گفته بودم شاعرم ، بشنو ولی باور نکن! لطف کن در شعر من اینبار چادر سر نکن! بارها لب های تو شعر جدایی را سرود ساده من بودم که گفتم صبحت دیگر‌نکن من که می‌دانم خدا هم‌بین‌ما حاضر نبود بیش از این‌ جانا دگر‌ قلب مرا کافر نکن من به تنهایی به دنبال تو می‌گردم مدام پس تو بیش از این‌دگر‌چشمان‌من را تر نکن اشک هایم را ببین ای ماه بی مهری مکن آسمانِ باورم را تار و بی اختر نکن تا مگر در کوی تو یک عمر سربازی کنم یک‌نفس از خدمت صد ساله‌ام کمتر نکن من قسم خوردم که شعرم گل کند خورشید وار چون گل داوودی ام در این چمن پر پر نکن |داوود شمس|

یا رَبِّ لا تُعَلِّق قَلْبِی بِما لَیْسَ لِی پروردگارم‏ ! قلب مرا به آن‌چه برای من نیست ، وابسته مگردان ..! |‏محمد العدوی|

_

گلم با چادرش در" جمعه ای" سمت "مصلا" رفت "غزل" گو شد  از آن موقع "خطیب جمعه ی تهران"

روح بر خواسته از من، ته این کوچه بایست بیش از این دور شوی از بدنم، میمیرم |‌#کاظم_بهمنی|

وقتی نیستی چراغ دنیا را پشت سرت خاموش کن...! |#عباس_معروفی|

نرو دکتر بیا پیشم خودم دارای مرفینم "بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم" نه بچه هیئتی هستم نه مسجد میروم زیرا "به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم" چه پشت رُل چه در منزل،اداره پشت میز خود "مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم" الهی دورتان گردم خودم قربان چشمانت "حرامم باداگر من جان بجای دوست بگزینم" تورا در خواب خود دیشب چنان بوسیدم از گردن "که غوغا میکند درسر خیال خواب دوشینم" به جان مادرم دلبر! به قرآن زنده می گردم "اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم" عجب شعری سرودم من‌،هزاران آفرین،به به  "همانا بی غلط باشد که حافظ داد تلقینم" |#علی_قهرمانی|

از زلیخا آبرو را بُرد و از یعقوب چَشم... عشق را بخشنده می‌دیدم ولیکن نیست، نه...

کاش دو دوست بودیم و به عشق دل نمی بستیم .... دست نخورده می ماندیم بدون آغوش بدون بوسه بدون حرف کاش دوست می ماندیم و همدیگر را به اندازه ی شاپرکی کنار گلبرگهای عاشقی دوست می داشتیم کاش بی دلیل بودیم ، بی بهانه بودیم و بدونِ دلتنگی بودیم به آخرین خداحافظی ات سوگند عشق تجربه ی تلخی بود که خدا را تا خدا در گلو بغض کردیم و فراوان شکستیم... |ناشناس|

هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری چندانکه نگه می‌کنمت خوب تری گفتم که به قاضی بَرمت تا دل خویش بستانم و ترسم دل قاضی ببری! |#سعدی|

-گاهی میان مردم در ازدحام شهر؛ غیر از تو هرچه هست، فراموش می‌کنم.. |#فریدون_مشیری|

آدما همیشه نمی‌گن: «دوست دارم.» بعضی وقتا شبیه این چیزهاست، «مراقب خودت باش.» «غذا خوردی؟» «رسیدی خونه زنگ بزن.» «اینو برای تو درست کردم.» عشق اینه...