تو

چیزی وسیع و تیره و انبوه چیزی مشوش چون صدای دوردست روز بر مردمک‌های پریشانم می چرخد و می گسترد خود را شاید مرا از چشمه می گیرند شاید مرا از شاخه می چینند شاید مرا مثل دری بر لحظه های بعد می‌بندند شاید... دیگر نمی‌بینم تولدی دیگر_فروغ فرخزاد

ء. ماهم خدایی داریم/تاکسی

من یه درختم که ریشه ندارم.

بده دستاتو خودم می‌شم ریشه‌ی‌تو.

لحظات خوشحال کننده ی ماهم حتی با غم درآمیختن