از خون دل نوشتم نزدیکِ دوست نامه اِنی رَأیتُ دَهراً مِن هِجرِکَ القِیامَه دارم من از فراقش در دیده صد علامت لَیسَت دُمُوعُ عَینِی هذَا لَنا العَلامَه

مشروب خورده بود و مست بود. وقتے امام صادق ؏ را در کوچہ دید از شرم و خجالت رو برگرداند. چند دقیقه بعد دست امام را روی شانه‌اش حس کرد. حضرت فرمود: در هر حالے که هستید از ما رو برنگردانید! امام‌ صادق علیه السلام

مردم آزارترین آدم دنیا که توئی؛ بکُشی، زجر دهی، دق بدهی، پیر کنی زجر کشم، پیر شوم، دق بکنم، اما من؛ با همین دردِ مُدامی که دَهی خوش باشم ..

پدر گفت: " دوست داشتن که عیب نیست باباجان. دوست داشتن دل آدم را روشن می‌کند. اما کینه و نفرت دل آدم را سیاه می‌کند. اگر از حالا دلت به محبت انس گرفت، بزرگ هم که شدی آماده‌ی دوست داشتن چیزهای خوب و زیبای این دنیا هستی. دل آدم عین یک باغچه پر از غنچه است. اگر با محبت غنچه‌ها را آب دادی باز می‌شوند، اگر نفرت ورزیدی غنچه‌ها پلاسیده می‌شوند. آدم باید بداند که نفرت و کینه برای خوبی و زیبایی نیست، برای زشتی و بی شرفی و بی‌انصافی است. این جور نفرت علامت عشق به شرف و حق است. سووشون- -بانو سیمین دانشور

•𖥸• همیشه از غمِ کسانی حرف می‌زنند که می‌مانند و می‌سازند .𖥸 اما هیچ‌ وقت به غم آنهایی‌که می‌گذارند ومی‌روند فکر کرده‌ای؟

إزالَةُ الجِبالِ أهوَنُ مِن إزالَةِ قَلبٍ عَن مَوضِعِهِ. از جاى كندن كوهها، آسانتر است تا از جا بركندن دلها. -تحف العقول

سایه ات بر سرم ای ناب ترین بیتِ غزل من غم انگیزترین شعرِ جهانم بی تو...

هی فکر می کنم که چگونه؟چرا؟ چطور؟ من سال هاست گریه نکردم، شما چطور؟ من سال هاست عاشق چشمی نبوده ام حالا نگاه کن منِ پر ادّعا چطور... بگذشتم از غرورم و با چشم های خیس ساکت نشسته ام که بفهمم تو را چطور... وصفت کنم الهه ی پنهان میان شعر شیطان بخوانمت؟نه...فرشته؟خداچطور؟ این کوچه ها به غربتم اقرار می کنند اینها که دیده اند به دیوارها چطور.... هی فکر میکنم که چه شدعاشقت شدم؟ هی فکر میکنم که چرا؟کِی؟ کجا؟چطور؟

. از خوابيدنش از بسته بودنِ چشم‌هايش از خستگى‌هايش عكس بگيريد! كسى كه عاشقانه دوست داريد بايد بفهمد یک نفر هست كه ... هست كه تصدقِ تمامِ لحظه‌هايش ميرود!

خوبه ولی یجوریه😔😂

_

شده یک باره دلت هی نوسان پخش کند؟ قلب اخبار بد از روح و روان پخش کند...؟ شده یک باره به آغوش کسی زل بزنی بعد افکار تو آهنگ بنان پخش کند؟ مثل دیوانه شب و روز بخواهیش، ولی خبر بیست برایت غم نان پخش کند... خسته وگیج به خانه برسی آخرِ شب عشق در گوشه‌ی چشمت هیجان پخش کند نشده چشم ببندی و کسی آن ور خط روی اندام تو با لب ضربان پخش کند! دست را حلقه کنی دور تن رویایت و دلت تاپ... بمان...تاپ...بمان پخش کند باز بیدار شوی روی تشک گریه کنی دلت از حسرت رویا خفقان پخش کند... تو و آن طرز نگاهت چه سرم آوردید؟ باید این بار دلم فنِ بیان پخش کند... کاش میشد که به دنیای تو میفهماندم سازمان مِللَت صلح جهان پخش کند...