چه برد؟ تابِ مَرا برد تابِ گیسویش چه بود جُرمِ تو؟ سرگشتگی، پریشانی! |#سجاد_سامانی|

_

من به بعضی چهره‌ها چون زود عادت می‌کنم پیششـان سر بر نمی‌آرم، رعایت می‌کنم همچنانکه برگ خـشکیده نماند بر درخت مایه‌ی رنج تو بـاشم رفع زحمت می‌کنم این دهان باز و چشم بی تحرک را ببخش آنقدر جذابـیـت داری که حیرت می‌کنم کم اگر با دوستانم می‌نشینم جرم توست هر کسی را دوست دارم در تو رؤیت می‌کنم فکر کردی چیست موزون می‌کند شعر مرا؟ در قدم برداشتن‌های ِ تو دقت می‌کنم یک سـلامم را اگر پاسـخ بگویی می‌روم لذتش را بـا تمام شهر قسمت می‌کنم ترکِ افیونی شبیه تو اگر چه مشکل است روی دوش دیگران یک روز ترکت می‌کنم توی دنیا هم نـشد برزخ کـه پیدا کردمت می‌نشینم تا قیامت با تو صحبت می‌کنم |#کاظم_بهمنی|

یک نفر از جنس احساس تو می‌خواهد دلم؛ یک‌نفر‌ مثل‌خودت،‌ اصلا‌ تو‌می‌خواهد‌دلم:)

یار ما چو نیستی با هر که خواهی یار باش!

آخرِ دوست داشتن اونجاست که آقای محمود درویش میگه : می‌ بینَمت،از مرگ نجات می‌ یابم، تنت لَنگرگاهِ من است!

می‌بینی چه شب ساکتی‌ست؟ انگار هیچکسی در دنیا نیست... یا شاید من در دنیای هیچکس نیستم! - | ایگور استراوینسکی|

اینجا‌ در دنیای‌ من‌ گرگ‌ ها‌ هم‌ افسردگی‌ مفرط‌ گرفته‌اند‌؛ دیگر گوسفند‌ نمی‌ درند‌، به‌ نی‌ چوپان‌ دل‌ میسپارند‌ و گریه‌ می‌ کنند. |#حسین‌_پناهی| -

من حال رو تلف کردم!

سلام بر او؛ که گمان می‌کردیم پایانی است بر دلتنگی‌ها، ولی شروعی شد بر یک دلتنگیِ بی‌پایان ..! |مهدی فیض|

هنوز هم بعد از سالها زیر این سقف کوتاهِ سنگی منتظرم تا بیایی ... بیایی و لا به لای گریه ها و آیه ها دوست داشتنت را در خالی ِخانه ام خیرات کنی... وَ من چند شعری که در گلوی این استخوان ها گیر کرده را برایت بخوانم ...!!! |#مینا_آقازاده|

باید حنا کرد تو را باید حنا کرد گذاشت بر جان! که بمانی... |#صابر_ابر|