✍ پولدارها زمان می‌خرند؛ افراد جاه‌طلب مهارت می‌خرند. آدم‌های پرمشغله گاهی اشتباه عجیبی می‌کنند؛ برای اینکه پول کمتری خرج کنند، زمان بیشتری از دست می‌دهند. ساعت‌ها کاری را خودشان انجام می‌دهند که یک متخصص می‌تواند در یک ساعت تمامش کند. کارهای تکراری را بارها انجام می‌دهند، در حالی که می‌توان آن‌ها را اتوماسیون کرد. من هم این اشتباه را بارها کرده‌ام. تا زمانی که فقط قیمت یک خدمت را می‌دیدم، بعضی هزینه‌ها «زیاد» به نظر می‌رسیدند. اما وقتی ارزش یک ساعت از زمانم را محاسبه کردم، نگاهم تغییر کرد. از آن زمان یک سؤال مهم‌تر برایم شکل گرفت: این کار واقعاً چقدر هزینه دارد؟ نه فقط به تومان؛ بلکه به زمان، تمرکز، انرژی و فرصت‌های از دست‌رفته. ثروت فقط با بیشتر پول درآوردن ساخته نمی‌شود؛ گاهی با خریدن زمان ساخته می‌شود. و #رشد فقط با بیشتر کار کردن اتفاق نمی‌افتد؛ با خریدن مهارت، تخصص و ابزار مناسب اتفاق می‌افتد. تجربه به من نشان داد: پول را می‌توان دوباره به دست آورد؛ زمان را نه. @GhalamDast

✍️ پهپاد شاهد۱۳۶ رو دوست دارم و بهش افتخار می‌کنم به عنوان یک ایرانی. ماکت نسخه‌های بعدشم می‌گیرم هر جا دیدم؛ تا پسرم وقتی بزرگ شد، بدونه این سال‌ها به کشورش چه گذشت. و خیلی عاشق پهپاد آرش هستم و ماکتش هم بهش افتخار می‌کنم. #شب_نوشت @GhalamDast

✍ با کسانی رابطه بساز که بتوانی کنارشان #رشد کنی. @GhalamDast

✍️ مهم‌ترین ملاک دوستی، اصالت است. وقتی دوست اصیلی داشته باشیم، در کنار وی باهم #رشد می‌کنیم. @GhalamDast

✍ اگه تمام روزت رو توی بازار ماهی‌فروش‌ها بگذرونی، حتی اگه دست به یه ماهی هم نزنی، آخر روز بوی ماهی می‌دی. ولی اگه تمام روزت رو توی یه عطر‌فروشی بگذرونی، حتی اگه هیچی هم نخری، وقتی بیای بیرون بوی خوب می‌دی. محیطت، بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی، روی تو اثر می‌ذاره. با آدمایی که دائم غر می‌زنن بگردی، کم‌کم همه‌جا فقط منفی‌ها رو می‌بینی. با آدمایی که همیشه بهونه میارن باشی، خودت هم برای تغییر کردن بهونه پیدا می‌کنی. ولی با آدمای اهل عمل که وقت بگذرونی، خودت هم دلت می‌خواد اراده کنی و دست به کار بشی و #رشد کنی. @GhalamDast

روزی شاگردی به استادش گفت: «من می‌خواهم زندگی‌ام را تغییر بدهم، از کجا شروع کنم؟» استاد، لیوان آبی را برداشت و گفت: «این لیوان را چند دقیقه نگه دار.» شاگرد نگه داشت. بعد از چند دقیقه گفت: «چیز خاصی نیست.» استاد گفت: «یک ساعت نگه دار.» دست شاگرد کم‌کم خسته شد. استاد گفت: «حالا اگر یک روز کامل نگهش داری چه می‌شود؟» شاگرد گفت: «دستم درد می‌گیرد، شاید دیگر نتوانم تکانش بدهم.» استاد لبخند زد و گفت: «عادت‌های بد هم همین‌طورند. اول سبک‌اند، حتی بی‌اهمیت به نظر می‌رسند؛ اما وقتی هر روز تکرارشان می‌کنی، کم‌کم تو را خسته، محدود و ناتوان می‌کنند.» گاهی چیزی که زندگی ما را سنگین کرده و نمی‌گذارد #رشد کنیم، یک مشکل بزرگ نیست؛ یک عادت کوچک است که زیادی طولانی نگهش داشته‌ایم. ❓کدام عادت را وقتش رسیده زمین بگذاریم؟ بخشی از کتاب هفت عادت مردمان مؤثر @GhalamDast

