اگه بهت ساعت دارو و قرصاتو یادآوری میکنه،
اگه وسط روز پیام میده «ناهارتو دیر نخوری»،
اگه تو اوج شلوغی زنگ میزنه میگه «هوا امروز سرده، اومدی بیرون لباس گرم بپوش»،
اگر صبح به صبح میگه «سیگار کمتر بکش، لازمت دارم»،
قدرشو بدون. آدمایی که تمام حواسشون پرت یه نفره، درحال انقراضن.
ما قسمتی از روح خودمونو به همدیگه دادیم، بخاطر همین غم و رنجی که تو داری قلب منم نشونه میگیره.
عجب جمله ای:
"زن چنان عشق میورزد که انگار هیچوقت نخواهد رفت.
اما روزی چنان میرود که انگار هیچوقت عاشق نبوده است."
ولی من امسال خیلی اشک ریختم:)
به زندگیم که نگاه میکنم میبینم چایی، آهنگ و خواب همیشه نجاتم داده، اما آدمها؟ هیچوقت.
نبودنت بهتر از نصف و نیمه بودنته، این پیام رو برات فرستادم که با جدا شدنمون فرصت زندگی دوباره رو به هم بدیم، نه من با زیادی بودنم آزارت بدم و نه تو با کم بودنت، ما شروع کردیم که حال هم رو خوب کنیم نه اینکه بدتر کنیم، همدیگه رو استرسیتر کنیم، فکر و خیالیتر کنیم، بیخوابتر کنیم، پر از آرزوی خوبم برات، فردات قشنگ باشه حتی اگه من تو اون قشنگیها کنارت نباشم.