می‌پرسی چه شد؟ غم تمام شد؟ شادی برگشت؟ زخم‌ها التیام یافتند؟ نمی‌دانم. رهایشان کردم و به گور پدر همه‌شان خندیدم. به‌جای آنکه یک گوشه غم‌باد بگیرم تا خبر مرگم، زندگی از این رو به آن رو شود، تصمیم گرفتم میان گریه‌هایم بخندم. می‌خواهم دروغ یک روز خوب را با همه تقسیم کنم؛ و اگر قرار است غمگین باشم، ترجیح می‌دهم با غم رها باشم، نه در حصار چهاردیواری یک خانه.

ولی هیچی بدتر از این نیست که حس کنی قبلا بیشتر دوسِت داشت.

آریس ، چرا تنهایی ؟

_

دیدم آدم موندن نیستی، بیرونت کردم از قلبم عمدا.

🙃

: ))

قفلی جدید :)

عه جدی؟ لباس چی بپوشممم؟🗿🤣.

منم ببر🦦

کپریکورن، بعضی رفتارهای تو واقعا قابل پیش‌بینی نیست. یه لحظه خیلی منطقی‌ای، یه لحظه کاملا عجیب و خارج ازین دنیا.