از گرانی و سختی زندگی می گفت و من بگوش: دکتر جان ما که صدایمان به جایی نمی رسد تو را به خدا اینها را بنویس حرف دل مردم است شاید بشنوند ما همان مردم دفاع مقدسیم. هستیم و از ایران و انقلاب دفاع خواهیم کرد. ولی به خدا قرار ما این نبود؟ ۴۷ سال گذشته؟ پس کی شعارهای انقلاب عملی می شود؟ کی؟ مگر قرار نبود مستضعف آقا شود؟ پس چه شد؟ قالتاق ها، هفت خط ها، زرنگ ها، کلاهبردار ها، دروغ گو ها و ناکس ها هستند که با دوز، کلک، پارتی بازی و هر کاری دلشان می خواهد می کنند داریم با چشمان خودمان می بینیم. بیا ببین چایکاری ها، شالیزارها و زمین های گیلان دارد ویلا و خانه لاکچری و کاخ می شود؟! حتی بالای کوه ها؟ اینها کی هستند اینقدر قدرت و ثروت و نفوذ دارند؟ وام های هزاران میلیاردی می گیرند، با زور و قلدری بدهی ها را هم نمی دهند؟ تجارت می کنند، املاک چند همتی خرید و فروش می کنند، هلدینگ؟! می زنند و حتی قوه قضاییه هم حریفشان نیست. بیچاره ما کشاورزها، مردم عادی و ضعیف که برای ۱۰۰ میلیون وام باید آبرویمان را گرو بگذاریم و اگر یک قسط چند روز عقب بیفتد بانک پدرمان را در می آورد چون ضعیفیم؟! انقلاب کردیم که گردن کلفتی و سرمایه داران فاسد، خاندان سالاری، شاهزاده ها و ظلم و تبعیص نباشند گیر اقا زاده ها، خاندان‌ ها، بانک های ربوی، رابطه، پارتی، قدرت، حزب و جناح و ... افتادیم و کلان سرمایه دارانی که شاه بدبخت و بچه هایش در مقابلشان هیچ اند. دکتر قرار ما این نبود پیر شدیم بلدیم گردن ظالمان خارجی را بشکنیم ولی حریف داخلی هایش نمی شویم؟ چرا؟ گذاشتم همه حرف ها، درد ها، گله ها و رنج هایش را بگوید تا سبک شود. منتظر جوابم بود. پیشانیش را بوسیدم و گفتم: صبور باش، این پیچ تاریخی طاقت فرساست. ✍️ دکتر علی کرمی ۷ مهر ۱۴۰۵ #قلم‌بیدار @GhalamDast

✍️درخت انجیر باغ پدری یکی از دوستان را وقتی دیدم، با خودم گفتم: شکوه یعنی همین! هر چه پربارتر، سنگین‌تر! هر چه پرمحتواتر، ارزشمندتر و پرمیوه‌تر! یکی از سؤالات مهمی که هر روز باید از خود بپرسیم، این است که: امروز چکاری بکنم که انسانی باکیفیت‌تر باشم؟ چگونه به آدم‌های بیشتری به فراخور تخصص و دانشم کمک کنم؟ #روزنوشت @GhalamDast

