به سه واج صامت متوالی می‌مانی، غیرقابل خوانش، بی‌معنا، بی‌آهنگ و نافهمیدنی.

برای الهیه کمیم برای ونک زیاد. قبل رفتن بهم بگو. یک سال گذشت؟ قرمز بهت میاد. به ایشون قرارداد بدید. دعا کن تومور باشه. فندک بیارم؟ بیا یه بار باهم از این کلمه‌ها بنویسیم. چاپ کردن مقاله در ISI همچینم سخت نیست. به علوم تثلیثیت برس. هیچ‌چیز رو به یاد نمیارم. من برای اینکه آدم‌ها رو نبینم هفت طبقه رو با آسانسور که نه، با پله پائین میام، تو چی؟

بهم کارت پستال هدیه بده و دوستم داشته باش.

بهارِ ما گذشته.

همیشه نه. گاهی اوقات، بعضا، شاید، ممکنه که، احیانا، هر از چندی، گهگاه، دور نیست که، زمانی، شاید یک روز.

جهنم مگه قرار نبود اون دنیا باشه؟

امروز یک جین تیره‌ی تاخورده بودم که افتاده بود روی یک استیلتوی نوک‌تیز زرشکی.

پیش من نمون. تباه می‌شی.

معبد انجیر و ایروانیان، 1389.