تشکر🌚

گر یار وفادار نداریم عجب نیست ما یار، بجز حضرت جبار، نداریم با جامه صد پاره و با خرقه پشمین بر خاک نشینیم و از آن عار نداریم

‌‌ روی تقویم خاک خورده ی من جمعه هایی که نیستی، خونی ست..!

قلبم بہ مانند زمینی شوم و بۍآب و علف مي‌باشد کہ آنچہ در او کاشتہ شود برداشت نخواهد شد! نہ نہ . . برداشت میشود ، سود هم دارد ؛ اما [گونہ این سود از جنس تجربہ است!] تجربہ ای تلخ و تند تکرار مي‌کنم: تجربہ ای تلخ و تند آن هم این است کہ ای دل بۍصاحب و اۍ مدام در جھل کامل . . بفھم کہ این زمین از [ایل نمك‌زار] است و هیچ رویا و خواستہ اۍ در آن اجازھ رشد و بال و پر گرفتن ندارد! تجربہ ای از جنس تندي و تلخ‌ي ؛

‌‌ - من... دوستت دارم. فقط می‌خوام بگم که... +حالت خوبه؟ به‌نظر میاد یه‌کم... احساساتی شدی! - فقط حس کردم که قبلا به اندازه کافی بهت نگفته‌م که دوستت دارم. 📖 #کتابخانه_نیمه‌شب

دنیا نه رود بود نه دریا، سراب بود کابوس بود،واهمه بود،اضطراب بود این روزگار با من دلخسته هرچه گفت توبیخ‌‌ بود و مسأله بود و عتاب بود خلوت گزیده بودم و در کنج بی‌کسی تنها رفیق من غم و شعر و کتاب بود ناگاه آمد از دل رویای نیمه شب حوری وشی که چهره‌اش از آفتاب بود زیبایی‌اش نشست به چشمم اگرچه او پوشیه داشت،چادری و باحجاب بود مشروطه‌خواه؟‌دختر قاجار؟ پهلوی؟ نه،دختری ز نسل همین انقلاب بود تا لب گشود بوی بهشت آمد از لبش اندیشه‌اش عصاره‌ی اسلام ناب بود با دست راست دانه‌ی تسبیح میشمرد در دست دیگرش قدحی از شراب بود گفتم اسیر عشق تو ام راه چاره چیست؟ گفت از خدا طلب کن اگر مستجاب بود یکباره با اتاق خودم رو به رو شدم شب بود،شاعری سر سجاده خواب بود

زهرِ این عشق مرا می‌کشد آخر امّا من نه آنم که از این مرگ پشیمان باشم

@Ay_233 اگه حمایت کنین بابتش ممنون میشم.

_آن بوسه کهنه بر لبانش تا ابد نا پیدا می ماند!

بشر با از دست دادن بزرگ میشه.

هر بار ڪه مرا می‌بوسی از مستیِ من تمام انگورها شراب می‌شوند در باغِ آغوشم...

جان می دهم به گوشه ی زندان سرنوشت سر رابه تازیانه ی او خم نمی کنم افسوس بر دو روزه هستی نمی خورم زاری براین سراچه ماتم نمی کنم ای سرنوشت، مَردِ نبردت منم بیا زخمی دگر بزن که نیفتاده ام هنوز شادم از این شکنجه، خدا را، مکن دریغ روحم را در آتش بیداد خود بسوز!