برگ برنده هر انسانی ذات خوب و قلب بزرگشه❤️ #تجربه @GhalamDast

۱ ریال ایران در صرافی‌های بین‌المللی = ۰.۰۰ دلار. سؤال از متولیان امر: با این دست فرمان اقتصادی می‌خواهیم بر دشمنان در این جنگ فائق آییم؟ آیا وقت آن نرسیده است که دولت در همه شئون خود و به خصوص پرداخت و پاداش‌هایش، آرایش جنگی بگیرد و بازار و اقتصاد را با تفکر نظامی اداره نماید؟ #قلم‌بیدار @GhalamDast

✍ در یادداشتی که وب‌سایت VegOut منتشر کرده، از نوشتن با #قلم روی کاغذ نه به عنوان عادتی نوستالژیک، بلکه به عنوان روشی برای فکر کردن عمیق‌تر دفاع می‌شود. وقتی با دست می‌نویسید، فقط در حال ثبت اطلاعات نیستید. شما در حال ساختن یک تجربه چندحسی هستید. مغز شما حرکت دست را هماهنگ می‌کند، بازخورد بصری دیدن شکل گرفتن حروف را پردازش می‌کند و هم‌زمان بخش‌های مسئول زبان و درک را درگیر می‌سازد. این فرایند چیزی را ایجاد می‌کند که عصب‌پژوهان آن را «شناختِ تن‌مند» می‌نامند. یادگیری‌ای که نه فقط ذهن، بلکه کل بدن را درگیر می‌کند. در مقایسه، تایپ کردن تقریبا منفعلانه است. هر حرف به همان حرکت پایه‌ای نیاز دارد. انگشتان شما از راه حافظه عضلانی کلیدها را پیدا می‌کنند، در حالی که ذهن آگاه شما از فکر جلوتر می‌دود. #نویسندگی با دست، برخلاف تایپ، فرایندی ذهنی و جسمی را فعال می‌کند که به تمرکز، یادگیری و شکل‌گیری ایده‌ها کمک می‌کند. 🍃 نشریه Scientific American توضیح می‌دهد که «درگیر کردن دستگاه حرکتی ظریف برای تولید حروف با دست، اثرات مثبتی بر یادگیری و حافظه دارد.» 📜 در کاغذ، هیچ لینکی برای دنبال کردن وجود ندارد، هیچ اعلانی نیست که بخواهید آن را چک کنید، هیچ تصحیح خودکاری نیست که املای شما را زیر سؤال ببرد. فقط شما هستید، فکرهایتان و عمل آهسته و سنجیده گذاشتن نشانه‌ها روی کاغذ. این محدودیت، محدودکننده نیست، رهایی‌بخش است. @GhalamDast

اینکه نام یک فرد در فضای اینترنت دیده شود، با اینکه او به‌عنوان یک صاحب‌نظر شناخته شود، یکسان نیست. ممکن است نام فردی هزاران بار در شبکه‌های اجتماعی دیده شود، اما وقتی درباره تخصص او سؤال می‌کنیم، شواهد روشنی از دیدگاه‌ها، پژوهش‌ها یا تجربه حرفه‌ای او پیدا نکنیم. در مقابل، فرد دیگری ممکن است مخاطبان بسیار کمتری داشته باشد، اما مجموعه‌ای منسجم از مقاله‌ها، پژوهش‌ها و تحلیل‌های تخصصی از خود به جا گذاشته باشد. این مجموعه به‌تدریج به سابقه قابل‌بررسی او تبدیل می‌شود. شاید برندسازی شخصی با یک لوگو، یک شعار یا حتی تعداد زیادی دنبال‌کننده آغاز نشود. گاهی از یک پرسش جدی آغاز می‌شود: «من در چه زمینه‌ای حرفی برای گفتن دارم که برای دیگران ارزشمند است؟ مطالعۀ متن کامل http://rahimim.ir/post/466/ لینک پشتیبان https://rahimim.blogfa.com/post/466 #محتوای_ارزشمند #محتوای_متنی_ارزشمند #نویسندگی #نویسندگی_ارزش_آفرین @GhalamDast