هدایت شده از ☆Normal☆
کلکسیون رادیو
شخصیت جس″دوست کرا″
برای شاید روزی مخفیگاه شماره²
از طرف Normal
شخص X عزیز، لطفا منو ببخش. من فقط میخوام برای یه بار که شده خودمو با ارزش بدونم.
فقط بخاطر جمله ی "امیدوارم من رو هم دوست داشته باشی، و چون اونو داری من رو فراموش نکنی" بود. همین.
چیز قشنگیه.
احساسی که دارمو میگم.
اینکه به گذشته نه چندان جالبم و وقتی تنها بودم نگاه میکنم و بعد پشتمو بهش میکنم و به زمان حال نگاه میکنم، احساس قشنگی بهم میده. من فقط خوشحالم که دارمشون. اون افراد، اون دوستایی که بهشون اطمینان دارم. از اینکه ممبرای چنلم چرت و پرتایی که مینویسم رو هر روز میخونن هم واقعا خوشحالم.
ازت ممنونم که هستی، ازتون ممنونم که هستید.
هدایت شده از ☆Normal☆
5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
https://eitaa.com/RemusJLupin/3381
چه فایده؟ چه فایده وقتی دستانم به خون و گناه آلوده و گلگون است؟ چه فایده وقتی قلب از جا در آمده ام دیگر برای شوالیه نمی تپد؟ چه فایده وقتی شوالیه ای درکار نیست، هرگز نبوده. چه بسا اسب شوالیه ی مهربان سفید نبود، چه بسا شوالیه مهربان نبود، چه بسا شوالیه هرگز شوالیه نبود.
میدانی؟ شوالیه نیاز به شوالیه بودن نداشت. دستانت نیز نیاز به گلگون و آلوده شدن به گناه نداشت، چون قلبت، قلبت هم نیازی به جسم شوالیه نداشت. شوالیه زنده نیست، قبول، اما روحش پیش ماست. یادش پیش ماست و خوب به یاد داشته باش که مرگ با نفس نکشیدن نیست، مرگ لحظه ای است که هیچکس تورا به یاد ندارد. مرگ لحظه ای نیست که ستاره ای بمیرد، مرگ لحظه ای نیست که نور ستاره ای به ما نرسد. مرگ لحظه ای است که آن ستاره برای همیشه فراموش شده باشد. حال، تو به من بگو، شوالیه سوار بر اسب سفید کجاست؟ در قلبت، یا زیر خاک نمناک باران خورده؟ حال تو به من بگو، ستاره کجاست؟ آن بالا بالا ها، یا هنوز هم پر رنگ تر از هر لحظه ای میدرخشد؟ آن سوسوی امیدت کجاست؟ میدانی کجاست؟ نمیدانی؟ ولیکن من میدانم، میدانم در قلبت است، در آن قلب بزرگت است و برای همیشه آنجا خواهد ماند، همانطور یاد شوالیه همیشه با ما خواهد ماند.