با هنذفری و تو تنهایی...! حتما!

من به بعضی چهره‌ها چون زود عادت می‌کنم پیش‌شان سر بر نمی‌آرم، رعایت می‌کنم هم‌چنان‌که برگ خشکیده نماند بر درخت مایه‌ی رنج تو باشم رفع زحمت می‌کنم این دهان باز و چشم بی‌تحرک را ببخش آن‌قدر جذابیت داری که حیرت می‌کنم کم اگر با دوستانم می‌نشینم جرم توست هر کسی را دوست دارم در تو رؤیت می‌کنم فکر کردی چیست موزون می‌کند شعر مرا؟ در قدم برداشتن‌های تو دقت می‌کنم یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می‌روم لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم ترک افیونی شبیه تو اگرچه مشکل است روی دوش دیگران یک روز ترکت می‌کنم توی دنیا هم نشد برزخ که پیدا کردمت می‌نشینم تا قیامت با تو صحبت می‌کنم

اگر چندی احساس هم داشتم به همراه اشکهایم در فراغت ریخت و تمام شد.

_

ما به هرکه رسیدیم لبخند زدیم و افسوس کسی از زخمهای ما سراغی نگرفت اگر هم سراغی گرفتند با یک کلمه جوابمان را دادند مهم نیست ، حل می شود ...!

‏چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی چون که به بخت ما رسد این همه ناز می‌کنی

بی تو؛ تقویم پر از جمعه ی بی حوصله هاست...

من: کسی منو قلبا دوست نداره و دائما نمیمونه. بدبختیا: خفه شو من عاشقتم بمولا ولت نمیکنم://

بَرَد کشتی آنجا که خواهد خدای اگر جامه از تن دَرَد ناخدای! - فردوسی

- حرم‌یعنی‌کسی‌درشهرخودسرمی‌کند‌اما . . دلش‌درکوچه‌های‌دور ِمشھدمانده‌آواره...!:)♥️ -