هدایت شده از •مـُبـهَـم•
بوسهات واجب ، غمت مکروه ، لبخندت مباح
ای گناه من ، بگو قدری ثوابم میدهی ؟
گفت؛ آداب سفر آن است که هرگز از قدم نایستی، تا دلت آرام گیرد
آن جا که دل آرام گرفت. مقصد است!
|تذکره الاولیا عطار|
امیرالمؤمنین علیه السلام:
اَلا وَ اِنَّکُم لا تَقدِرونَ عَلی ذلِک وَ لکِن اَعینونی بِوَرَعٍ وَ اجتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سُدادٍ
نهجالبلاغه - نامه ۴۵
شما نمیتوانید مثل من رفتار کنید؛
امّا میتونید به من کمک کنید!
با چه چیزی؟ با ورع، یعنی پرهیزگاری و تقوا،
با اجتهاد، یعنی تلاش دائمی،
با عفت، یعنی پاکدامنی ،
و با سُداد، یعنی کار رو درست و محکم انجام دادن🤝
گاهی یه حرفایی رو نمیشه زد، یه اشکایی رو نمیشه ریخت، مثل همونجا که #ابتهاج میگه:
« سالها ناگفته ماند این شرحِ درد سالها :) »
_
بیا خودمان را پخش کنیم کف اتاق
چشم هایمان را ببندیم...
دستهایمان را باز کنیم
و مشت مشت از روی فرش بوسه جمع کنیم!
اجازه بده بپرسم: دوستم داری؟
تو با ناز بگو نوچ!
بگذار بپرسم: این مدت که تنهایم گذاشته بودی دلتنگم شدی؟
تو هم با عشوه بگویی نوچ!
لبخند شیطنت آمیز بزن
تا من بگویم: فدای لبهایت که وقتی میگویی نوچ!
حس میکنم بوسه میخواهی!
راستی...
بوسه میخواهی؟
لطفا بگو نوچ!
| #حامد_نیازی |
یکی درد و یکی درمان پسندد
یکی وصل و یکی هجران پسندد
من از درمان و درد و وصل و هجران
پسندم آنچه را جانان پسندد
| بابا طاهر |
"من" زخم است.
"دوستت دارم" پانسمان،
خونی که میچکد...
یعنی مرهم خوبی نبوده ای.
| #حمید_جدیدی |