36 ساعت اخیر از قشنگ‌ترین ساعات پاییز بود. میتونم ساعت‌ها بهش فکر کنم و لبخند رضایت بزنم. خستم؟ خیلی. کار کردم؟ خیلی خیلی زیاد. گریه کردم؟ بله. غصه خوردم؟ زیاد. خندیدم؟ از ته دل. آسیب دیدم؟ چندین زخم دست و شکستن ناخن پا. خوابیدم؟ خیلی کم.

دیشب رفتیم هیئت دانشگاه بعد تا دیروقت توو حیاط نشستیم. ساعت دوازده و نیم شام گرفتیم. بعد اومدیم دیدیم سرپرست در رو بسته. از پرده‌هایی که باید شسته میشد به عنوان بالشت و از پارچه مشکی که برای سیاه پوش کردن فاطمیه بود به عنوان پتو استفاده کردیم( و تا صبح یخ زدیم). از 7 و نیم صبح پاشدیم و تا 2 و نیم ظهر کار کردیم... دوستم که درسش تمام شده بود رو بعد از یک سال و نیم دیدم. و کلی جزئیات جالبناک.

توو خیابون راه میری یکی تیشرت تنشه یکی با هودیه😭😂.