تو آمدی و من حالا میفهمم تا استخوان؛ به کسی مبتلا بودن یعنی چه!

مثل عبدالسلام همسر لیلی به پای عشق تو بسوزم و بمانم، یا فرهاد شوم و نبینم، یا حافظ شوم و بسرایم؟

بچه دار نشو؛ به بچه‌ات هم بگو بچه دار نشود و گوشزد کن که او هم به بچه‌اش بگوید بچه دار نشو.

- ایهام و استعاره و تمثیل و نقطھ‌چین . . آسان کھ نیست شاعرِ چشمان او شدن ! #ملکا

گفتی زسرت فکر مرا بیرون کن! جانا ، سرم از فکر تو خالیست … دلم را چه کنم؟

پس چه بهتر که من بمیرم... تا تو دلیلی برای خودکشی نیابی!

خسته تر از آنم که بگویم چرا..

تویی که میگذرم یا منم که میگذری؟ تو خود منی! چه تواند میان ما باشد؟

ای خداوند یکی یار جفاکارش ده دلبری عشوه‌ده سرکش خون‌خوارش ده تا بداند که شب ما به چه‌سان می‌گذرد غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده چند روزی جهت تجربه بیمارش کن با طبیبی دغلی پیشه سر و کارش ده ببرش سوی بیابان و کن او را تشنه یک سقایی حجری سینه سبک‌سارش ده -#مولانا

دم اذان که رد شدی از آستان مسجدی مؤذنش که جای خود، مناره عاشقت شده.

دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم گلِ مریم وسطِ بال و پرت بگذارم '' هی بگویم که توو را دوست ندارم اما یک سبد گل بخرم پشتِ درت بگذارم بشنوم از دلِ خود مهرِ دلم را کندی مشتی از نقل به کیفِ سفرت بگذارم بروی پشتِ سرت را پیِ من چک بکنی رفته ام اشک به پیشِ پدرت بگذارم- بشنوی غم زده ام باز بیایی سمتم دستِ خود را ببرم بر کمرت بگذارم ‌ غرقِ آغوش توام ، بنده غلط کردم اگر دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم .

لبخند می‌زنیم که : «رنجیده‌ست...» ؛ گاهی ترور ، شلّیکِ حرفهای نسنجیده‌ست .