چه بود این نیازِ رام نشدنیِ آدمیزاد، که روح را مدام به در و دیوارِ استخوانهای میانِ جسم میکوبید و رهایی میخواست؟
درنهایت، کسی که زیادی سخت گرفت، پشیمون شد؛ حتی اگه چیزی نگفت. کاش یاد بگیریم زندگی رو سخت نگیریم، چونکه؛زندگی به لحظههاس، به خوشیها و خندههاس.