-

تو این قصه اگه تو شهروندی؛ واسم سخته پدرخونده بمونم..

بزرگترین دوراهی اونجاست که با احساسات زندگی کنی ضربه میخوری، با منطق زندگی کنی حسرتش میمونه به دلت :)

احوال دلم یک سَره باران شده بی تو!

تو چه کردی بامن که طلسمم در تو؟

با کسی گرچه ندارم صحبت مشترکی غصه دارم که به دیوار زدم مشت الکی..

یادم نمیکنی و ز یادم نمیروی.. یادت بخیر یار فراموشکارِ من.

‌می‌خواهم از این پس تمام ماجرا باشی..

نظن أننا نسيناها، تعود بعد زمن على هيئة بكاء بلا سبب أو ضيق أو حزن أو وحشة بلا توقيت فکر می‌کنیم فراموشش کرده‌ایم، اما پس از مدتی، به‌شکل گریه‌ی بی‌دلیل یا دلتنگی و اندوه و ترس گاه‌و‌بیگاه برمی‌گردد.

‏لا تعبث بقلبٍ لا تنوي ان تستوطنه! دلى را كه نمى‌خواهی در آن ساکن شوی به بازی نگیر!