بخوام تو این یه سال رفاقت لانگ دیستنس و توصیف کنم..

میگم واقعا خوب/بد شدن حال ربطی به لانگ نداره پشت گوشی هم میتونن حالتو خوب کنند و زندگی بهت ببخشند و هم برعکس.. رفاقت حضوری و لانگ نداره گاهی یکی از پشت گوشی میتونه بیشتر از اونی که کنارته حالتو خوب کنه درکت کنه و... یا بحث اعتماد هم ربطی به حضوری و لانگ نداره ولی یه بدیی هاییم داره مثل اینکه یه وقتایی واقعا نیاز داری طرف پیشت باشه بغلت کنه یه وقت هایی نیاز به درک شدن و درد و دل نداری نیاز به آغوشش داری یه آغوش بدون هیچ حرفی یا اینکه گاهی بیشتر از اینکه خودت به طرف نیاز داشته باشی حضوری اینکه اون بهت نیاز داره و نمیتونی پیشش باشی اذیتت می‌کنه هر چی بیشتراز رفاقتتون که بگذره بیشتر اینارو درک میکنید بیشتر به حضور طرف کنارت دور از لانگ نیاز پیدا می‌کنی.

ولی من با وجود همه این خوبی و بدی ها آنقدر صبر میکنم تا تک تک رفیقای مجازی مو به حضوری تبدیل کنم :) من واقعی ترین رفیقامو تو مجازی پیدا کردم بازم برگردم عقب همین کارو میکنم.

اینایی که گفتم و همین جوری چرتو پرت نمیگما یک سال تمام اینارو با پوست و استخوان تجربه کردم 🦦.

عوا من

بهترین رفیقم مجازیه و ۴ ساله🎀

به به :)

ولی هنوز ندیدیم همو.

همون بهتر اگه قرارع باز جدا شید🦦. ما دیدیم اصلا هر پنج دقیقه دلمون تنگ هم میشه حداقل قبلش دیگه دلتنگ هم نمیشدیم.

😂😂عالیه

چنلتو دوست دارم دیل نزن هیچوقت

++++++++++++++++++++++