🔴 تعبیری درخور تمام جنایت‌کاران تاریخ؛ از معاویه تا ترامپ و نتانیاهو جناب صعصة بن صوحان، از اصحاب امام علی و امام حسن علیهماالسلام، در مجلسی که معاویه لعنة الله علیه حضور داشت، در نزد مردم او را چنین خطاب قرار داد: أيُّهَا النَّاسُ أتَيْتُكُمْ مِن عِندِ رَجُلٍ قَدَّمَ شَرَّهُ وَ أخَّرَ خَيْرَهُ الخ «ای مردم! من از نزد کسی می‌آیم که شر او بسیار و هیچ امیدی به خیر او نیست ... ». 📚 اختیار معرفة الرجال؛ ج ۱ ص ۶۸ @darolketabb

امام صادق علیه السلام به نقل از امام علی علیه السلام می‌فرماید: «اگر کسی بخواهد به خانه کسی حمله کند، می‌گوید بُکُش، خونش به گردن من»¹. فرمود: باغیرت باشید، اگر بیگانه‌ای به خاک شما حمله کرد خونش به گردن من. این تعبیر، تعبیر عادی نیست. این آمده مزاحم خاک ماست، مزاحم آب ماست، مزاحم حیات ماست، مزاحم سرزمین ماست، مزاحم وطن ماست که «حبّ الوطن» از بهترین غرایز بشری است. ¹ الکافي؛ ج ۵ ص ۵۱ / الکافي؛ ج ۷ ص ۲۹۷ 👤 آیةالله جوادی آملی - ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ @daftar_ayatollah_javadi_amoli @darolketabb

• «أ أنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ‌» #روز_طبیعت 🌱 @darolketabb

● فرازی از وصیت‌نامه امام خمینی رضوان‌ الله‌ علیه ❖ خدا به ما توفیق داد و زنده ماندیم و با چشمان خود دیدیم در زمانی که ایران اسلامی در حال نبرد با رأس کفر و طاغوت بود، کشورهای به ظاهر اسلامی از هیچ خدمتی به طاغوت دریغ نکردند؛ ❖ سردمداران #اسلام_آمریکایی از حکّام و اهلِ سیاست‌شان گرفته تا غالب مُفتیان و خطبا و حتی قرّاء و مُنشدانِ نام‌آشنای آنان، خباثت درونشان را بیش از پیش آشکار کرده و به جای محکوم کردن اقدام وحشیانه‌ی سران کفّار، باز هم نوک پیکانِ توبیخشان را متوجّه ایران و شیعیان کردند. ❖ رسماً زمین و آسمانِ کشورشان در اختیار کفّار است و با بی‌حیاییِ تمام آن را انکار می‌کنند! ❖ ما چقدر خوش‌خیال بودیم که تصوّر می‌کردیم با این جماعت می‌توانیم درباره‌ی غدیر ۱۴۰۰ سال پیش گفتگو کنیم! ❖ [...] و این حدیث شریف [حدیث ثقلین] حجّت قاطع است بر جمیع بشر بویژه مسلمانان مذاهب مختلف؛ و باید همه مسلمانان که حجّت بر آنان تمام است جوابگوی آن باشند؛ و اگر عذری برای جاهلان بی‌خبر باشد برای علمای مذاهب نیست. پ.ن: تصویر وصیت‌نامه امام خمینی به خط ایشان @mir_hamedhoseyn_110 @darolketabb

صرف عمل به احكام فقهى، و جمود به خرج دادن بر ظواهر دين كافى نيست، پس اكتفاء نمودن بر عمل به ظواهر دين، و رعايت نكردن روح آن، باطل كردن مصالح تشريع، و از بين بردن غرض دين است، چون اسلام همانطور كه مكرر گفته‌ايم دين عمل است، نه دين حرف، و شريعت كوشش است نه فرض، و مسلمانان به اين درجه از انحطاط و سقوط اخلاقى و فرهنگى نرسيدند مگر به خاطر همين كه به انجام تشريفات ظاهرى اكتفاء نموده و از روح دين و باطن امر آن بى‌خبر ماندند. 📚 ترجمه تفسیر #المیزان؛ ج ۲ ص ۳۵۴ @darolketabb

- وَ لَعَمْرِي مَا عَلَيَّ مِنْ قِتَالِ مَنْ خَالَفَ اَلْحَقَّ «سوگند به جان خودم، در مبارزه با مخالفان حق» - وَ خَابَطَ اَلْغَيَّ «و آنان كه در گمراهى و فساد غوطه‌ورند» - مِنْ إدْهَانٍ وَ لاَ إيهَانٍ «يک لحظه مدارا و سستى نمى‌كنم». - فَاتَّقُوا اَللهَ عِبَادَ اَللهِ «پس اى بندگان خدا! از خدا بترسيد» - وَ فِرُّوا إلَى اَللهِ مِنَ اَللهِ «و از خدا، به سوى خدا فرار كنيد» - وَ اِمْضُوا فِي اَلَّذِي نَهَجَهُ لَكُمْ «و از راهى كه براى شما گشوده برويد» - وَ قُومُوا بِمَا عَصَبَهُ بِكُمْ «و وظايف و مقرّراتى كه براى شما تعيين كرده به پا داريد» - فَعَلِيٌّ ضَامِنٌ لِفَلْجِكُمْ آجِلاً «اگر چنين باشيد، #على ضامن پيروزى شما در آينده مى‌باشد» - إنْ لَمْ تُمْنَحُوهُ عَاجِلاً «گرچه هم اكنون به دست نياوريد». 📚 نهج‌البلاغه؛ خطبه ۲۴ @darolketabb

