https://eitaa.com/DiVaNeGiSt/18360 حاجی خودتی؟ چقدر قشنگی
-
قشنگی من، انعکاس مهربونی توئه نازِمن!
دنیا کوچکتر از آن است که برایش اندوهگین شوی، و بزرگتر از آن است که با آن به آرامش برسی؛ پس چنان میانِ آن گذر کن که پایت در گِل بماند، اما سرت در آسمان.
رنجِ ما، سایهی اهمیتی است که به "خود" میدهیم؛ سایه را که رها کنی، آفتابِ بینیازی طلوع میکند.
زندگی دقیقاً همون نقطهایه که متوجه میشی هیچکس قرار نیست بیاد و بهت مدالِ «صبورترین آدمِ سال» رو بده.
حقیقت اینه که ما فقط یه مشت غبارِ ستارهای هستیم که یاد گرفتیم چای دم کنیم، پلیلیست بسازیم و لابهلایِ دلتنگیهامون دنبالِ شارژر بگردیم.