سبزی روشن علف های کنار برکه، صدای خروشان رود در تکاپوی جاری شدن، آسمان آبی تر از اقیانوس، من و خورشید که اکنون درست در مقابل چشمانم شکفته است؛ از تمامشان بوی زندگی را استشمام میکنم.
انتهای باغ زندگی، دره ایست عمیق؛ به عمق تمام لحظات و خاطرات، به عمق تمام زندگی... اما یک چیز آنها را از هم جدا میکند؛ دره تاریک استو زندگی سپید، مرگ سفر استو زندگی خانه ایست که در آن قد کشیده ای، دره پایان استو باغ تازه شروع ماجرا...
۱۴۰۵/۲/۴_23:25