• جنبه‌هاى مختلف غلبه خدا و رسولان او 👇

• منظور از كتابت خدا قضايى است كه مى‌راند. • و ظاهر اطلاق غلبه و بدون قيد آوردنش اين است كه خدا از هر جهت غالب باشد، - هم از جهت استدلال - و هم از جهت تاييد غيبى، - و هم از جهت طبيعت ايمان به خدا و رسول. 1⃣ اما از حيث استدلال، براى اينكه درک حق و خضوع در برابر آن فطرى انسان است، اگر حق را برايش بيان كنند، و مخصوصا از راهى كه با آن راه مأنوس است روشن سازند، بدون درنگ آن را مى‌فهمد، و وقتى فهميد فطرتش به آن اعتراف مى‌كند، و ضميرش در برابر آن خاضع مى‌گردد، هر چند كه عملا خاضع نشود، و پيروى از هوى و هوس و يا هر مانع ديگر از خضوع عمليش مانع شود. 2⃣ و اما غلبه از حيث تأييد غيبى، و به نفع حق و به ضرر باطل قضاء راندن، بهترين نمونه‌اش انواع عذاب‌هايى است كه خداى تعالى بر سر امت‌هاى گذشته كه دعوت انبياء را تكذيب كردند آورد. 3⃣ [...] و اما غلبه از حيث طبيعتى كه ايمان به خدا و رسول دارد، دليلش اين است كه ايمان مؤمن به طور مطلق و بدون هيچ قيدى او را به دفاع از حق و قيام در برابر باطل دعوت مى‌كند، چنين كسى معتقد است كه اگر كشته شود رستگار مى‌گردد، و اگر هم بكشد رستگار مى‌شود، و ثبات و مقاومت او در دفاع از حق مقيد به هيچ قيدى، و محدود به هيچ حدى نيست، • به خلاف كسى كه اگر از حق دفاع مى‌كند نه بدان جهت است كه حق است، بلكه بدان جهت است كه هدفى از اهداف دنيايى او را تأمين مى‌كند، چنين كسى در حقيقت از خودش دفاع كرده، و به همين دليل اگر ببيند كه مشرف به هلاكت شده، و يا نزديک است گرفتار خطرى شود، پا به فرار مى‌گذارد. • پس دفاع او از حق شرط و حدى دارد، و آن شرط سلامتى نفس و آن حد تامين منافع خودش است، و اين واضح است كه عزيمت بى‌قيد و شرط، بر چنين عزيمتى مقيد و مشروط، غالب مى‌شود. • يكى از شواهدش جنگ‌هاى پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله است كه مسلمانان در عين نداشتن عِدّه و عُدّه همواره غلبه مى‌كردند، و جنگ‌ها جز به پيشرفت مسلمانان خاتمه نمى‌يافت. • و اين غلبه و فتوحات اسلامى متوقف نشد، و جمعيت مسلمين به تفرقه مبدل نگشت، مگر وقتى كه نياتشان فاسد، و سيرت تقوا و اخلاصشان در گسترش دين حق، به قدرت‌طلبى و گسترش و توسعه مملكت (و در نتيجه حكمرانى بر انسان‌هايى بيشتر، و به دست آوردن اموال زيادتر) مبدل شد، در نتيجه آن فتوحات متوقف گرديد. • آرى، خداى تعالى هرگز نعمتى را كه به مردمى داده تغيير نمى‌دهد، مگر وقتى كه مردمى نياتشان را تغيير دهند، و خداى تعالى در آن روزى كه دين مسلمانان را تكميل نمود و از شرّ دشمنان ايمنشان ساخت، با آنان شرط كرد كه تنها از او بترسند، و فرمود: «اَلْيَوْمَ يَئِسَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلاٰ تَخْشَوْهُمْ وَ اِخْشَوْنِ» و در مسلّم بودن اين غلبه كافى است كه در آيه ۱۳۹، در سوره آل عمران مؤمنين را خطاب نموده مى‌فرمايد: «وَ لاٰ تَهِنُوا وَ لاٰ تَحزَنُوا وَ أنْتُمُ اَلْأعْلَوْنَ إنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌». 📚 ترجمه تفسیر #المیزان؛ ج ۱۹ ص ۳۳۸ @darolketabb