پژواک خودم بودم و خود را نشنیدم ای هرچه صدا، هرچه صدا، هرچه صدا تو - محمد‌علی بهمنی

‌درود به رفاقت‌های خاموش، نه تماس‌های مداوم، نه پیام‌های هر روزه، فقط یه قول نانوشته که میگه، هر وقت که بخوای من هستم.

محتوای اینجا قاطی پاتیه🚶‍♀

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی میکنن خوبم کنن تو امن ترین جای قلبم نگهشون میدارم حتی اگه تلاششون بی نتیجه باشه

استرسی هستم که دست و پا داره🦦

صلی الله علیک یا اباعبدالله.

رفیقم و شوهرش در آینده 🤍📷.

در تاریکی اعتراف کنید به دوست داشتن. چراغ هارو خاموش کنید و بهش زنگ بزنید و برید سر اصل مطلب و با صدای بلند بگید(دوستت دارم).. بعد قطع کنید و چراغ رو روشن کنید و خودتون رو یه چایی داغ مهمون کنید. زندگی اینجوری قشنگ تره🧸.

حس کُلفَتی گرفتم :))))💔💔