:)

من تاریک ترین قسمت های روحت را دیدم و به جای رفتن، بوسیدمش .

_

00:00

_

شازده کوچولو خیلی قشنگ میگه: گلِ من، گاهی بد اخلاق و کم حوصله و مغرور بود؛ اما ماندنی بود ! این بودنش بود، که او را تبدیل به گلِ من کرده بود . .

_

_

صدایت‌..‌. صدایت تماس مردد سرشاخه های بید بود بر روانی آب زلال جوی .

_

چنان آغوش وا کن بر منِ تنها که انگاری ، نداری بعد از آن آغوش دیگر در جهان کاری

"بی تو مهتاب شبی ... " باز هم کوچه از صدای سکوت پر بود باز هم تنهایی از هر آشنایی به من نزدیک تر بود لبه ی پشت بوم نشسته بودم پاهام شب رو لمس می‌کرد و دستای یخم خالی بود درخششی توی آسمون توجهم رو جلب کرد واقعا ؟ نه نه ممکن نیست خیلی وقته که هیچ ستاره ای تو آسمون این شهر دیده نشده حتما خیالاتی شدم ستاره پر نور تر درخشید انگار دست تکون می‌داد و می‌گفت من اینجام واقعی ام منو ببین هر آن ممکن بود که بغض توی گلوم بترکه و داد بزنم : "ستاره !ستاره اینجاست " ستاره باز هم درخشید، از خود ماه هم درخشان تر و براق تر بود احساس کردم تمام رگ هام از انرژی ستاره پر شده و دو تا بال در آوردم که میتونم باهاشون پرواز کنم و به اوج آسمون تیره برم و بشکافمش ستاره دو تا چشم داشت و بهم نگاه می‌کرد و داد میزد:" بیا پیش من ، بیا تو میتونی " پاهای بی حسم جون گرفت ، انگار یه رشته از آسمون اومد پایین و من گرفتمش و روی بند آسمون راه رفتم تا به ستاره برسم سلام ستاره ! #ازعمقِ وجودِ خیالِ مهتابِ...‌