کار مشکل، مبال‌های (محل دستشویی) اینجاست. توی اطاق مفروش مزین، یک صندلی - يعنى صندوق - گذاشته‌اند (همان دستشویی فرنگی!) می گویند این مبرز (مستراح) است. برای خودشان خوب است که با کاغذ پاک می‌کنند. مسلمان باید با آب. حالا چطور می‌شود روی فرش و قالی و غیره آب ریخت؟! ۱۶ ربیع‌الاول ۱۲۹۰ #ناصرالدین‌_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

حیف که کسالت و کار زیاد نمی‌گذارد آدم بفهمد بهار چه خبر است: گویند بهاری شد و گل آمد و دی رفت ما بی تو ندانیم که کی آمد و کی رفت جمادی‌الاول ۱۲۹۸ #ناصرالدین_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

✍️اسیر دوگانه‌های کاذب نشویم! مذاکره، به خودیِ خود نه فضیلت است و نه ضعف؛ نه هدف است و نه ارزش مستقل. مذاکره صرفاً یکی از ابزارهای سیاست خارجی برای تأمین منافع ملی است. همان‌گونه که مقاومت نیز یک ابزار است، نه یک هدف. ارزش هر ابزار را باید بر اساس میزان موفقیت آن در تحقق اهداف ملی سنجید، نه بر اساس دلبستگی یا نفرت ایدئولوژیک نسبت به آن. با این حال، سال‌هاست که بخشی از فضای سیاسی کشور گرفتار نوعی دوگانه‌سازی شده است. یک جریان، گویی از پیش تصمیم گرفته است که هر مذاکره‌ای باید شکست بخورد تا ثابت شود مذاکره با آمریکا هیچ سودی ندارد؛ در مقابل، جریان دیگری نیز چنان به مذاکره نگاه می‌کند که گویی صرفِ نشستن بر سر میز مذاکره، خود به معنای موفقیت است و باید در هر شرایطی نتیجه‌بخش باشد. هر دو نگاه، بیش از آنکه مبتنی بر منطق سیاست خارجی باشند، به نوعی پیش‌داوری شباهت دارند. نگاهی به تاریخ روابط بین‌الملل نیز همین واقعیت را نشان می‌دهد. هنری کیسینجر، که بسیاری او را از معماران اصلی سیاست خارجی ایالات متحده می‌دانند، در کارنامه خود هم مذاکرات بسیار موفق دارد و هم مذاکراتی که به اهداف مورد نظر نرسیدند. هیچ دیپلمات یا دولت عاقلی، مذاکره را نسخه‌ای تضمین‌شده برای موفقیت یا نشانه‌ای قطعی از شکست نمی‌داند. نتیجه هر مذاکره به توازن قدرت، شرایط میدانی، اهداف طرفین، زمان و ده‌ها متغیر دیگر وابسته است. امروز نیز که کشور درگیر شرایطی بسیار حساس و جنگی سرنوشت‌ساز است، بیش از هر زمان دیگری به پرهیز از نگاه‌های مطلق‌گرایانه نیاز داریم. سیاست، عرصه‌ی «همیشه» و «هرگز» نیست. اگر در مقطعی تشخیص نهادهای مسئول و تصمیم‌گیر کشور این باشد که دفاع و ادامه نبرد، بهترین راه برای حفظ منافع ملی است، همه باید از آن حمایت کنند و اختلافات جناحی را کنار بگذارند. اگر هم روزی تشخیص بر این باشد که مذاکره و صلح، منافع بیشتری برای کشور تأمین می‌کند، همان بلوغ سیاسی اقتضا می‌کند که آن تصمیم نیز پذیرفته شود؛ حتی اگر بعدها مشخص شود آن تشخیص بی‌نقص نبوده است. زیرا در سیاست، هیچ تصمیمی مصون از خطا نیست، اما آنچه می‌تواند هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر بر کشور تحمیل کند، شکاف، دوقطبی و فرسایش انسجام ملی در بزنگاه‌های تاریخی است. اختلاف، زمانی که پای امنیت و موجودیت کشور در میان باشد، گاه از هر تهدید خارجی خطرناک‌تر می‌شود؛ علی الخصوص که باعث می‌شود قشر خاکستری، از میدان گریزان شود. امید که روزی به این بلوغ سیاسی برسیم که ابزارها را نه در گفتار و نه در عمل، جای اهداف ننشانیم، منافع ملی را بر رقابت‌های جناحی مقدم بدانیم و بپذیریم که نه مقاومت ذاتاً مذموم یا مطلوب است و نه مذاکره ذاتاً مذموم یا مقدس؛ آنچه اهمیت دارد، تشخیص درستِ مصلحت کشور و حفظ وحدت ملی در مسیر تحقق آن است. #تحلیل https://eitaa.com/Barlabeietarikh

خیلی غم‌انگیز بود،‌ که ۱۸ سال پس از مرگ نادرشاه، هنوز با افراد یک چشم زیادی برخورد می‌کردیم، که یکی از چشم‌هایشان را به خاطر غضب ظالم نامبرده از دست داده بودند... حتی در سورت (هند)، مسقط، بصره و بغداد هم در میان بازرگانان ارمنی و مسلمان شواهدی از بی‌رحمی‌های نادر به چشم می‌خورد. این‌ها پس از، از دست دادن چشم‌هایشان کشورشان را ترک کرده بودند. سفرنامه کارستن نیبور (جهانگرد آلمانی) #کارستن_نیبور #نادرشاه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

کنتور... #پورنوگرافی_خبری #اسراییل_اینترنشنال #خودارضایی_سیاسی https://eitaa.com/Barlabeietarikh

[نادرشاه در دفع شورش حویزه (هویزه)] برخی از روسا و سرخیلان را که در عمارات و بناهایی متحصن شده بودند گرفته به قتل آوردند و سه شبانه روز نساء و اطفال عوام الناس را به غازیان بخشیده، عرض و ناموس بر مردم نمانده، بی‌سیرتی که از حیز خیال بیرون است به حال آن مسلمانان را یافت. محمدکاظم مروی، کتاب عالم آرای نادری (نویسنده خود از درباریان نادر بود) #محمدکاظم_مروی #نادرشاه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

در همه‌‌جای ایران ذخیره غله بی‌اندازه کمیاب است. بدین جهت فرستادگان [نادر]شاه هنگام جمع آوری [غله]، ساکنان را بی‌رحمانه آزار می‌دهند و هر روز مردم دربند را عموما از زن و مرد کتک می‌زنند و آنقدر از آن‌ها آذوقه می‌خواهند که زمین‌هایشان حتی در عرض پنج سال هم نمی‌تواند تولید کند. گزارش کنسول روس، «براتیشف» به وزارت خارجه روسیه در تاریخ ۱۷۴۲/۱۲/۲۳ #براتیشف #نادرشاه https://eitaa.com/Barlabeietarikh