زین جهان میروم و چشم فرو میبندم
همه نیک و بَدان را به جهان میبندم
خانهام کرده خراب و غم خود کرده نهان
میروم، بار سکوت، این زمان میبندم
لیست کتاب هایی که در پاییز خوندم
- زندگی نامرئی ادی لارو
- قلعه حیوانات
- سیزده دلیل برای اینکه
- یاد او
- دوست بازیافته
- اَبله (در حال خواندن)😭
- اخگری در خاکستر (در حال خواندن)😭
*لیست تا آخر پاییز تغییر میکنه*
𝗒𝗈𝗎 𝗄︎𝗇︎𝗈𝗐 𝗁︎𝗈𝗐 𝗆︎𝗎𝖼︎𝗁︎ 𝖨︎ 𝗅︎𝗈𝗏︎𝖾 𝗒𝗈𝗎 , 𝖻︎𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗃︎𝗎𝗌𝗍 𝖺𝖼︎𝗍 𝗅︎𝗂𝗄︎𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝗄︎𝗇︎𝗈𝗐 𝗇︎𝗈𝗍𝗁︎𝗂𝗇︎𝗀︎ 𝖺 𝖻︎𝗈𝗎𝗍 𝗆︎𝖾. 🪽
≛🍎 ꙰ ⍣𝗗𝖾𝖺𝖽𝗅︎𝖾𝗍𝗍𝖾𝗋
✿⃘꯭𐇽݄݃ᮢ꯭ꦸ꯭᳟____ 𝒟𝖾𝖺𝗋 𝖽𝗂𝖺𝗋 { 𝟤𝟢𝟤𝟨 } 𝐎𝖼︎𝗍𝗈𝖻︎𝖾𝗋 🍁
✿⃘꯭𐇽݄݃ᮢ꯭ꦸ꯭᳟____ 𝒟𝖾𝖺𝗋 𝖽𝗂𝖺𝗋
{ 𝟤𝟢𝟤𝟨 } 𝗡𝗈𝗏︎𝖾𝗆︎𝖻︎𝖾𝗋🍂
≛🍎 ꙰ ⍣𝗗𝖾𝖺𝖽𝗅︎𝖾𝗍𝗍𝖾𝗋
✿⃘꯭𐇽݄݃ᮢ꯭ꦸ꯭᳟____ 𝒟𝖾𝖺𝗋 𝖽𝗂𝖺𝗋 { 𝟤𝟢𝟤𝟨 } 𝗡𝗈𝗏︎𝖾𝗆︎𝖻︎𝖾𝗋🍂
با اشکهای سوزان به طعم آب دریا که از چشمانم قطره قطره می چکد به نامه ای که در دست دارم مینگرم. باورم نمیشود. همان لحظه کهنامه را در دست گرفتم و نام او ، نامی که هرگاه به زبان می آوردم برقی در چشمانش روشن میشد ، نامی که هیچ گاه از به زبان آوردنش خستهنمیشدم ، نامی که گفتنش دوای درد من بود و شنیدنش برای او اشتیاقی بود نام زیبایش "آدِن" را با چشمان خود دیدم و احساس کردم در حال سقوط در دره ای بی انتها هستم.
- چگونه..؟ چگونه امکان دارد!
در تمام عمر تباهم ، تنها یک نگاه می توانست در من شور و اشتیاقی به وجود آورد که حتی فکرش هم نمیکنید، تنها یک لمس کوچک ، تنها یک بوسه اش مرا وادار به تسلیم شدن در برابر این زندگی کرد. مرا وادار کرد که در طول زندگی بعد از او ، فقط به اسم زیبایش و طرز تلفظش که با خنده ای شیرین تر از تمام هستی به زبان می آوردی
- آدَن اشتباه محض است! من آدِن هستم ، قسم میخورم که نمیدانم چرا این اسم وقیحانه را برایم انتخاب کرده اند!
صدایش در گوشم طنین انداز میشود. و دلم میخواهد فقط برای یک بار ،فقط برای یک بار دیگر همینکنار بر روی صندلی چرمیم نشسته باشد و بهش بگویم که چقد اورا دوستش دارم و بدان او زندگی برای من محال است.
همینطور که اشک ها از چشمانم جاری میشوند دستان لرزانم را بالا میارم و نامه را باز میکنم....
اون آدِن ! آدن عزیزتر از جانم. بدون تو چه کنم؟.... چگونه هر روز صبح از خواب بیدار شوم و تظاهر کنم روزی مانند روز های دگر است؟....
تنها یک کلمه را میتوانم به زبان بیارم ؛ نمیتوانم. نمیتوانم که نمیتوانم. اشکها پس از دیگری پایین می آیند و بالاخره تماممیشوند. نامه را به سوی همان صندلی چرمی پرتاب میکنم و یک بار دیگر به موهای درخشانت ، لبخند پر از محبت و عشق، لحن زیبایت پس از گفتن نام من ، خط ابروهایت که به درستی و به موقع خود را نشان میداد و چشمانت که چه بگویم..... فکر میکنم.
سال ها گذشته است ، روز ها پس از دگری به پایان رسیده است ، اما استشمام بوی تو ، لمس دستانت و برق در چشمانت هنگامی که نامت را صدا میزدم ، هنوز در فکر من است.
-r
بله بنده این هستم، بهت از مدتی هیچکس در دیلیش راجب به من حرف نمیزنه ، با چشمش اینجا رو میبینه اما مثل بقیه فقط ردش میکنه ، هیچکس دیگه به پیویم سر نمیزنه و حتی پیام های قدیمیمون هم نمیخونه ، همه ی محبت های توخالی🤷🏻♀
بیشتر مردم همینن بچه ها چه در مجازی و چه در دنیای واقعی ، به همین دلیل میگم که خودتون رو وابسته ی دیگران نکنید و بهشون اونقد توجه نکنید که فکر کنن همیشه هستی.