شازده کوچولو خیلی قشنگ میگه: گلِ من، گاهی بد اخلاق و کم حوصله و مغرور بود؛ اما ماندنی بود ! این بودنش بود، که او را تبدیل به گلِ من کرده بود . .

_

_

صدایت‌..‌. صدایت تماس مردد سرشاخه های بید بود بر روانی آب زلال جوی .

_

چنان آغوش وا کن بر منِ تنها که انگاری ، نداری بعد از آن آغوش دیگر در جهان کاری

"بی تو مهتاب شبی ... " باز هم کوچه از صدای سکوت پر بود باز هم تنهایی از هر آشنایی به من نزدیک تر بود لبه ی پشت بوم نشسته بودم پاهام شب رو لمس می‌کرد و دستای یخم خالی بود درخششی توی آسمون توجهم رو جلب کرد واقعا ؟ نه نه ممکن نیست خیلی وقته که هیچ ستاره ای تو آسمون این شهر دیده نشده حتما خیالاتی شدم ستاره پر نور تر درخشید انگار دست تکون می‌داد و می‌گفت من اینجام واقعی ام منو ببین هر آن ممکن بود که بغض توی گلوم بترکه و داد بزنم : "ستاره !ستاره اینجاست " ستاره باز هم درخشید، از خود ماه هم درخشان تر و براق تر بود احساس کردم تمام رگ هام از انرژی ستاره پر شده و دو تا بال در آوردم که میتونم باهاشون پرواز کنم و به اوج آسمون تیره برم و بشکافمش ستاره دو تا چشم داشت و بهم نگاه می‌کرد و داد میزد:" بیا پیش من ، بیا تو میتونی " پاهای بی حسم جون گرفت ، انگار یه رشته از آسمون اومد پایین و من گرفتمش و روی بند آسمون راه رفتم تا به ستاره برسم سلام ستاره ! #ازعمقِ وجودِ خیالِ مهتابِ...‌

پیوند جان جداشدنی نیست ماه من تن نیستی که جان دهم و وارهانمت - شهریار

_

بغلم کن همین الان، شاید فردا برم از دست :)

_

و من تو را به تک تک قاصدک های دشت آرزو کردم؛ تا شاید ذره ای از امید دیدار تو را برای من بیاورند یا شاید آغوشی از محبت تو پر کنند و به سوی من بفرستند شاید قاصدک ها بر من بگویند در دیار تو کسی هست که فاصله ی میان ما را کوتاه تر کند کسی هست که دیوارش گوشی برای شنیدن و رساندن سخن های من به تو داشته باشد کسی که قاصدک های آرزوی مرا با پاسخ تو باز فرستند در دیار تو کسی هست ؟ پس بیا ای ناجی مرگ پرتو های ماه شب تیره و تار -قطره اشکی چکیدهِ از مهتابِ...