زمان که بگذره کم کم منو یادت میره ، میشم یه خاطره کم رنگ عقبای ذهنت که شاید با یه فنجون چایی ، یا کلمهی دایی ، یا یه آهنگ کردی یه لحظه یاد من بیفتی و لبخند بزنی ، شایدم هیچ کدوم از اینا چیزیو توی ذهنت تداعی نکنه
اصلا شاید یه بار که داشتی از کرمانشاه رد میشدی یه دختر کوچولو رو بغل باباش ببینی و اتفاقی متوجه بشی که اسمش باوانه ... ممکنه لبخند بزنی و ممکنه باز هم چیزی یادت نیاد
شایدم با دیدن یه تَکِ پیک ... خیلی چیزا یادت بیاد و اینم ممکنه که بیتفاوت رد بشی
به قول خودت ما پایان قشنگی نداشتیم ولی داستان قشنگی داشتیم
اصلا از کجا معلوم ... شاید توی یه دنیای دیگه ، یه زمان دیگه .. منو تو باز با هم آشنا بشیم ، اولین چاییو کنار هم بخوریم ، واسه اولین بار تا صبح چت کنیم ، خاطره بسازیم و هیچکس مارو از هم جدا نکنه ..
ıllıllı ᴍᴏɴꜱᴛᴇʀ ıllıllı
