زیبایی
عجیب تو
معیار تازه ای ست
با غربت غریب فراوانش...
مانند شعر من...این شعر بی قرین...
و این تفاخر از سر شوخی ست نازنین...
|حمید مصدق|
بيا پيمان ببنديم از جهان هم جدا باشيم
از اين پس هرکه نام عشق را آورد ،نامرد است!
#فاضل_نظری
روئیدی در قلب من
بسان گل کوچکی
که کنار دیوار میروید؛
همین قدر
ناخواسته
عاشقت شدم ...
|غاده السمان|
ای آنکه مرا برده ای از یاد، کجایی؟
بیگانه شدی، دست مریزاد، کجایی؟
دردام توام، نیست مرا راه گریزی
من عاشق این دام و تو صیاد کجایی؟
محبوس شدم گوشه ی ویرانه ی عشقت
آوار غمت بر سرم افتاد،کجایی؟
آسودگی ام،زندگی ام، دارو ندارم
درراه تودادم همه بر باد، کجایی؟
اینجا چه کنم؟ از که بگیرم خبرت را؟
از دست تو و ناز تو فریاد، کجایی؟
دانم که مرا بی خبری می کشد آخر
دیوانه شدم خانه ات آباد کجایی؟
چه آشکار و چه پنهان ، چه سنگین و چه سبک ، چه قدرتمند چه ضعیف از مخلوقات خدا ، در مقابل قدرت خدا همه مساویند!
|مولایمان علی''|
«سوف تقبيل
أنت تضع ركنًا آمنًا
كم كنت أتوق أن أكون الفتات في طريقك.»
بر میداشتی
میبوسیدی !
میگذاشتی گوشه ای امن؛
چقدر دوست داشتم خُرده نان های
سرِ راهت باشم.
|داود سوران|