منطق منافع نقش آمریکا در منطقه‌ی آمریکای لاتین، به وضوح با دوگانگی رفتاری همراه بوده است. برای مثال: • مسیر اصلی قاچاق مواد مخدر به آمریکا همچنان از مکزیک می‌گذرد، اما روابط اقتصادی دوجانبه مانع برخورد سخت‌افزارانه مشابه می‌شود. • برخی دولت‌های اقتدارگرا — مانند عربستان سعودی در خاورمیانه — با وجود انتقادات حقوق بشری، به دلیل هم‌سویی در سیاست‌های مربوط به انرژی و امنیت، از حمایت واشنگتن برخوردارند. • در طول جنگ سرد، دولت‌هایی با سوابق ضعیف حقوق بشری (مانند پینوشه در شیلی) تا زمانی که در چارچوب ژئوپلیتیک مطلوب آمریکا عمل می‌کردند، حمایت دریافت می‌کردند. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که سیاست خارجی آمریکا عمدتاً بر اساس ماتریس منافع امنیتی–اقتصادی تعریف می‌شود، نه یکسان‌سازی اصولی در حوزه دموکراسی یا حقوق بشر. دخالت‌های آمریکا در آمریکای لاتین، دارای یک الگوی تکرارشونده با محرک‌های قابل اندازه‌گیری است. در تحولات امروز کارائیب نیز همان عناصر کلاسیک دیده می‌شود: • منابع انرژی بی‌نظیر ونزوئلا • همکاری استراتژیک با چین و روسیه • مقاومت در برابر مدل‌های اقتصادی مورد ترجیح ایالات متحده این عوامل، صرف‌نظر از نوع حکومت، همواره آمریکا را به سمت سیاست‌های مداخله‌گرانه سوق داده‌اند. بنابراین، تحولات نوامبر ۲۰۲۵ بیش از آنکه نشانه تغییر باشد، ادامه منطقیِ یک الگوی دیرپا در نظم امنیتی نیم‌کره غربی است. @Barlabeietarikh
ما در زمان عملیات غافلگیر نشدیم، در شیوه‌ی عملیات غافلگیر شدیم. من شب حمله با آقای قاآنی مشهد مراسم بودیم. آن شب آقای پزشکیان را در تبریز پیدا کردم، آقای اژه‌ای هم در منزل بودند. ۲ مهر ۱۴۰۴ @Barlabeietarikh
باهنر به‌ جای‌‌ بهشتی‌، به‌ عنوان‌ دبیرکل‌ حزب انتخاب‌ شدند. مهندس‌ [میرحسین‌] موسوی‌ آمد و جریان‌ مفقود شدن‌ [محمدرضا] کلاهی‌ و احتمال‌ عامل‌ انفجار [۷ تیر] بودنش‌ را مطرح‌ کرد. به‌ عنوان‌ بستنی‌ خریدن‌ قبل‌ از انفجار فرار کرده‌ است. ۸ تیر ۱۳۶۰ @Barlabeietarikh
قبل از اینکه بانوان ایران، کشف حجاب کنند من در اروپا با خانواده خودم کشف حجاب کردم و هیچ کس با کشف حجاب مخالف نبود. ولی من مخالف بودم. چون معتقد بودم که کشف حجاب باید به واسطه‌ی اولسیون و بواسطه تکامل اهل مملکت باشد نه بواسطه‌ی کسی که یک قدرتی پیدا کرده و یک زوری پیدا کرده که من این جور می‌خواهم و باید این جور بشود. من این را معتقد نیستم به هیچ وجه و مخالف هم بودم. گفتاری از محمد مصدق به نقل از کتاب مصدق و مسائل حقوق و سیاست، ایرج افشار @Barlabeietarikh