الان داشتم سیو مسیج هامو چک میکردم این پیام رو دیدم لا ب لاشون :) https://eitaa.com/DiVaNeGiSt/8860 ، من از ۲۰۲۳ اینجام - شما دوست خوب منی حقیقتا✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️

شاخه هایم را که دیشب میبریدم یک به یک در کنارم تا سحرگاهی تبر هم گریه کرد. -خبیر‌عاصی-

همیشه قرار نیست تبعات یک اتفاق سنگین به سوگواری‌های رایج؛ گریه و افسردگی، منجر بشه. گاهی هم به 《خودغفلتی》 《بی‌لذتی》 《مقابله‌ی ناسازگارانه》 تبدیل می‌شه. دختر شاد ما تلاش می‌کنه دیگه شاد نباشه؛ آرایش نمی‌کنه. ورزشکاری که به الکل رو میاره و خودمراقبتی رو کنار می‌ذاره. و خانمی که نمی خواد میلی به آشپزی، تمیزکاری و حتی عشق ورزیدن به همسرش داشته باشه. گاهی پشت تمام این رفتارها، یک شکل پنهان از خودمحروم‌سازی وجود داره؛ محرومیت آگاهانه‌ از لذت، مراقبت و چیزهایی که زمانی حال خوب کُن بوده. انگار فرد، نه‌ فقط با اتفاقی که براش افتاده، بلکه با خودش هم وارد جنگ می‌شه؛ و مدام ذهنش به این فکر می کنه: " اگر قرار نیست اون چیزی که می‌خواستم داشته باشم، پس قرار نیست از هیچ چیز دیگه‌ای هم لذت ببرم " و همین‌جا، سوگ می‌تونه از یک احساس موقت فراتر بره؛ انزوا و افت عزت‌نفس رو بیشتر کنه و کم‌کم غم رو به بخشی از هویت فرد تبدیل کنه. گاهی آغاز ترمیم زمانی عه که دست از تنبیه خودمون برداریم و زندگی کنیم.

_