متوجه نمیشم
چرا یه گروه فرهنگی باید
سر هربرنامه به دلیل اینکه
یه سریا شرکت نداشتن
(مثلا در کار خادمی یا طراحی
و برنامهریزی و فضاسازی)
یهو تصمیم بگیره افراد رو
حذف کنه
این خودشاخپنداری از کجا میاد؟
مگه شرکته که تعدیل نیرو کنیم؟
بهنظرم الان وقت طاقچهبالا
گذاشتن نیست دوستان..
درواقع هیچوقت یه همچین کاری
نباید انجام میشد و در اینده هم
نباید اینجوری باشه.
باید تا میشه نیرو جمع کرد،
یادش بخیر یکی از دوستان که
مسئول انجمن اسلامی مدرسه بود
میگفت:″ما سه تا گروه داریم توی
کار فرهنگی
یه سریا هر چندسالی یه بار میان،
یه سریا قشر خاکستریان یه روزایی
میان یه روزایی نمیان، یه سریا قشر سفیدن فعال و پویا و بهروز.″
بعد برای هرکدومشون و
مسئولیت دادن بهشون برنامه داشت.
به این میگن مدیریت،
این دقیقا الگوگیری از شهداست
مثلا شهید بروجردی، شهیدان باکری، رهبرشهیدمون و همه فرماندهان بزرگ
و شهدای عزیز جنگ.
اگه کار ما تشکیلاتی و فرهنگی و برای انقلاب اسلامی و سربازی ظهورهِ؛
باید همینجوری باشه.
نه اینکه هی به اسم فعالسازی افراد
از تعداد نیروهامون کم کنیم.
واقعاً این حرکت اینقدر زشته که اصلا کلمات خوبی برای ادامه دادن این متنم ندارم.
لطفا به گروهیهایی که هستید هم
این حرفا رو بگید.
#دستنویس
#کارفرهنگی
7.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بیشرفی و بیوطنی و جیرهخوری به روایت تصویر:
و قسم به قلم..(:
تکانههای قایق به تنِ خستهاش خورد؛ دستش را به زانو گرفت، موجی دیگر آمد. لبههای قایق سخت چوبی بودند
نصفههای شب بلند شد.
این شبها خواب؛ باراننباریدهاش بود، چای سرد شده و برف ندیدهٔ آب شدهاش. اگر هم میآمد تبخالی بود روی لبهایش.
نور گوشی را میان اتاق انداخت مثل تکههای قلبش در مدت طولانی که گذشت. گذشت؟..
هوا ناغافل ترک خانه کرده و دستِ تاریکی یقهاش را گرفت.
آیینهی دلش در تشت صورتی کنار حیاط خیس شده بود. شبیه چشمانش.
آن دو کهکشان تاریک را به سقف دوخت، ابرهای قلبش شکست و رعد زد و باران گرفت.
مرواریدِ یکی از کهکشانها تاب خورد و از مژگانش گذشت، تنیده شد در تارهای موی سیاهپوشش، راه گرفت و از گوشش هم گذشت..
گذشت و صدایش را شنید؛
و صدایش کرد:
″خدایا″
نامش ذکر شد، اشکش قنوت.
غمش در دل شب فریاد شد:
″دو رکعت نمازِ مرهم میخوانم قربةالیاللّٰه.″
نزدیکی به او کافی بود، هوا میخواست نفس بکشد، هوایش بود.
″اللّٰهاکبر.″
#بیهوا
هدایت شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
14050813_پیام_رهبر_معظم_انقلاب_به مناسبت_روز_ملی_مبارزه_با_استکبار.pdf
حجم:
163.2K
📖 متن کامل پیام مهم رهبر معظم انقلاب به مناسبت روز ملی مبارزه با استکبار
🗓 ۱۳/آبان/۱۴۰۵
💻 @Rahbar_ir
و قسم به قلم..(:
📖 متن کامل پیام مهم رهبر معظم انقلاب به مناسبت روز ملی مبارزه با استکبار 🗓 ۱۳/آبان/۱۴۰۵ 💻 @Rahbar
|•
-ویرانسازی لانهٔ تاریک <یأس و ناامیدی و نشدنها>
-و فتح خانهٔ روشنِ <امید و ما میتوانیم>
•🇮🇷🌱
به نام خالق یگانه>>>
این روزها،
داغ ها فریاد شدند و مشتِ مبارزه با استکبار.
مردم آگاهتر از همیشه و میدان ها امواج جان فدایانِ عدالت.
آن چیزی که ما را از قبل تمایز می دهد،
وحدت است؛
و تجمعاتی که مصداق بارز آن وحی الهی ست:
﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ﴾
حال که جملگی یک گروه شدیم،
بهتر درک می کنیم که امر خالق و مدبر بر یکپارچگی ست نه گسستگی،
امر ولی فقیه بر وحدت است نه چندگانگی!
صریح آن کتاب آسمانی ست که
﴿وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا....﴾
آتشِ عشقِ سربازی نباید دوزخی شود که از خودمحوریِ ما در برابر امرِ ولی ساخته می شود؛ بلکه باید پلکانی شود برای خضوع و فروتنی و تسلیم در برابر دستورِ نائب امام زمان (عجل اللّٰه تعالی فرجه الشریف).
همان طور که امیرالمومنین (علیه السلام) در وصف مومنان فرمودند:
«هيبتُهُمُ الخُشوعُ»
و چیست ولایت مداری و ولایت پذیری؟
جز آنکه تسلیم محض باشی در برابر اولیای الهی و نواب آن پاکان.
دنیا دار آزمودن است؛
شیطان راحت جلوه نمی کند و هرکس را با خودش می آزماید!
خود را کاستن و خدا را فرمان بردن،
از شکستن شروع می شود؛
آنکه فروتن شد و امیال خویش را از یاد برد و طاعتِ امر ولی الهی را کرد می شود ولایت پذیر و ولایت مدار.
و سعادت مگر غیر از این است؟
•آیه•
پ.ن:
و یکپارچگی، وحدت و انسجام اجتماعی، عنصر اصلی موفّقیّت در این مسیر میباشد که لازم است بر هر گفتار و کردار فردی و اجتماعی ملّت و مسئولان حاکم باشد.
✍ رهبرمعظمانقلاب
•••
#اللهمعجللولیکالفرج♥
•••
هدایت شده از سکوت ؛
امیرمحمد جان
پسرمون یکساله شد :)!
همون پسری که آخرین بار به من
سپردیش و گفتی مراقب علیرضا باش
دارم بزرگش میکنم ، از تو و مهربونی و
مردونگیت میگم ، از راهی که انتخاب
کردی .. از اعتقادی که ارزش گذشت از
زندگیت و داشت :) گاهی فکر میکنم
چقدر حرف برای گفتن بهت دارم ، از
تمام روزهایی که گذشت ، از اولین
خندههاش ، از قدمهای کوچیکی که
قراره برداره و از تمام لحظههایی که دلم
میخواست توام باشی . دلم میخواست
امروز به جای سنگ مزار ، تو رو بغل
میکردیم و تولد پسرمون رو کنار هم
جشن میگرفتیم .اما من به وعده خدا
امیدوارم .. به روزی که دوباره برگردی و
این بار ، علیرضا خودش بدوه سمت آغوشت .. ❤️🩹