📚کتاب:#قلب_جنگجوی_خورشید 👤نویسنده: سو لین تن . . . . . . . . 🪐خلاصه کتاب: شینگ‌ین، پس از اینکه اژدهایان را آزاد می‌کند و آزادی مادرش را از امپراتور افلاک پس می‌گیرد، به خانه‌اش در ماه باز می‌گردد و زندگی آرامی را در کنار او آغاز می‌کند. ولی، مانند فصل‌ها که در جهان فانیان مدام در حال تغییر هستند، جریان یکنواخت زندگی در امپراتوری افلاک نیز دچار فراز و نشیب‌هایی شده است. نیروهایی ناشناس برای دست‌یافتن به قدرت اسرارآمیز درخت روی ماه تلاش می‌کنند و جستجوی شینگ‌ین برای پیدا کردن آن‌ها او را به کشف رازهایی جدید در جهان فانیان می‌رساند، رازهایی که می‌بایست سربه مهر باقی می‌ماندند. همچنان که دشمنی خطرناک با استفاده از جادویی ممنوعه، هستی فانیان و نامیرایان را تهدید می‌کند، شینگ‌ین و دوستانش یک بار دیگر برای دفاع از دو جهان برمی‌خیزند. در حالی که شینگین امیدوار است علاوه بر نجات این جهان، دوباره بتواند قلب خود را نیز که میان لیوای و ونژی دوباره شده نجات دهد.

Mood?

¹.⁶🥺✨💸

- ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. دون‌ژوان ، میلان‌کوندرا -

- «اَمن باشید» هیچ چیزی اندازه‌ی اَمن بودن، یک آدم‌ رو کامل نمی‌کنه. -

📚کتاب:#موهبت_کامل_نبودن 👤نویسنده:برنه براون . . . . . . . . 🪐خلاصه کتاب: این کتاب با ارائه‌ی ده راهکار اساسی به شما کمک می‌کند تا خود حقیقی‌تان را بپذیرید و دوست داشته باشید. بسیاری از انسان‌ها بدون در نظر گرفتن توان و ظرفیت حقیقی‌ وجودی‌شان از خود توقع دارند و این موضوع به خصلت کمال‌گرایی بازمی‌گردد که در وجود این افراد نهادینه شده است. کمال‌گرایی می‌تواند هم منفی باشد و هم مثبت و حقیقت این است که در دنیای امروز بیشتر نوع منفی و مخرب آن در جامعه دیده می‌شود. انسان مدرن برای داشتن زندگی بهتر تلاش می‌کند اما هیچ‌گاه به آن زندگی ایده‌آل نمی‌رسد و همین موضوع او را افسرده و ناراحت می‌کند. - روانشناسی، خودپروری.

- آدما به اندازه چیزایی که باید بگن ونمیگن از هم دور میشن. -

- به نظرم "از تو توقع نداشتم" غمگین‌ترین جمله‌ی دنیاست. ینی "ببین! تو تنها کسی بودی که باورت داشتم. تو دیگه نباید ناامیدم می‌کردی" -

میتونم بپرسم چن سالته؟🥲 . اره. ۱۵ سالمه.

- شازده کوچولو: چرا آدما وقتی می‌فهمن بودنشون باعث دلگرمیته، خودشونو ازت دریغ میکنن؟ روباه گفت: خب بالاخره یه جایی باید معلوم بشه آدم نیستن دیگه. -

- ‏و شب بی‌نهایت بود، شبیهِ زخم‌های من. غادة السمان -